محققان با انجام پژوهش‌هایی دریافتند که استفاده از انواع مختلف ضدبارداری‌ها از جمله مصرف قرص، می‌تواند خطر سکته ایسکمیک (سکته مغزی)، ترومبوز (تشکیل لخته در خون) و انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی) را افزایش دهد. با این‌وجود خطر کلی ابتلای یک فرد به این عارضه‌ها هنوز کم است.
طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، تخمین زده می‌شود که حدود 248 میلیون نفر از زنان در سراسر جهان از ضدبارداری های هورمونی استفاده می‌کنند. همه ضدبارداری‌های هورمونی که در بازار عرضه می‌شود قابل قبول بوده و کارآیی مشابهی در جلوگیری از بارداری ناخواسته دارد، ولی هنگام ارائه توصیه های بالینی در مورد استفاده از نوع ضد بارداری هورمونی، ایمنی یکی از نکات کلیدی در انتخاب نوع این دارو محسوب می‌شود.
نتایج بدست‌آمده از مطالعه پیشین، به طور بالقوه خطر افزایش‌یافته سکته ایسکمیک و انفارکتوس میوکارد با مصرف ضدبارداری‌های هورمونی را نشان می‌دهد. اما این شواهد متناقض هستند، زیرا مطالعاتی که انجام شده است، هیچ ارتباطی بین این دو و حتی یک اثر محافظتی در استفاده از ضدبارداری‌های هورمونی نیافته‌اند.
اکثر پژوهش‌های موجود تنها اثر ضدبارداری های خوراکی ترکیبی(استروژن-پروژستین) بر روی خطر بروز ترومبوز شریانی را مورد مطالعه قرار داده اند، و ضدبارداری‌های هورمونی جدید مانند حلقه‌های واژینال ترکیبی، پچ های پوستی (ترانس‌درمال)، قرص های حاوی پروژستین (Mini-pill)، دستگاه داخل‌رحمی (IUD)، ایمپلنت‌های زیرجلدی و داروهای تزریقی داخل ماهیچه‌‌ای را در تحقیقاتشان مورد بررسی قرار نداده‌اند. تنها یک مطالعه کوهورت دانمارکی که در سال 2012 منتشرشده است، خطر بروز سکته ایسکمیک و انفارکتوس میوکارد در ارتباط با استفاده از انواع مختلف ضدبارداری‌های هورمونی مورد بررسی قرار داده است و همچنین نتایج این مطالعه افزایش خطر قابل‌توجهی را به دنبال استفاده از ضدبارداری‌های ترکیبی خوراکی و حلقه های واژینال یافته است.
نتایج بدست آمده از یک مطالعه بزرگ اخیر حاکی از آن است که استفاده از داروهای ضدبارداری هورمونی ممکن است به طور قابل توجهی خطر سکته ایسکمیک یا انفارکتوس میوکارد را افزایش دهد، به طوری که برخی از انواع ضدبارداری‌های هورمونی خطرات بیشتری نسبت به سایرین دارند.
اگرچه برآوردهای اصلی برخی از ضدبارداری‌های حاوی پروژستین نشان‌دهنده خطر افزایش‌یافته سکته ایسکمیک و انفارکتوس میوکارد بود، این مطالعه به اندازه کافی برای نتیجه گیری، به منظور مرتبط نشان دادن ضدبارداری سیستمیک پروژستین با عارضه‌های احتمالی مناسب نبود.
دکتر هارمن یونیس (نویسنده اول مطالعه، پزشک بیمارستان شیلند شمالی و محصل دکترای دانشگاه کپنهاگ دانمارک) و همکارانش در این مطالعه کوهورت آینده نگر سراسری که بخشی از زنان دانمارکی در سراسر کشور، را در بر می‌گیرد، ارتباط اثر استفاده از ضدبارداری‌های هورمونی جدید بر خطر بروز سکته ایسکمیک و انفارکتوس میوکارد را بر اساس نوع استروژن، دوز استروژن، نوع پروژستین، روش تجویز (خوراکی، تزریقی و ...) و مدت زمان استفاده، مورد ارزیابی قرار دادند. انواع ضدبارداری‌هایی که این تيم درنظر گرفته بودند، شامل قرص‌های استروژن-پروژستین ترکیبی، حلقه‌های واژینال و پچ های پوستی و همچنین قرص‌های حاوی پروژستین، دستگاه داخل‌رحمی (IUD)، ایمپلنت زیرجلدی و داروهای تزریقی داخل ماهیچه‌‌ای بود.
دکتر یونیس، در ایمیلی به لایوساینس گفت:
"در این مطالعه، ما اطلاعات و تاریخچه بالینی بیش از 2 میلیون زن دانمارکی را در سراسر کشور آنالیز کردیم تا خطر سکته ایسکمیک و انفارکتوس میوکارد را در میان استفاده‌کنندگان انواع مختلف ضدبارداری‌های هورمونی را ارزیابی کنیم."
محققان متوجه شدند که مصرف انواع مختلف ضدبارداری‌ها با افزایش خطر ترومبوز شریانی ارتباط دارد. به استثنای دستگاه داخل رحمی (IUD) شکل‌گیری چنین لخته های خونی در شریان ها می توانند جریان خون به مغز یا قلب را قطع کنند و بدین ترتیب منجر به سکته ایسکمیک یا انفارکتوس میوکارد شوند.
داروهای ضدبارداری هورمونی حاوی اشکال صناعی هورمون های جنسی زنانه مانند پروژستین ( نسخه سنتتیک پروژسترون) و نسخه‌های صناعی مختلف هورمون استروژن می‌باشد. این داروها و ایمپلنت ها چرخه قاعدگی ماهانه را تغییر داده و از بارداری جلوگیری می‌کند. مکانیسم ضدبارداری بدین صورت است که این داروها تخمگ‌گذاری را متوقف ساخته و یا از آزاد شده تخمک جلوگیری می‌کند.
↩️ادامه مطلب
-
💎«Channel of Science is for all»💎