‏🟢 ۴/۷

در ژوئیهٔ ۲۰۲۴، پکن موج جدیدی از اصلاحات برای قوه‌های مسلح مردم چین اعلام کرد که بر انضباط سیاسی و مدرن‌سازی نظامی متمرکز بود. حزب کمونیست چین قطعنامه‌ای با سه بُعد اصلی ارائه داد. نخست، برای مبارزه با فساد، واحدهای بازرسی انضباطی را تقویت کرد و تحقیقات دربارهٔ هرگونه تبانی بین بخش‌های خصوصی و عمومی را تشدید کرد. دوم، با اصلاحات در حوزه‌های علمی، فناوری و صنعتی مرتبط با دفاع، ادغام نظامی‑مدنی را تسریع نمود. سوم، ضرورت اصلاح سامانه‌های گزارش‌دهی، ارتباطات و بسیج برای دفاع ملی، نظام میلیشیا و دفاع مرزی و ساحلی چین را برای تقویت حمایت متقابل میان بخش‌های غیرنظامی، دولت‌های محلی و نظام نظامی شناسایی کرد. این قطعنامه جزئیات و جدول زمانی اصلاحات را مشخص نکرد، اما نشانگر تعهد قوه‌های مسلح مردم چین به دستیابی به اهداف مدرن‌سازی نظامی تا سال ۲۰۲۷ است.

فشار افزایشی چین بر تایوان

پکن در تلاش مصمم برای وادار کردن تایوان به اتحاد با چین است. هدف این کشور صرفاً بازدارندگی تایوان از اعلام رسمی استقلال نیست؛ بلکه می‌خواهد فشار تقریباً پیوسته‌ای اعمال کند.

۲ گزارش سالانه به کنگره: تحولات نظامی و امنیتی مرتبط با جمهوری خلق چین؛ فشار بر تایپه برای دستیابی به پیشرفت معنادار اما اجباری به سمت اتحاد بر پایهٔ شرایط پکن.

حذف مکرر عبارت «اتحاد مسالمت‌آمیز» از بیانیه‌های برجسته در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، به‌همراه عملیات نظامی گسترده چین در اطراف تایوان در همان سال‌ها، نشان می‌دهد پکن به‌جای صرفاً بازدارندگی استقلال، قصد دارد با کارزار فشار ترکیبی با مشوق‌های مثبت، تایپه را به اتحاد وادار کند.

این تغییر در گفتمان جلسات «مجلس‌های دوگانه» سال ۲۰۲۵ و کنفرانس کارهای امور تایوان ۲۰۲۵ مشهود است؛ رویکرد جدید نشانگر ناامیدی فزاینده پکن از سیاست‌ها و گفتمان تایپه و تمایل به تشدید فشار بر جزیره است.

بیانیهٔ کنفرانس کارهای امور تایوان در فوریهٔ ۲۰۲۵، مضامین سال‌های اخیر را بازتاب داد؛ از جمله استراتژی کلی پکن برای «حل مسأله تایوان در عصر نوین»، «توافق‌نامهٔ ۱۹۹۲» و «اصل یک چین». اما این بیانیه، زبانی که در کنفرانس‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ دربارهٔ «تقویت توسعهٔ مسالمت‌آمیز روابط دو‌ساحلی» به کار رفته بود، حذف کرد. به‌طور مشابه، گزارش کار مجلس ملی مردم در مارس ۲۰۲۵ نیز اشاره‌ای به «اتحاد مسالمت‌آمیز [دوباره]» در مورد تایوان نداشت. این عبارت در پنج سال گذشته تنها یک بار در یک گزارش کار ظاهر شده است. بیانیهٔ بعدی دفتر امور تایوان شورای دولت تأکید کرد که اصل اتحاد مسالمت‌آمیز همچنان سیاست اساسی چین برای «حل مسأله تایوان» باقی می‌ماند؛ این نشان می‌دهد پکن در استراتژی کلی خود نسبت به تایوان پیوستگی را حفظ می‌کند.

ارزیابی چین از روابط چین‑آمریکا و درک آن از محیط خارجی و رقابت با آمریکا؛ چین محیط خارجی را به‌تدریج ناپایدار و تهدیدی برای منافع ملی و اهداف توسعه‌ای می‌داند و متعهد شده است که «تا پایان» در برابر فشارهای خارجی مبارزه کند.

در طول مجلس ملی مردم در مارس ۲۰۲۵، نخست‌وزیر لی چیانگ محیط بین‌المللی را «به‌طور استثنایی پیچیده» توصیف کرد و به فشارهای رو به رشد خارجی بر پکن اشاره نمود. لی همچنین به «تأثیر منفی» فزایندهٔ این محیط بر توسعهٔ چین اشاره کرد و به‌نظر می‌رسد مسئولیت مشکلات اقتصادی داخلی را از سیاست‌های داخلی به عوامل خارجی منتقل می‌کند.

در سال ۲۰۲۴، چند تحول به درک پکن از محیط خارجی نامطمئن و تهدیدآمیز افزوده شد؛ از جمله تشدید جنگ داخلی در برمه، تنش‌های افزایشی در شبه‌جزیرهٔ کره، همکاری سه‌جانبهٔ آمریکا‑ژاپن‑کره‌جنوبی و اظهارات و اقدامات رئیس‌جمهور تایوان ویلیام لای چین‌ته برای تقویت مقاومت و مقابله با نفوذ چین در تایوان که پکن آن را مانع از هدف اتحاد می‌داند. پکن اتحادها و مشارکت‌های آمریکا را محدودکنندهٔ اهداف ملی خود می‌داند و از گسترش دامنه و مقیاس مشارکت‌ها و فعالیت‌های دفاعی واشنگتن در منطقه آسیا‑اقیانوسیه می‌ترسد.

در سال ۲۰۲۴، پکن نگرانی خود را نسبت به اقدامات آمریکا برای تقویت همکاری‌های دفاعی در آسیا‑اقیانوسیه، از جمله استقرار سامانه‌های موشکی میان‌برد و ضدکشتی در فیلیپین و فروش سلاح‌های آمریکایی به تایوان، به‌طور قابل‌توجهی ابراز کرد.

پکن همچنان معتقد است که در واشنگتن اجماعی دوحزبی شکل گرفته است که هدف آن مهار رشد چین می‌باشد.