‏🔴 ۷/۷

دوبویتز: … فکر می‌کنم نمونه‌ای داریم از این‌که یک دولت سرکش که به دنبال سلاح‌های هسته‌ای، موشک‌های بالستیک بود و نه تنها کره جنوبی را تهدید می‌کرد، بلکه ژاپن و کل منطقه را نیز به خطر می‌اندازد، توانست سیستم را به نفع خود بازی کند؛ از دیپلماسی با ایالات متحده و سایر کشورها برای پیشبرد برنامه هسته‌ای‌اش استفاده کرد. بازدارندگی کافی نبود، زیرا به‌نظر می‌رسد کره‌ای‌های شمالی باور نداشتند که ایالات متحده، ژاپن یا کره جنوبی برای متوقف کردنشان از نیروی نظامی استفاده خواهند کرد. توافقی ناقص با هدف محدود کردن توانایی کره شمالی برای توسعه سلاح‌های هسته‌ای امضا شد؛ اما این توافق به‌طور فاجعه‌آمیزی ناقص بود. اکنون کره شمالی در اختیار چندین سلاح هسته‌ای، موشک‌های بالستیک برد بلند، در حال کار بر روی موشک‌های بالستیک بین‌قاره‌ای، و نیروی نظامی معمولی عظیم است که کره جنوبی و ژاپن را تهدید می‌کند؛ مسأله‌ای است که از جهنم می‌آید. این یکی از مسائلی است که شما تجربه بیشتری دارید و من حتی نمی‌دانم چطور می‌توانیم مشکل کره شمالی را حل کنیم.

پس با این‌که می‌گویم، آیا درس‌هایی از تجربه ژاپن و آمریکا در قبال کره شمالی وجود دارد که برای رویکرد جامعه بین‌المللی به ایران قابل استفاده باشد؟

آرای: فکر می‌کنم در مورد کره شمالی ما بسیار، بسیار سخت‌گیر بوده‌ایم، چون احساس می‌کنیم باید فشار نظامی را حفظ کنیم. گفت‌وگو قابل قبول است، اما باید همیشه همراه با فشار نظامی قوی و تحریم‌های اقتصادی و غیره باشد. ما همیشه نسبت به رفع هر‌یک از این تحریم‌ها بدون گامی معنادار از سوی کره شمالی تردید داشته‌ایم. چالش این بود که این رویکرد همیشه سه‌جانبه بود؛ نه تنها ایالات متحده، بلکه کره جنوبی نیز درگیر می‌شد و عنصر چین و روسیه نیز حضور داشت. به همین دلیل مذاکرات شش‌جانبه برگزار شد. بنابراین ما هماهنگی‌های بسیاری به‌صورت سه‌جانبه با کره جنوبی و ایالات متحده داریم، اما از دید ما فشار لازم بر کره شمالی همیشه به‌طور مستمر حفظ نشده است.

از منظر سئول، وقتی دولت محافظه‌کار حاکم باشد، آن‌ها کاملاً با ما در خصوص فشار همسو هستند. اما وقتی دولت پیشرو در سئول به قدرت می‌آید، تمایل بیشتری به گفت‌وگو دارند، حتی اگر برای این کار به کره شمالی پول بدهند. احساس من این است که اگر بخواهید کشوری را تحت فشار بگذارید تا مثلاً به حذف سلاح‌های هسته‌ای یا رها کردن برنامه هسته‌ای بپردازد، باید ائتلافی قوی داشته باشید و نباید از یک سمت به سمت دیگر نوسان کنید که آن‌ها بتوانند از این وضعیت بهره‌برداری کنند.

دوبویتز: بله. جالب است که به اشتباهاتی که در قبال کره شمالی رخ داده فکر کنیم و ببینیم چه درس‌هایی می‌توانیم برای جلوگیری از تکرار این اشتباهات با جمهوری اسلامی ایران بیاموزیم. شما به اهمیت وحدت ائتلاف اشاره کردید.

آرای: بله.

دوبویتز: همان ائتلاف در آن زمان دارای شکاف‌ها و ترک‌های بسیاری بود که کره شمالی بین ایالات متحده، ژاپن و دولت‌های پیشرو کره جنوبی از آن بهره می‌برد.