تکه‌های ریز و میکروسکوپی پلاستیک تقریباً در هر جایی که محققان نگاه می‌کنند - از جمله در سراسر بدن انسان - یافت شده است.
میکروپلاستیک‌ها و حتی کوچک‌تر آنها، نانوپلاستیک‌ها، احتمالاً در خون شما جریان دارند و در اندام‌های شما مانند ریه‌ها و کبد تجمع می‌کنند.
اکنون، یک مطالعه جدید نقاط مربوط به همبستگی مرموز میکروپلاستیک ها را با خطر حمله قلبی و سکته مرتبط می کند.
دکتر راس کلارک، محقق پزشکی دانشگاه نیومکزیکو که این مطالعه را رهبری می‌کرد، پیش از ارائه یافته‌های خود در نشست انجمن قلب آمریکا به Business Insider گفت: «در شریان‌های عادی و سالم مقداری میکروپلاستیک وجود دارد. اما مقداری که در هنگام بروز بیماری وجود دارد، واقعاً متفاوت است.
کلارک و تیمش میکروپلاستیک‌ها و نانوپلاستیک‌ها را در پلاک‌های خطرناک و چربی اندازه‌گیری کردند که می‌تواند در شریان‌ها ایجاد شود، جریان خون را مسدود کند و باعث سکته یا حمله قلبی شود.
در مقایسه با دیواره‌های شریان‌های سالم بدون پلاک، تجمع پلاک ۱۶ برابر پلاستیک بیشتری داشت، در افرادی که علائمی نداشتند.
در افرادی که سکته مغزی، سکته کوچک یا کاهش بینایی را تجربه کرده بودند، پلاک ۵۱ برابر پلاستیک بیشتری داشت.
جیمی راس، عصب‌شناس در دانشگاه رود آیلند که میکروپلاستیک‌ها را روی موش‌ها مطالعه کرده است، پس از خواندن نتایج به BI گفت: "این اصلاً خوب نیست و بسیار تکان دهنده است که ۵۱ برابر بالاتر را ببینیم."
اینکه پلاستیک‌ها دقیقاً در آنجا چه می‌کنند، یک راز باقی مانده است. با این حال، مطالعه جدید برخی سرنخ‌های احتمالی را ارائه می‌دهد.
این تحقیق هنوز مورد بررسی دقیق قرار نگرفته است، اما کلارک گفت که قصد دارد پس از تکرار برخی از نتایج آنها، آن را برای انتشار در یک مجله علمی معتبر در اواخر امسال ارسال کند.
فعالیت ژنتیکی با پلاستیک متفاوت به نظر می رسید.
کلارک یک جراح عروق است، نه یک متخصص میکروپلاستیک. با این حال، او ایده این مطالعه را با صحبت با همکارش متیو کامپن، که اخیراً کشف کرده است که مغز انسان حاوی پلاستیکی به ارزش یک قاشق است، به دست آورد.
کلارک گفت: «ما با هم متوجه شدیم که واقعاً داده‌های زیادی در مورد نانوپلاستیک‌ها و میکروپلاستیک‌ها در سیستم عروقی، درون رگ‌های خونی وجود ندارد.
تحقیقات قبلی نشان داده بود افرادی که دارای میکروپلاستیک در پلاک شریانی خود هستند، بیشتر در معرض حمله قلبی یا سکته مغزی یا مرگ هستند.
برای بررسی چرایی این امر، کلارک نمونه‌هایی از شریان‌های کاروتید ۴۸ نفر را مورد مطالعه قرار داد - شریان هایی در گردن که خون را به مغز شما هدایت می‌کند.
تفاوت در مقادیر پلاستیک او را شگفت زده کرد، اما تیم او روند نگران کننده دیگری نیز پیدا کرد. سلول‌های موجود در پلاک با مقدار زیادی پلاستیک فعالیت ژنی متفاوتی نسبت به سلول‌های با پلاستیک کم نشان دادند.
در محیطی با پلاستیک بالا، یک گروه از سلول های ایمنی ژنی را که با خاموش کردن التهاب مرتبط است، از کار انداخته بودند. تیم کلارک همچنین متوجه تفاوت‌های ژنتیکی در گروهی از سلول‌های بنیادی شدند که تصور می‌شد با کاهش التهاب و تثبیت پلاک به پیشگیری از حملات قلبی و سکته مغزی کمک می‌کنند.
راس، متخصص در مکانیسم‌های ژنتیکی پشت بیماری، موافق است که تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، اما اضافه کرد که فکر می‌کند "این پلاستیک‌ها با این پلاک‌ها کاری انجام می‌دهند."
ردیابی میکروپلاستیک ها در بدن انسان یک تلاش علمی جدید در چند سال اخیر است.
تیم کلارک نمونه‌های پلاک را تا بیش از ۱۰۰۰ درجه فارنهایت گرم کردند تا پلیمرهای پلاستیکی را تبخیر کنند و آنها را به مولکول‌های آلی کوچک‌تر تجزیه کنند که می‌توان آنها را با جرم و سایر خواص آنها شناسایی و اندازه‌گیری کرد.
متأسفانه، لیپیدهای موجود در پلاک می توانند به مواد شیمیایی تجزیه شوند که بسیار شبیه پلی اتیلن هستند، رایج ترین پلاستیکی که در همه چیز از کیسه های پلاستیکی گرفته تا قطعات خودرو یافت می شود.
کلارک گفت: از آنجایی که ما از این مشکل اطلاع داریم، اقدامات زیادی را برای حذف آن لیپیدها انجام داده ایم، به طوری که مطمئنیم که در حال اندازه گیری پلی اتیلن هستیم.
با این حال، وی افزود: این یک محدودیت بزرگ است و باید اذعان کرد که این نوع روش ها به طور مداوم در حال بهبود هستند.
کلارک در تلاش است برای مطالعه بیشتر برهمکنش های میکروپلاستیک ها و سلول های ایمنی در دیواره رگ های خونی بودجه دریافت کند. او امیدوار است که این تحقیقات را فراتر از شریان کاروتید گسترش دهد و همچنین برخی آزمایش‌های حیوانی را برای آزمایش علت و معلول انجام دهد.
این مقاله توسط Business Insider منتشر شده است.
👤ترجمه:یاس
📌source
-
💎«Channel of science is for all»💎
