‏🔺 ۳/۳

در اکتبر ۲۰۲۰، وزارت خزانه‌داری سپاه پاسداران و مؤسسهٔ بیان رسنه گستر، که جبههٔ تبلیغاتی سپاه پاسداران‑نیروی قدس بود، به‌دلیل مداخله در انتخابات ریاست‌جمهوری آن سال فهرست کرد و وزارت دادگستری ۹۲ دامنه مرتبط با سپاه پاسداران را، از جمله چهار دامنه‌ای که خود را به‌عنوان رسانه‌های خبری آمریکایی معرفی می‌کردند، توقیف کرد.

در سال ۲۰۲۱، وزارت خزانه‌داری شرکت سایبری ایرانی Emennet Pasargad را که به‌ گفتهٔ وزارت خزانه‌داری پیش‌برندهٔ کمپین دولتی برای تأثیر بر انتخابات ۲۰۲۰ بود، تحریم کرد.

در سال ۲۰۲۴، FBI و آژانس امنیت سایبری و زیرساخت‌ها به‌صورت عمومی سایت‌های خبری محلی جعلی را که توسط دولت ایران یا عوامل نیابتی اداره می‌شدند، شناسایی کردند.

تقویت شناسایی

تحمیل هزینه‌ها، مانند تحریم‌ها و تعقیب کیفری، مستلزم این است که دولت ایالات متحده شناسایی کند چه کسی عملیات را رهبری کرده است؛ امری که OpenAI نتوانست انجام دهد. هشدار پیشگیرانه می‌توانست گسترش مقالات را محدود کند؛ در ۳۰ عملیات، OpenAI دریافت که کسانی که محتوا را در رسانه‌های واقعی منتشر می‌کردند، بیشترین پتانسیل دسترسی را داشتند. کنگره مرکز تأثیر مخرب خارجی (FMIC) را در چارچوب دفتر مدیر اطلاعات ملی (ODNI) به‌عنوان سازمان اصلی دولت برای ادغام اطلاعات مربوط به تأثیر مخرب خارجی تعیین کرد. اما در آگوست ۲۰۲۵، تولسی گابارد، آن زمان مدیر اطلاعات ملی، FMIC را غیرضروری خواند و اعلام کرد که وظایف آن بازنگری شده و در سایر بخش‌های ODNI ادغام می‌شود.

کنگره باید از ODNI درخواست ارزیابی درباره خطوط نویسندگی جعلی (Bogus Bylines) کند، با استناد به وظیفه قانونی FMIC برای ارائه ارزیابی‌ها و هشدارهای مربوط به تأثیر مخرب خارجی به کنگره. دولت باید نقطه تماس مشخصی برای گزارش تهدیدهای ناشی از شرکت‌ها و بسترهای هوش مصنوعی تعیین کند و رسانه‌های پذیرای مقالات آزاد را دربارهٔ نحوهٔ عملکرد شخصیت‌های جعلی مطلع سازد. اگر عملیات به تهران نسبت داده شود، وزارت خزانه‌داری باید بر پایه پیشینهٔ پروندهٔ Emennet Pasargad اقدام کرده و افراد مسئول را تحت تحریم قرار دهد.