‏🔺 ۲/۴

‏📌 چکیده

هول‌تک اینترنشنال عرضه اولیه سهام خود را به تعویق انداخت و کاهش سرمایه‌گذاری در راکتورهای کوچک و تقاضای ناپایدار مراکز داده را گزارش کرد؛ این امر نشانگر کاهش رونق انرژی هسته‌ای در ایالات متحده است. دولت ترامپ برنامه‌های بزرگ هسته‌ای شامل سرمایه‌گذاری ۱۲۰ میلیارد دلاری کره‌جنوبی برای هشت نیروگاه AP‑1000 و APR‑1400 را پیش‌نویس کرده، اما زمان‌بندی ساخت این پروژه‌ها تا سال ۲۰۳۰ به تعویق می‌افتد و با عدم اطمینان تجاری و سیاسی مواجه است. در عین حال، شرکت‌های نوپای SMR مانند NuScale و X‑energy با افت شدید قیمت سهام روبه‌رو شده‌اند، در حالی که Westinghouse و GE Vernova Hitachi سفارشات خارجی و پروژه‌های بزرگ داخلی را برای گسترش توان هسته‌ای ایالات متحده پیش می‌برند. این تحولات نشان می‌دهد که فرصت‌های واقعی برای گسترش هدفمند هسته‌ای باقی مانده‌اند، اما بازار و سیاست داخلی نیاز به بازنگری در استراتژی‌های سرمایه‌گذاری دارند.

هول‌تک اینترنشنال عرضه اولیه سهام خود را به تعویق انداخت؛ سهام راکتورهای کوچک کاهش یافت و تقاضای مراکز داده ناپایدار است. این عوامل نشان می‌دهند که رونق هسته‌ای در حال فروکش است، اما فرصت‌های واقعی برای گسترش هدفمند ایالات متحده همچنان باقی مانده‌اند.

تصمیم هول‌تک اینترنشنال برای به تعویق انداختن عرضه اولیه سهام، هشداری واضح از نشت حباب انرژی هسته‌ای است.

کریس سینگ (Kris Singh)، مدیرعامل هول‌تک، امپراتوری چندوجهی خود را به دنبال سودآوری یا شور و شوق غیرمنطقی نمی‌ساخت. این شرکت به دلایل اقتصادی و انرژی متعدلی اشاره کرد که مسیر خود را تغییر داده‌اند؛ از جمله افزایش نرخ بهره و عدم قطعیت دربارهٔ مسیر آینده هوش مصنوعی (AI).

این خبر برای شرکت‌های نوظهور راکتور بد است و نشانگر عدم اطمینان بازار نسبت به نقش آینده انرژی هسته‌ای است، به‌ویژه اگر مدل‌های فعلی هوش مصنوعی (AI) از رویکرد متمرکز ایالات متحده که به مراکز داده بزرگ نیاز دارد، به مدل‌های توزیعی با نیاز کمتر به توان متمرکز تغییر مسیر دهند.

پیش‌بینی می‌شود مراکز داده رشد قابل‌توجهی در مصرف برق ایالات متحده ایجاد کنند؛ اما در حال حاضر با واکنش سیاسی مداومی مواجه‌اند. مردم نگران اثرات آن بر هزینه‌های انرژی، محیط زیست و این هستند که آیا هوش مصنوعی (AI) شتاب‌دهندهٔ اقتصادی است یا تهدیدی برای آن. اگر انفجار مراکز داده رخ ندهد، تقاضای برق ایالات متحده تقریباً ثابت می‌ماند و انرژی هسته‌ای نوین نسبت به گزینه‌های دیگر جذابیت کمتری پیدا می‌کند.

چرا انرژی هسته‌ای باید فراتر از مراکز داده نگاه کند

این عدم‌اطمینان دلیلی برای بازنگری ارزش پیشنهادی انرژی هسته‌ای و دوری از وابستگی بیش از حد به توان مراکز داده است.

دولت ترامپ موقعیت مناسبی برای رهبری این تغییر دارد. این دولت انرژی هسته‌ای را به عنوان فناوری امنیت ملی شناخته، تسلط انرژی را به‌عنوان سیاست اصلی دنبال می‌کند، رقابت شدید فناوری هسته‌ای و بازار توسط چین و روسیه را درک می‌کند و اصلاحات داخلی چشمگیری برای ارتقای سرنوشت انرژی هسته‌ای آمریکا اجرا کرده است.

اما به‌نظر می‌رسد به ساختار سیاستی و مالی مستحکمی که برای موفقیت لازم است، علاقه‌ای ندارد؛ در عوض، به ترویج بی‌وقفه پیشرفت‌های حاشیه‌ای انرژی هسته‌ای که نمی‌توانند برتری هسته‌ای آمریکا را به‌دست آورند، وابسته شده است.

چرا توافق هسته‌ای ایالات متحده‑کره‌جنوبی سؤال‌برانگیز است

نمونهٔ واضحی از وسواس دولت بر هیجان‌زدگی، اعلام پرمخاطبی است که کره‌جنوبی ۱۲۰ میلیارد دلار برای ساخت هشت نیروگاه هسته‌ای در ایالات متحده اختصاص می‌دهد؛ شش مورد از نوع AP‑1000 شرکت وستینگهوس و دو مورد از نوع APR‑1400 کره‌ای خواهند بود.

این سرمایه‌ها قرار است با وام ۱۷٫۵ میلیارد دلاری که دولت ایالات متحده برای تأمین خرید قطعات پیشرو AP‑1000 متعهد شده، مطابقت پیدا کنند؛ همچنین با مشارکت استراتژیک پیشین دولت با وستینگهوس برای تأمین ۸۰ میلیارد دلار جهت ساخت ۱۰ واحد AP‑1000 در آمریکا.

این توافق کره‌جنوبی به هدف دولت ترامپ برای ساخت ۱۰ واحد جدید AP‑1000 در ایالات متحده نزدیک است؛ اما به‌نظر می‌رسد هیچ‌یک از این پروژه‌ها تا سال ۲۰۳۰، همان‌طور که فرمان اجرایی مه ۲۰۲۵ پیش‌بینی می‌کند، به مرحلهٔ ساخت نرسند. سؤالات بی‌پاسخ فراوانی دربارهٔ این توافق و نحوهٔ اجرای آن وجود دارد.