‏🟠 ۳/۳

با این حال، تاجیکستان و ایران مرز مشترکی ندارند. وزارت حمل‌ونقل تاجیکستان می‌گوید حمل ۲٫۵۵ میلیون تن محصولات پتروشیمی از طریق راه‌آهن و کشورهای سوم حدود ۵۱٬۰۰۰ تانکر در سال، یعنی حدود ۱۴۰ تانکر در روز، می‌طلبد. ایران شاید جز نفت خام و سوخت جت چیز دیگری برای ارائه نداشته باشد؛ حمید حسینی از اتحادیه صادرکنندگان نفت، گاز و محصولات پتروشیمی ایران گفت صادرات بنزین و دیزل زیر بحث نیست چون خود ایران با کمبود مواجه است و احتمالاً ماهانه حدود ۵٬۰۰۰ تن ارسال می‌شود. نفت خام درخواست‌شده نیز بیش از ظرفیت پالایش تاجیکستان است. کارخانه نفتی TK در دانغارا ظرفیت طراحی ۱٫۲ میلیون تن در سال دارد اما به‌دلیل کمبود مواد اولیه طولانی‌مدت زیر این حد کار می‌کند؛ گزارش دیگری از آسیا‑پلاس دو پالایشگاه این کشور را مجموعاً حدود ۵۰۰٬۰۰۰ تن برآورد کرده است.

سپس واشنگتن. در ۲۴ اوت، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده عملیات Economic Outcast را آغاز کرد؛ این اقدام دامنه رفتارهای مرتبط با ایران تحت تحریم‌های ثانویه را گسترش داد و به هر کشوری «زمان‌بندی مشخص» برای قطع فعالیت‌های مرتبط با ایران وعده داد. یک مقام‌دار خزانه‌داری به رادیو آزادی (RFE/RL) گفت: «هر کس در بخش نفت ایران، این خطر را خود می‌پذیرد». ادوارد لیمون از انجمن اوکسوس اشاره کرد که مقیاس کم تجارت تاجیک‑ایرانی ممکن است دوشنبه را زیر آستانه توجه واشنگتن نگه دارد. خطر عملی احتمالاً به بانک‌های تاجیکی که پرداخت‌های محموله‌های ایرانی را تسویه می‌کنند، می‌رسد؛ به‌ویژه اگر دلار تسویه کنند یا با نهادهای ایرانی تعیین‌شده معامله داشته باشند.

روسیه همچنان ۹ تن از هر ۱۰ تن سوخت تاجیکستان را تأمین می‌کند و بر پایه شواهد موجود به‌نظر می‌رسد مسیر ایرانی این زمستان نتواند این وضعیت را تغییر دهد. اما این امر برای دوشنبه تأمین‌کنندهٔ دوم را فراهم می‌آورد؛ زمانی که مسکو نمی‌تواند تضمین زیادی بدهد، هرچند این به‌قیمت مواجهه با تحریم‌هاست که با هر تن تحویل‌شده بیشتر می‌شود.