‏⭐ ۸/۸

• نیروی هوایی باید مفاهیم عملیاتی برای به‌کارگیری CCAهای مصرفی به منظور مختل‌کردن عملیات‌های ضدهوایی چین و سایر عملیات‌های A2/AD تدوین کند. این مفاهیم باید نشان دهند که چگونه CCAهای کم‌هزینه می‌توانند به‌عنوان نیروهای پیشرو، هدف‌گیری ضدهوایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین (PLA) را پیچیده‌تر سازند، گره‌های کلیدی دفاع هوایی را شناسایی کنند و باعث شوند که دفاع‌های PLA بخشی از سلاح‌های هوایی‑به‑هوایی و سطح‑به‑هوایی خود را بر روی سامانه‌های بدون سرنشین کم‌هزینه تخلیه نمایند. برای این منظور می‌توان از CCAهای با برد طولانی استفاده کرد که از زمین یا از بمباردها و جنگنده‌های غیرمخفی شلیک می‌شوند. ترکیب سامانه‌های بدون سرنشین با مفاهیم نوین، مخرب و هزینه‌زا، توانایی نامتقارن ایجاد می‌کند که برای ارتش آزادی‌بخش خلق چین مقابلهٔ آن دشوار خواهد بود. این رویکرد کاملاً متفاوت از تکیه بر CCA برای افزایش ظرفیت نیروی هوایی در جنگ‌های مبتنی بر attrition است.

• نیروی هوایی باید CCAها را در مقیاس وسیع خریداری کند تا ظرفیت خود را برای پرتاب جرم‌های ضدهوایی مقرون‌به‌صرفه در فواصل دور به مناطق به‌شدت منازعه‌پذیر افزایش دهد. CCAها می‌توانند به‌عنوان تقویت‌کنندهٔ نیروی نظامی عمل کنند؛ زیرا می‌توانند با سایر هواپیماها همکاری یا تقریباً به‌صورت مستقل عمل نمایند و سلاح‌ها و حسگرهایی را که نیروی هوایی می‌تواند در فواصل طولانی به محیط‌های به‌شدت منازعه‌پذیر منتقل کند، گسترش دهند. برای مثال، طرح‌های CCA که می‌توانند به‌عنوان «کامیون‌های سلاح» نفوذی عمل کنند، به جبران نیروهای ضدهوایی رو به رشد PLA کمک می‌کنند، قابلیت بقا جنگنده‌های نسل پنجم و ششم را بهبود می‌بخشند و تعداد سلاح‌هایی که جنگنده‌های سرنشین‌دار می‌توانند به میدان نبرد بیاورند، چند برابر می‌سازند. یکی از توصیه‌های کلیدی کارشناسان شرکت‌کننده در بازی‌تاکتیک مؤسسهٔ میچل (Mitchell Institute) این بود که «کامیون‌های سلاح» CCA باید برد و قابلیت بقا کافی داشته باشند تا بتوانند نقاط پرتاب سلاح خود را در محیط‌های به‌شدت منازعه‌پذیر به‌خوبی برسند.

• نیروی هوایی باید CCAهایی را به کار گیرد که به کاهش وابستگی آن به پایگاه‌های هوایی بزرگ و ثابت در اقیانوس آرام کمک کنند. کاهش تکیهٔ کنونی نیروی هوایی بر پایگاه‌های عملیاتی اصلی با باندهای طولانی در این صحنهٔ عملیاتی می‌تواند توانایی آن را برای تولید پروازهای جنگی در حین حمله، همان‌گونه که در مفهوم «استفادهٔ چابک از نیروهای جنگی» (Agile Combat Employment) تجسم شده، ارتقا دهد. CCAهایی که می‌توانند از باندهای کوتاه یا بدون باند پرواز کنند، به ایجاد موضع پیشروی پراکنده و مقاوم‌تر کمک می‌کنند. شبکه‌ای از مکان‌های عملیاتی توزیع‌شدهٔ CCA نیز توانایی PLA را برای یافتن، تثبیت و حمله به نیروهای ضدهوایی نیروی هوایی در لحظات حساس—یعنی زمانی که بر روی زمین هستند و برای پروازهای جنگی آماده می‌شوند—پیچیده می‌کند.

• نیروی هوایی باید به‌تدریج کشندگی CCAهای مسلح خود را با توسعه یا سازگارسازی مهماتی که متناسب با ظرفیت بارگیری محدود آن‌ها باشد، افزایش دهد. کارشناسان بازی‌تاکتیک از موشک‌های AIM‑120 برای مأموریت‌های متعدد برتری هوایی CCA استفاده کردند و تأکید کردند که طراحی CCA برای حمل سلاح‌هایی که اصلاً برای هواپیماهای با حفره‌های سلاح بزرگ‌تر ساخته شده‌اند، می‌تواند منجر به افزایش اندازه، وزن و هزینهٔ واحد برخی از انواع CCA شود.