📌 چکیده
روسیه در ۳۰ سپتامبر سندی به ناتو ارسال کرد و هشدار داد در صورت تلاش ائتلاف برای محاصره کرملین، تمام سلاح‌های خود را به کار خواهد گرفت؛ پوتین نیز روز بعد این تهدید را به‌عنوان ضرورت فوری اعلام کرد. در همین زمان، حدود هزار سرباز آمریکایی با تانک‌های «آبرامز» پس از چرخش در لیتوانی، تا پایان اکتبر به این کشور بازمی‌گردند و نیروهای جدید در منطقه‌ای استثنایی روسی بین بلاروس و کرملین مستقر می‌شوند. ناتو هزینه دفاعی لیتوانی را ۵٫۳۳ ٪ از تولید ناخالص داخلی تخمین می‌زند و در پی پیشنهاد پنتاگون برای ایجاد پایگاه دائمی آمریکایی در این کشور است، در حالی که روسیه با اقدامات نظامی محدود در نزدیکی لیتوانی و کالینینگراد فشار می‌آورد تا تعهدات غرب به این هم‌پیمان تحت بازنگری قرار گیرد.
تهدید روسیه نسبت به کرملین هدفش متحدی است که واشنگتن از گفت‌وگو کنار گذاشته است
حدود یک هزار سرباز آمریکایی به همراه تانک‌های آبرامز، تا پایان اکتبر برای مأموریتی نه‌ماهه به لیتوانی بازمی‌گردند. پابرد، میدانی که از سال ۲۰۱۹ میزبانی گردان‌های چرخشی آمریکایی را بر عهده داشته، از ژوئن هیچ نیرویی نداشته است. نیروهای جدید در کشوری باریک بین بلاروس و کرملین، منطقهٔ استثنائی روسی که مسکو تازه اعلام کرده با سلاح‌های هسته‌ای از آن دفاع خواهد کرد، مستقر می‌شوند.
در ۳۰ سپتامبر، روسیه سندی به دولت‌های ناتو ارسال کرد که رویترز آن را گزارش داد؛ در این سند هشدار داد که در صورت تلاش ائتلاف برای محاصره کرملین، تمام سلاح‌های خود را به کار خواهد گرفت. مارک روت این تهدیدها را «بی‌فایده» نامید. روز بعد، در مجمع والدای، ولادیمیر پوتین گفت حمله مستقیم «استفاده از تمام سلاح‌های روسیه را» به‌طور ناگزیر و فوری در دستور کار می‌گذارد.
مارک روت به‌درستی سرش را تکان داد. هیچ برنامه‌ای برای محاصره وجود ندارد. مسکو در واکنش به شش ماه سیگنال‌های متناقض ایالات متحده نسبت به لیتوانی است و این یادداشت، آزمایشی است که قصد دارد در آنجا به کار گیرد.
نگاه کنید که کرملین این وقایع را چگونه می‌خواند. در ماه مه، پنتاگون استقرار یک تیپ زرهی ۴۰۰۰ نفره به لهستان را لغو کرد؛ این تیپ معمولاً پشتیبان گردان لیتوانی بود. در ژوئن، حدود یک هزار آمریکایی بدون جایگزین ترک کردند و وزیر دفاع رابرتاس کاوناس گفت چرخش بعدی «در حال بررسی» است. در ماه اوت، بر پایهٔ منابع ناتو که یورونوز به آن استناد کرده بود، رئیس سیاست‌گذاری پنتاگون ال‌بریج کولبی مقامات بالتیک را به ملایمت لحن خود نسبت به روسیه دعوت کرد. در ۲۲ سپتامبر، رئیس‌جمهور لیتوانی گیتاناس ناوسدا اعلام کرد نیروها بازمی‌گردند. هشت روز بعد، پولیتیکو گزارش داد کولبی کشورهای بالتیک، بریتانیا و فرانسه را از گروه برژن، گروه کاری خود برای آینده ناتو، حذف کرده است. همان روز، یادداشت روسیه منتشر شد؛ کولبی این گروه را در لهستان میزبانی می‌کند.
در مسکو، خروج، بازگشت و حذف پی در پی، نشانگر تعهدی است که واشنگتن هنوز به آن نرسیده است.
لیتوانی نمی‌توان به‌دلیل عدم هزینه کافی برای دفاع سرزنش کرد. ناتو هزینه دفاعی این کشور را ۵٫۳۳ ٪ از تولید ناخالص داخلی برآورد می‌کند؛ این بالاترین درصد در ائتلاف است و بیش از دو برابر متوسط ۲٫۵۳ ٪ برای هم‌پیمانان اروپایی و کانادا می‌باشد. کاوناس در یک بازدید از پنتاگون در سپتامبر، پیشنهاد پایگاه دائمی آمریکایی داد و نخست‌وزیر مینداگاس سینکویچوس به بلومبرگ گفت لیتوانی «هزینه آن را می‌پردازد». در ۶ اکتبر، پارلمان با رأی ۱۰۶ به ۱۸ تصمیم گرفت ممنوعیت قانون اساسی بر پایه‌گذاری پایگاه‌های خارجی را لغو کند.
روسیه پیش از این همین استراتژی را علیه لیتوانی به‌کار برده است. در ژوئن ۲۰۲۲، ویلنووس اجرای تحریم‌های اتحادیه اروپا بر حمل‌ونقل ریلی به کرملین را آغاز کرد و مسکو تهدید به انتقام کرد. در ۱۳ ژوئیه، کمیسیون اروپا راهنمایی جدیدی صادر کرد؛ نه روز بعد، راه‌آهن لیتوانی حمل‌ونقل‌ها را از سر گرفت. کرملین درسی مهم گرفت: فشار بر کوچک‌ترین هم‌پیمان جبهه‌ای، و پایتخت‌های بزرگ اروپایی به دنبال راه‌حل می‌گردند.
آزمایش بعدی احتمالاً زیر آستانهٔ مادهٔ پنجم ناتو می‌ماند. این یادداشت با بازتعریف اقدامات روتین، مانند بازرسی یک کشتی تخطی‌کننده از تحریم‌ها، زمینه را برای گام‌های «محاصره» فراهم می‌کند.