‏🔺 ۲/۳

‏📌 چکیده

عملیات «Bogus Bylines» که از ژوئیهٔ ۲۰۲۵ توسط اپراتورهای مستقر در جمهوری اسلامی ایران با استفاده از ChatGPT برای نوشتن، ویرایش و انتشار حدود صد مقالهٔ انگلیسی در رسانه‌های آنلاین مختلف انجام شد، در اکتبر ۲۰۲۴ توسط OpenAI مسدود شد. این عملیات با ساختن شخصیت‌های جعلی و ایجاد حساب‌های شبکه‌های اجتماعی برای آن‌ها، مقالاتی را در نشریاتی چون Middle East Monitor، CounterPunch و Port St. Joe Star منتشر کرد و پس از شروع جنگ آمریکا‑ایران در ۲۰۲۶، نظراتی به نفع ایالات متحده به‌عنوان مهاجم، اسرائیل به‌عنوان متحد ناپایدار و ایران به‌عنوان قربانی افزود. OpenAI محتوای این مقالات را در مقیاس شش‌نقطه‌ای Breakout در دستهٔ ۴ قرار داد، که نشان‌دهندهٔ جذب توجه عمومی گسترده است. مقامات ایالات متحده، از جمله وزارت خزانه‌داری و FBI، پیش از این نیز دامنه‌های مرتبط با سپاه پاسداران و شبکه‌های خبری جعلی را شناسایی و تحریم کرده‌اند.

Bogus Bylines: هوش مصنوعی به یک عملیات منشا ایرانی اجازه می‌دهد تمام کتابچهٔ تأثیرگذاری را اجرا کند

هفت خبرنگار خود ادعایی غربی که وجود ندارند، از ژوئیهٔ ۲۰۲۵ تاکنون نزدیک به صد مقاله را در رسانه‌های آنلاین منتشر کرده‌اند.

در هشتم اکتبر، OpenAI اعلام کرد که حساب‌های ChatGPT منشا ایرانی که این شخصیت‌ها را به‌عنوان بخشی از عملیاتی تحت عنوان «Bogus Bylines» اداره می‌کردند، مسدود شده‌اند.

این پرونده نشان می‌دهد هوش مصنوعی چگونه به یک عملیات تأثیرگذاری امکان می‌دهد تا همزمان مجموعه‌ای گسترده از تاکتیک‌ها را اجرا کند؛ از نوشتن و پیشنهاد مقالات تا ساختن شخصیت‌ها و ارسال نظرات. کاری که پیش از این به نویسندگان مسلط به انگلیسی، ویراستاران و اپراتورهای شبکه‌های اجتماعی نیاز داشت.

یک عملیات، چندین تاکتیک

اپراتورهای مستقر در جمهوری اسلامی ایران، ChatGPT را به زبان فارسی راهنمایی کردند تا مقالات انگلیسی را بازنگری کند، آن‌ها را با معیارهای ارسال رسانه‌ها مقایسه نماید و پیشنهادهایی برای سردبیران بنویسد.

آن‌ها از مدل خواستند حداقل یک زندگینامهٔ شخصیت را بنویسد و برای هر شخصیت حساب‌هایی در X، فیسبوک، اینستاگرام، Medium و Threads ایجاد کردند.

رسانه‌هایی که این مقالات را منتشر کردند، شامل Middle East Monitor مستقر در لندن، طرفدار حماس، و مجلهٔ چپ‌گرا CounterPunch بودند.

این نشریات عموماً بر امور بین‌الملل و خاورمیانه تمرکز داشتند و گاهی از منظر ضدجنگ یا پیشرو می‌نگریستند. اما عملیات به خبرهای محلی آمریکا نیز سرایت کرد: روزنامهٔ Port St. Joe Star یکی از مقالات عملیات را تحت عنوان «هزینهٔ قدرت آمریکا در جنگ ایران» منتشر کرد؛ این مقاله از طریق PeaceVoice، سرویس توزیع ضدجنگ، به دست آن رسیده بود.

پس از آغاز جنگ آمریکا‑ایران در سال ۲۰۲۶، تولید محتوا به‌طور چشمگیری افزایش یافت. پس از انتشار مقالات، اپراتورها نظرات تحسین‌آمیز نوشتند و به‌همراه دسته‌های پاسخ، ایالات متحده را به‌عنوان مهاجم، اسرائیل را به‌عنوان متحد ناپایدار و ایران را به‌عنوان قربانی نشان می‌دادند. همچنین بیش از دو دوجین دستهٔ پاسخ‌های خصمانه به زبان فارسی نسبت به پست‌های شبکهٔ ایران اینترنشنال، پخش‌کنندهٔ مستقر در لندن که به دولت انتقاد می‌کند و تهران آن را سازمان تروریستی اعلام کرده است، تولید کردند.

OpenAI جایگاه مقالات را در مقیاس شش‌نقطه‌ای Breakout به دستهٔ ۴ ارزیابی کرد؛ این نشان می‌دهد عملیات، برخلاف بسیاری از عملیات‌های خارجی تأثیرگذاری، توجه عمومی گسترده‌ای به‌دست آورده است.

یک کتابچهٔ قدیمی، در مقیاس بزرگ اجرا شد

عناصر مرتبط با جمهوری اسلامی ایران مدت‌هاست از پروفایل‌های جعلی استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۹، FireEye شخصیت‌های مشکوک به ارتباط با ایران با نام‌های ساختگی، از جمله برخی که خود را خبرنگار آمریکایی ادعا می‌کردند، شناسایی کرد که نامه‌ها و ستون‌های مهمان در رسانه‌های آمریکایی می‌نوشته‌اند. در سال ۲۰۲۴، FDD شبکه‌ای شامل حداقل ۱۹ وب‌سایت که خود را به‌عنوان خبرگزاری‌های مستقل معرفی می‌کردند، کشف کرد؛ مقالات این سایت‌ها عموماً بدون نام نویسنده منتشر می‌شدند. Bogus Bylines روش شخصیت‌سازی را با حجم بسیار بیشتر احیا کرد و هوش مصنوعی به بهبود پیش‌نویس‌های انگلیسی آن‌ها کمک کرد.

واشنگتن زمانی اقدام کرده است که توانسته این فعالیت‌ها را شناسایی کند.