‏🔶 ۴/۶

شبکه برکت واضح‌ترین نمونه اولیه از توانایی حزب‌الله برای بهره‌برداری از محیط تجاری منطقه TBA است. احمد برکت، که در سال ۲۰۰۴ توسط OFAC فهرست شد، به‌عنوان فردی نزدیک به رهبری حزب‌الله توصیف می‌شد و کسب‌وکارهای مشروعی چون Barakat Import Export و Casa Apollo را اداره می‌کرد؛ این شرکت‌ها ادعا می‌شد برای انتقال پول و اطلاعات به سازمان به کار می‌رفتند. فعالیت‌های او فراتر از TBA نیز گسترش یافت؛ او منافع تجاری در ایالات متحده داشت. برکت در سال ۲۰۰۱ در پاراگوئه متهم شد، در سال ۲۰۰۲ در برزیل دستگیر شد و پس از آزادی در سال ۲۰۰۹ به منطقه بازگشت؛ اما در سال ۲۰۱۸ دوباره به‌دلیل اتهامات پولشویی دستگیر شد. شبکه پس از او نیز ادامه یافت: برادرش همزی در سال ۲۰۱۳ به‌دلیل طرح‌های تقلبی علیه تازه‌واردان لبنانی دستگیر شد و سود حاصل از این طرح‌ها به‌گفته منابع به حزب‌الله منتقل شد، در حالی که پسرعمو او محمد فایز برکت با وجود تحریم‌های OFAC و تحقیقات پاراگوئه درباره انتقالات ادعایی به حزب‌الله، به فعالیت در Ciudad del Este ادامه داد.

پرونده برکت همچنین محدودیت‌های هدف‌گیری افراد تسهیل‌گر را نشان می‌دهد: حذف یک شخصیت برجسته لزوماً زیرساختی را که به آن وابسته‌اند، مختل نمی‌کند. این پرونده به دلیل وجود یک فرد شناخته‌شده، یک شبکه خانوادگی واضح و چندین شرکت، به‌راحتی پس از وقوع قابل شناسایی بود و محققان توانستند گره‌های شبکه را ترسیم کنند. موارد بعدی نشان می‌دهند که بازیگران و بازارهای غیرقانونی متنوع‌تری درگیر هستند.

در سال ۲۰۲۰، شهروند لبنانی علی عیسا چاماس از ایالات متحده به پاراگوئه استرداد شد؛ او به‌دلیل اتهامات قاچاق مواد مخدر و ارتباط با تروریسم مورد پیگرد بود. در سال ۲۰۲۲، کاسم محمد حجازی به‌دلیل استفاده از شرکت‌های واردات‑صادرات برای جابجایی کالا بین ایالات متحده و پاراگوئه و شستشوی پول حاصل، به آمریکا استرداد شد؛ مقامات آمریکایی همچنین ارتباط او با حزب‌الله و شبکه گسترده برکت را شناسایی کرده بودند. تحقیقات دیگر در همین دوره شامل قاچاق کوکائین، قاچاق تنباکو و کالاهای تقلبی بود که نشان می‌داد چگونه عایدات حاصل از بازارهای جنایی می‌تواند به همان زیرساخت تجاری و مالی که برای سایر جریان‌های مالی غیرقانونی به کار می‌رود، وارد شود.

مسئولان قضایی برزیل به مواردی اشاره کرده‌اند که در آن‌ها ادعا می‌شود حزب‌الله شرکت‌های صدفی را با گروه‌های جنایی محلی به اشتراک گذاشته و برای شستشوی عایدات از هویت‌های جعلی بهره می‌برد. به عنوان مثال، در عملیات کولوسوس (Operation Colossus) مقامات فروشگاه‌های فروش سیگارهای الکترونیکی تقلبی و قاچاقی را تعطیل کردند؛ سودهای حاصل، طبق گزارش‌ها، به حساب‌هایی واریز شد که با هویت تازه‌واردان باز شده بودند. این موارد شبکه‌ای یکپارچه تحت کنترل حزب‌الله را ثابت نمی‌کند، اما نشان می‌دهد جریان‌های مالی غیرقانونی مختلف می‌توانند از طریق مسیرهای تجاری و مالی همپوشان عبور کنند.

دامنهٔ سازوکارها همچنان در حال گسترش است. مقامات آرژانتین شبکه‌ای را بررسی کردند که ادعا می‌شود به حزب‌الله و حماس خدمات می‌رساند و شامل عامل حواله‌گری توفیق محمد سعید ال‑لاو (Tawfiq Muhammad Sa’id Al‑Law) می‌شود؛ بر اساس گزارش‌ها او بیش از ۱٫۵ میلیون دلار به کیف‌پول‌های برزیلی انتقال داده است. تحقیقات برزیلی نیز شبکه‌هایی را شناسایی کردند که شامل شرکت‌های صدفی، مؤسسات مالی و تراکنش‌های رمزارزی می‌شود و ادعا می‌شود به هر دو گروه پرایمیرو کوماندو دا کاپیتال (PCC) و حزب‌الله خدمت می‌کند.

از سال ۲۰۱۷ مقامات برزیلی تحقیقات گسترده‌ای دربارهٔ شستشوی پول مبتنی بر رمزارزها انجام داده‌اند که شامل صدها شرکت صدفی و شبکه‌ای می‌شود که ادعا می‌شود به هر دو گروه PCC و حزب‌الله خدمت می‌کند. در یک مورد، بانکی طبق گزارش‌ها وجوه را به کیف‌پول‌های رمزارزی منتقل کرده که توسط وزارت دفاع اسرائیل به عنوان مرتبط با حزب‌الله شناخته شده‌اند. این تحولات جایگزین کسب‌وکارها، سازوکارهای نقدی یا واسطه‌های مشاهده‌شده در موارد پیشین نمی‌شوند؛ بلکه مسیرهای جدیدی برای انتقال ارزش از طریق نظام مالی رسمی و غیررسمی ایجاد می‌کنند.