‏🔴 ۳/۳

در ماه مه، وزیر امور خارجه کستوتیس بودریس به یک روزنامه سوئیسی گفت ناتو می‌تواند پایگاه‌های روسیه در کالینینگراد را تخریب کند. در ماه اوت، بستهٔ پروازی ناتو شامل جت حمله الکترونیکی جدید EA‑37B، نزدیک این مستقر جداگانه به مدت نزدیک به دو ساعت پرواز کرد. در اواسط سپتامبر، یک ناوشکن روسی دو شمع روشن به سمت هلیکوپتر نظامی دانمارکی شلیک کرد. در ۳ اکتبر، فرودگاه ویلنیوس به‌مدت کمتر از یک ساعت بسته شد پس از عبور یک پهپاد مشکوک از بلاروس؛ این دومین بسته‌شدن در سه هفته بود. از آن پس، لیتوانی کولبی را برای مشاهدهٔ مستقیم این تخلفات هوایی دعوت کرد.

یک بن‌بست در خط راه‌آهن، خرابکاری یا آزار و اذیت در نزدیکی پابراده، واشنگتن را ملزم می‌کند به پرسشی که تا کنون از آن فرار کرده است، پاسخ دهد. آیا متحدی که از اتاق برنامه‌ریزی کنار گذاشته شده، همچنان تمام تضمین‌ها را دریافت می‌کند؟

روندگرایان آمریکایی نیز مطمئن نیستند. در نظرسنجی شورای شیکاگو برای سال ۲۰۲۵، ۵۵ ٪ از مردم استفاده از نیروهای ایالات متحده را در صورت حملهٔ روسیه به کشورهای بالتیک حمایت کردند، در حالی که برای لهستان این رقم ۶۲ ٪ بود. بحرانی که به‌گونه‌ای طراحی شده تا شبیه تجاوز بالتیک به‌جای حمله باشد، هدفش کاهش این درصد زیر ۵۰ است. مشاورهٔ اوت کولبی نشان می‌دهد که بخش‌هایی از دولت پیشاپیش فرضیهٔ مسکو را می‌پذیرند.

به نقشه نگاه کنید. فاصلهٔ سووالکی، نوار ۶۵ مایلی بین کالینینگراد و بلاروس، لهستان را در یک طرف دارد؛ لهستان در اتاق تصمیم‌گیری کولبی صندلی دارد، در حالی که لیتوانی در طرف دیگر صندلی‌ای ندارد. سپاه‌های آمریکایی بر روی سمت لیتوانی مستقر خواهند شد.

دلیل‌پذیری که کولبی مطرح می‌کند منطقی است. سی‌و‑دو عضو به‌تدریج موافقت می‌کنند و واشنگتن می‌خواهد بزرگ‌ترین نیروهای نظامی اروپا، دفاع معمولی را بر عهده بگیرند تا نیروهای آمریکایی بتوانند بر چین متمرکز شوند. هیچ‌یک از این موارد نیازی به کنار گذاشتن متحدانی که نزدیک‌ترین تهدید را دارند، در هفته‌ای که تهدید به‌صورت کتبی اعلام شد، ندارند. در حالی که حامل‌هواپیمای سوم به خاورمیانه می‌رود و رئیس‌جمهور ترامپ دربارهٔ اقدامات بیشتر علیه ایران می‌اندیشد، بحران بالتیک در این زمستان، واشنگتن را مجبور می‌کند تا بین جبهه‌هایی انتخاب کند که استراتژی کولبی برای اجتناب از آن‌ها تدوین شده بود.

راه‌حل ارزان است. بازنگری نیروهای اروپایی واشنگتن قرار است تا دسامبر به پایان برسد و ترامپ در ۵ اکتبر گفت که «به‌طور قطع» به یک پایگاه در لیتوانی فکر خواهد کرد. تبدیل دورهٔ نه‌ماههٔ چرخش به یک استقرار دائم و اعطای صندلی به کشورهای بالتیک در نشست بعدی برگن، هزینه‌ای جزئی نسبت به یک مأموریت حامل‌هواپیما دارد و به مسکو به‌وضوح می‌گوید تعهد غرب به ویلنیوس تحت بازنگری نیست. توکیو، سئول و مانیلا نیز همان پیام را دریافت خواهند کرد.

بدون این اقدام، روسیه به آزمایش تضمینی ادامه خواهد داد که پنتاگون اجازه داده به‌تردید افتد. سربازانی که به پابراده می‌رسند، اولین آمریکاییانی خواهند بود که در مسیر آن قرار می‌گیرند.

عمران خالد پزشک است و دارای مدرک کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل می‌باشد.