📌 چکیده
در پادکست «بیجینگ بریف» پژوهشگر ایوان اسنوس، که هشت سال در پکن زندگی کرد و کتاب «Age of Ambition» را نوشت، به بررسی تغییرات دوره‌های چین می‌پردازد. او چین را از «دوران جاه‌طلبی» به «دوران کسالت» و سپس به دورهٔ شی جین‌پینگ که با سرکوب فساد، محدودیت‌های اینترنت و سیاست‌های جمعیتی همراه است، توصیف می‌کند. اسنوس تأکید می‌کند که فناوری، به‌ویژه هوش مصنوعی، به سلاحی برای دولت تبدیل شده و فضای خصوصی مردم را تحت فشار قرار می‌دهد؛ این روند پس از کووید‑۱۹ و محدودیت‌های سخت‌گیرانه در شهرهایی مانند شانگهای، حس «ناراحتی» و فراموشی عمومی را تقویت کرده است. او همچنین می‌گوید تعادل بین استبداد و سرمایه‌داری در چین هنوز نامشخص است و سؤال دربارهٔ توانایی چین برای حفظ پویایی اقتصادی در کنار کنترل سیاسی بی‌پاسخ مانده است.
رایان هاس و جان سین به همراه ایوان اسنوس، پژوهشگر ارشد غیر مقیم مؤسسه بروکینگز، چین را از پایه بررسی می‌کنند. مردم واقعاً چه می‌خواهند و این خواسته‌ها در دههٔ گذشته چگونه تغییر کرده‌اند؟ امروز آن‌ها چگونه در دوره‌ای با رشد کندتر، کنترل شدیدتر و تغییرات فناوری سریع زندگی می‌کنند؟
• برای گوش کردن به «بیجینگ بریف» می‌توانید از اپل، اسپاتیفای یا هر پلتفرمی که پادکست ارائه می‌دهد، استفاده کنید.
• قسمت‌ها را می‌توانید در یوتیوب مشاهده کنید.
متن
[موسیقی]
سین: من جان سین هستم، صاحب کرسی مایکل ه. آرماکاست در مرکز چین. «بیجینگ بریف» یک پادکست دو هفته یک‌بار است که به تحلیل نیروهای شکل‌دهندهٔ روابط ایالات متحده و چین و جاه‌طلبی‌های سیاسی، اقتصادی و فناوری چین می‌پردازد.
در این برنامه بیشتر زمان را به تصمیمات پکن، رهبری آن، اقتصاد و نظام نظامی می‌گذرانیم؛ اما امروز می‌خواهیم کاری متفاوت انجام دهیم و چین را از پایه بررسی کنیم. مردم چه می‌خواهند؟ چه باور دارند؟ و چگونه در دوره‌ای با رشد کندتر، کنترل شدیدتر و تغییرات فناوری سریع زندگی می‌کنند؟
هاس: برای ورود به این موضوع، یکی از دقیق‌ترین و شناخته‌ترین نویسندگان زمانمان را دعوت کرده‌ایم که خود نیز به‌عنوان یک شخصیت برجسته شناخته می‌شود. نام او ایوان اسنوس است. او نویسندهٔ ثابت‌کار «نیویورکر» است و مهم‌تر از آن برای امروز، پژوهشگر ارشد غیر مقیم مرکز چین جان ال. تورنتون است.
او هشت سال در پکن زندگی کرد. او تحول چین را از «دوران جاه‌طلبی» به «دوران کسالت» و سپس در مقالهٔ اخیر «آینده ساخت چین» دنبال کرده است. ما قصد داریم به این موارد بپردازیم. پیش از آن، خوش‌آمدید به برنامه، ایوان.
[1:08]
اسنوس: متشکرم، رایان، جان. حضور در اینجا برایم خوشایند است. من شنوندهٔ این برنامه هستم و خوشحالم که می‌توانم به شما بپیوندم. معرفی بسیار سخاوتمندانه‌ای بود.
اما ارتباط من با بروکینگز به زمان بسیار دوری برمی‌گردد؛ زمانی که ۱۳ سال پیش به واشنگتن آمدم و خوشحالم که امروز با شما همراه هستم.
[1:24]
هاس: ممنون. ایوان، اجازه بدهید با داستان پیدایش شما در چین شروع کنیم. چگونه به چین آمدید؟ چه عاملی شما را به چین جذب کرد؟ پیش‌زمینهٔ شما چیست؟
[1:33]
اسنوس: من در سال اول دانشگاه بودم و تحت آموزش رودریک مک‌فارشار شروع به مطالعه کردم؛ نامی که بسیاری از پژوهشگران چین می‌شناسند. او یکی از اساتید برجستهٔ حوزه چین بود و به‌ویژه در سیاست نخبگان چینی تخصص داشت. کتاب‌هایی دربارهٔ انقلاب فرهنگی نوشته بود. پیش از آن در بریتانیا کار می‌کرد و عضو پارلمان بود و سپس به ایالات متحده آمد.
آنچه او به من می‌آموخت، سیاست انقلابی بود و من تمام مطالبی که به دانشجویان دورهٔ کارشناسی می‌داد، مطالعه کردم. او نقطهٔ شروع من بود. در همان زمان زبان چینی را یاد گرفتم و این مسیر را تا پایان دانشگاه ادامه دادم و پس از فارغ‌التحصیلی نیز کمی ادامه دادم. سپس به عنوان خبرنگار به خاورمیانه رفتم، اما همیشه می‌خواستم به عنوان خبرنگار به چین بازگردم.
به همین دلیل، وقتی اولین فرصت پیش آمد، با کمی چالاکی توانستم در سال ۲۰۰۵ شغلی در یک روزنامهٔ چینی به دست آورم. پس از چند سال در آنجا، «نیویورکر» تماس گرفت و من در سال ۲۰۰۸ برای این نشریه در چین کار آغاز کردم؛ این اتفاق اکنون هجدهمین سال است. تا سال ۲۰۱۳ در چین زندگی کردم و سپس به اینجا آمدم. اکنون گهگاهی به چین می‌روم، هرچند به‌اندازهٔ دلخواهم نیست. فکر نمی‌کنم هیچ خبرنگاری بتواند به عمقی که می‌خواهیم دست یابد، اما تا جایی که می‌توانیم تلاش می‌کنیم.
[2:49]