‏💠 ۴/۶

بازدارندگی مجموع توانمندی‌ها به‌همراه نیت است که از طریق درک رقیب بازتاب می‌یابد. هر دو مؤلفه در سال گذشته کاهش یافته‌اند. آمریکا بخش عمده‌ای از توان نظامی خود را از شرق آسیا به خاورمیانه منتقل کرده تا به چالش‌های ناشی از جمهوری اسلامی ایران بپردازد؛ در نتیجه توانمندی‌هایش در شرق آسیا تضعیف شده است. زبان مبهم ترامپ نیز در تایوان تردید درباره آمادگی آمریکا برای دفاع از این جزیره را افزایشت.

دوم، پیشرفت ملموس در تقویت روابط ایالات متحده و تایوان نمی‌تواند احساس تعهد متزلزل ریاست‌جمهوری را جبران کند. از منظر مادی، روابط امنیتی این دو در دو سال گذشته به‌صورت پیوسته در زمینه فروش سلاح، آموزش و هماهنگی گسترش یافته است؛ اگرچه سخنان و تصمیمات ترامپ اعتماد تایوان به قابلیت اطمینان آمریکا را کاهش داده‌اند. رابطه اقتصادی ایالات متحده و تایوان شاید از هر دو شریک تجاری دیگر در جهان همزیستی بیشتری داشته باشد. علاوه بر این، جریان‌های انسانی در هر دو جهت افزایش یافته و پیوندهای شخصی، حرفه‌ای، علمی و پژوهشی بین دو جامعه را عمیق‌تر کرده است. با این وجود، با وجود این دستاوردهای مادی، اعتماد تایوان به قابلیت اطمینان آمریکا بر پایهٔ نظرسنجی «پرترهٔ آمریکایی ۲۰۲۵» آکادمی سینیکا کاهش یافته است.

توصیف ترامپ از فروش سلاح به تایوان به‌عنوان «یک کارت مذاکرهٔ بسیار خوب» مستقیماً به اضطراب‌های نهفتهٔ تایوان می‌پردازد؛ این اضطراب‌ها پیش از ترامپ ریشه دارند. رئیس‌جمهور پیشین رونالد ریگان برای کاهش این تردیدها شش تضمین را به تایوان ارائه داد. وقتی در بازگشت از سفر ماه مه به پکن از او پرسیده شد که آیا این تضمین‌ها هنوز معتبرند، ترامپ این ایده را رد کرد و گفت: «خب، فکر می‌کنم ۱۹۸۲ سالی دور است… فاصله‌ای بسیار طولانی». او این اظهارات را در حالی کرد که تأیید کرد مذاکرات مفصل دربارهٔ فروش سلاح به تایوان را با شی جین‌پینگ داشته است.

اهمیت سخنان ترامپ به این دلیل افزوده می‌شود که او بستهٔ فروش سلاحی ۱۴ میلیارد دلاری به تایوان را به تعویق انداخته است. علاوه بر این، گزارش‌ها حاکی از آن است که دولت ترامپ اجازهٔ عبور رئیس‌جمهور تایوان، لای چینگ‌ته، از ایالات متحده به سمت آمریکای مرکزی را متوقف کرده است. پیش از این چنین عبورهایی به‌طور معمول به‌منظور «ایمنی، راحتی، کرامت و آسایش» مسافر تأیید می‌شد.

بهبود روایت آمریکا دربارهٔ تایوان.

دلیل کمی برای خوش‌بینی وجود دارد که ترامپ یا دولت او در دو سال باقی‌ماندهٔ این دوره، بیانیه‌هایشان دربارهٔ تایوان را دقیق‌تر کنند. دولت ترامپ به داشتن رویکردی از بالا به پایین در سیاست‌گذاری دربارهٔ چین و مسائل دو‑ساحلی می‌بالد و خود ترامپ آن‌قدر در الگوهای گفتاری‌اش ثابت است که انتظار بهبود قابل‌توجهی در روایت او در دو سال باقی‌ماندهٔ ریاست‌جمهوری‌اش غیرواقعی است. بهترین چیزی که می‌توان امید داشت این است که دولت‌های آینده از اشتباهات ترامپ درس بگیرند تا اعتبار سیگنال‌های آمریکا دربارهٔ تایوان را تقویت کنند.

روایت آمریکا دربارهٔ تایوان لزوماً نباید در تقابل با چین یا منطبق بر دیدگاه‌های آن باشد. به‌عنوان مثال، اعلام اینکه تایوان باید به‌طور دائم در محدودهٔ امنیتی آمریکا بماند، اشتباه است. این نه تنها حق تصمیم‌گیری مردم ۲۳ میلیونی تایوان دربارهٔ آیندهٔ خود را سلب می‌کند، بلکه اهداف آمریکایی را مستقیماً در تقابل با جاه‌طلبی‌های چین می‌گذارد. این وضعیت، آمریکا و چین را در مسیر تک‌راهی بازی «مرغ‑مقابل‑مرغ» قرار می‌دهد که هدفی ندارد. برای منافع آمریکایی سودی ندارد که واشنگتن مخالفت خود را با یکپارچه‌سازی آیندهٔ دو‑ساحلانه اعلام کند، به‌ویژه که در میان مردم تایوان شور و شوق گسترده‌ای برای چنین نتیجه‌ای وجود ندارد. چنین موضعی شبیه این است که ماشهٔ فرضی جنگ را از آینده دزدیده و در زمان حال قرار دهد.