انقراض نئاندرتال‌ها یکی از جذاب‌ترین رازها در دیرینه‌انتروپولوژی است و محققان حدس می‌زنند که همه چیز از تغییرات آب و هوایی گرفته تا جنگ با انسان‌های مدرن ممکن است مرگ آنها را تشدید کرده باشد.
خیلی ها فکر کرده اند که آیا پسرعموهای گمشده ما تنوع کافی برای مقابله با این تغییرات را نداشتند؟ یک مطالعه جدید این فرضیه را تایید می کند که کاهش چشمگیر در تنوع ژن های آنها قبل از انقراض احتمالاً نقش مهمی داشته است.
این مطالعه که توسط یک تیم بین المللی از محققان انجام شد، رویکرد نسبتاً منحصر به فردی را در پیش گرفت و از آناتومی مجرای گوش و ژنتیک موجود نئاندرتال برای یافتن نشانه های موثق از تنگنای ژنتیکی کمی بیش از ۱۰۰ هزار سال پیش استفاده کرد.
با مقایسه شکل کانال نیم دایره گوش در فسیل‌های اروپا و آسیای غربی با شکل‌های موجود در انسان امروزی، محققان می‌توانند تنوع نسبی مورفولوژی بدن را در میان گروه‌های مختلف انسان بسنجند.
رولف کوام، انسان شناس از دانشگاه بینگهامتون در نیویورک، می گوید که رشد ساختارهای گوش داخلی، شدیداً تحت کنترل ژنتیکی است، زیرا کاملاً در زمان تولد شکل می گیرند.
"این سبب می شود که تنوع در کانال های نیم دایره ای به یک پروکسی ایده آل برای مطالعه روابط تکاملی بین گونه ها در گذشته تبدیل شود، زیرا هر گونه تفاوت بین نمونه های فسیلی منعکس کننده تفاوت های ژنتیکی اساسی است."
برای این مطالعه، مکان فسیلی کرواسی کراپینا (با قدمت ۱۳۰ هزار سال قبل) و چندین مکان نئاندرتال متاخر در سراسر فرانسه، بلژیک و اسرائیل (با قدمت ۴۱۰۰۰ تا ۶۴۰۰۰ سال قبل) در نظر گرفته شد.
ظاهراً چیزی بین این دو نقطه اتفاق افتاده است تا بر تنوع ژنتیکی تأثیر بگذارد که از طریق شکل کانال گوش نشان داده شده است. این به کاهش زیادی در تعداد افراد در یک جمعیت قبل از حدود ۴۰ هزار سال پیش، زمانی که زمان نئاندرتال ها به پایان می رسید، اشاره می کند.
این مطالعه هیچ دلیل احتمالی برای کاهش تنوع ژنتیکی را بررسی نمی کند، اما تعدادی از عوامل در گذشته پیشنهاد شده است - از تغییرات آب و هوایی گرفته تا افزایش رقابت.
مرسدس کوند والورده، انسان شناس از دانشگاه آلکالا در اسپانیا می گوید: «با گنجاندن فسیل هایی از گستره وسیع جغرافیایی و زمانی، ما توانستیم تصویری جامع از تکامل نئاندرتال ها را به تصویر بکشیم.
کاهش تنوع مشاهده‌شده بین نمونه کراپینا و نئاندرتال‌های کلاسیک به‌ویژه چشمگیر و واضح است و شواهد قوی از یک رویداد تنگنا ارائه می‌دهد.
با این حال، در حالی که مطالعه به پاسخ برخی از سؤالات کمک می کند، برخی از سؤالات جدید را نیز مطرح می کند. فسیل‌های موجود در کراپینا سطح غیرمنتظره‌ای از تنوع را نشان دادند، مشابه نمونه‌های قدیمی‌تر مربوط به حدود ۴۳۰ هزار سال.
محققان مایلند تجزیه و تحلیل ساختار گوش را در نمونه‌ها و مکان‌های بیشتری در سراسر جهان به کار ببرند، که باید اطلاعات بیشتری را در مورد نحوه زندگی، سفر و در نهایت مرگ عموزاده‌های دور ما نشان دهد.
این مطالعه یک رویکرد جدید برای تخمین تنوع ژنتیکی در جمعیت‌های نئاندرتال است.
این تحقیق در Nature Communications منتشر شده است.
👤مترجم: یاس
📌Source
-
💎«Channel of Science is for all»💎
