‏🔺 ۳/۷

با اتخاذ بازیابی پراکنده به‌عنوان مبنا، پنج سناریوی بازیابی تدوین کردیم که نقش برنامه‌ریزی دقیق و تلاش هماهنگ را در تسریع بازسازی یمن بررسی می‌کردند. هر یک بر جنبه‌ای خاص از بازسازی و توسعه پس از جنگ متمرکز بود و تا سال ۲۰۵۰ بر مبنای شاخص‌های کلیدی توسعه ارزیابی می‌شوند تا چارچوبی برای درک گزینه‌های سیاستی مرتبط در بازسازی یمن پس از جنگ فراهم شود. می‌توان این‌ها را «بلوک‌های سازنده» بازسازی پس از جنگ نامید. این‌ها عبارتند از:

۱. سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی: تمرکز بر بهبود دسترسی و کاهش ناامنی غذایی.
۲. توسعه اقتصادی: تقویت سرمایه‌گذاری و بهره‌وری همراه با بهره‌گیری از منابع مالی متنوع.
۳. توانمندسازی زنان: نشان دادن اثر بهبود سلامت، آموزش و مشارکت زنان در اقتصاد و جامعه.
۴. توانمندی‌های انسانی: پرداختن به توسعه انسانی، به‌ویژه سلامت جمعیت و آموزش.
۵. کیفیت حاکمیت: مدل‌سازی صلحی امن‌تر، شفافیت بیشتر، کارآمدی دولتی و شراکت مؤثر بخش عمومی‑خصوصی در توسعه زیرساخت‌ها.

در نهایت، مداخلات پنج بلوک سازنده را ترکیب کردیم تا سناریوی بازیابی یکپارچه را تدوین کنیم. این سناریو آینده‌ای را مدل‌سازی می‌کند که در آن:
• سیاست‌گذاران با حضور زنان در رهبری سیاسی و اقتصادی، به حل مشکلات می‌پردازند.
• جامعه بین‌المللی به‌عنوان شریک فعال و درگیر با یمن، بازسازی را با منابع مالی قابل‌ملاحظه‌ای حمایت می‌کند.
• شراکت‌های مؤثر و قابل‌اعتماد بین منابع عمومی و خصوصی برقرار می‌شود و سرمایه‌گذاری‌ها به کشور روان می‌گردند.
• سرمایه‌گذاری‌های قابل‌توجه در زیرساخت‌ها، کشاورزی، آموزش و بهداشت، کشور را به مسیر توسعه‌ای جدید می‌کشاند.
• این سناریو دنیایی را شبیه‌سازی می‌کند که در آن چرخهٔ مستمر سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی، نتایجی فراتر از سطوح پیش‌جنگی را در یک دهه به‌دست می‌آورد و در نهایت بسیاری از خسارات انسانی ناشی از جنگ را از بین می‌برد.

۱۴. ارزیابی تأثیر جنگ در یمن: مسیرهای بازسازی

شکل ۱ نتایج سناریوها را از نظر فاصله تا دستیابی به اهداف توسعهٔ پایدار (SDG) تا سال ۲۰۳۰ نشان می‌دهد. این نتایج بر پایهٔ میانگین وزن‌دار فاصله از دستیابی به SDGها محاسبه شده‌اند؛ ما از شاخص‌های SDG ۱ (عدم فقر)، ۲ (نابودی گرسنگی)، ۳ (سلامت و رفاه)، ۴ (آموزش با کیفیت)، ۶ (آب شرب و بهداشت)، ۷ (انرژی ارزان و پاک)، ۱۰ (کاهش نابرابری‌ها) و ۱۷ (شراکت‌ها) بهره بردیم.

یمن به‌وضوح پس از آغاز درگیری، پیشرفت خود در مسیر SDGها را معکوس کرده است. اگرچه بازیابی پراکنده برخی از دستاوردهای از دست رفته را جبران می‌کند، اما تا سال ۲۰۳۰ کشور همچنان عقب‌تر از وضعیت آغاز جنگ خواهد بود. تمام بلوک‌های سازندهٔ بازسازی، پیشرفت را فراتر از بازیابی پراکنده ارتقا می‌دهند، اما تنها سناریوی بازسازی یکپارچه می‌تواند پیشرفت‌های از دست رفتهٔ SDGها را تا سال ۲۰۳۰ به‌طور کامل جبران کند. با ترکیب این سناریوها — که هر یک به چالش‌ها و موانع متفاوتی در توسعه و بازسازی می‌پردازند — می‌توان یمن را بر مسیر بازسازی شتاب‌دار قرار داد. از نظر تولید ناخالص داخلی سرانه، سناریوی بازسازی یکپارچه نه تنها با سناریوی بدون جنگ هم‌سطح می‌شود، بلکه تا سال ۲۰۵۰ آن را نیز پیشی می‌گیرد.

در ادامه، شکل ۲ اختلاف متغیرهای کلیدی بین بازسازی تکه‌تکه و هر یک از سناریوهای بلوک سازندهٔ بازسازی را نشان می‌دهد. همهٔ سناریوها مقداری پیشرفت را به همراه دارند، اما سودهای متفاوتی به بار می‌آورند. برای مثال، سرمایه‌گذاری‌های کشاورزی بلافاصله و به‌طور قابل‌توجهی سوءتغذیه را کاهش می‌دهد. توسعه اقتصادی بیشترین تأثیر را بر فقر دارد؛ این اثر هم در میان‌مدت (تا سال ۲۰۳۰) و هم در بلندمدت (سال ۲۰۵۰) مشهود است. زنان توانمند در میان‌مدت اثر قابل‌توجهی از طریق کاهش فقر و بهبود شاخص توسعهٔ انسانی (HDI) دارد. آموزش جمعیت — که به‌دلیل نیاز کودکان به عبور از نظام آموزشی به‌تدریج تغییر می‌کند — بیشترین تأثیر را در سال ۲۰۵۰ از سوی سناریوهای زنان توانمند و قابلیت‌های انسانی می‌بیند. در مجموع متغیرها، بازسازی یکپارچه موفق‌ترین سناریو است. از نظر فقر شدید، بازسازی یکپارچه تا سال ۲۰۳۰ کاهش فقر بیشتری (۵٫۸ میلیون نفر نسبت به سناریوی بازسازی تکه‌تکه) نسبت به توسعه اقتصادی که تا سال ۲۰۵۰ ۵٫۵ میلیون نفر را کاهش می‌دهد، به‌دست می‌آورد.

این پژوهش توصیه‌های زیر را برای بازسازی پس از درگیری در یمن ارائه می‌کند: