عمل افزودن فلوراید به آب آشامیدنی در بسیاری از کشورهای جهان انجام می‌شود، اما دلیل این کار چیست؟
بیش از 200 میلیون نفر در ایالات متحده آمریکا در مناطقی زندگی می کنند که به آب آشامیدنی خود فلوراید افزوده شده است. طبق بروزترین داده‌های موجود، 24 کشور دیگر در سراسر جهان (از جمله بریتانیا، برزیل و کانادا) فلوراید را به منابع آب شرب خود اضافه می‌کنند و بسیاری از افراد فلوراید را به طور طبیعی از مواد موجود در منابع آبی خود دریافت می‌کنند.
افزودن فلوراید به آب یا فلورایداسیون آب (Water fluoridation) به عنوان یکی از بزرگترین دستاوردهای بهداشت عمومی قرن بیستم به حساب می‌آید که مورد تمجید و تعریف مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده (CDC) قرار گرفته است. اما این عمل مدت‌هاست که بحث‌برانگیز بوده و مخالفان سرسخت خود را دارند که مدعی هستند فلورایداسیون آب اثرات نامطلوبی بر سلامت بدن به خصوص عملکرد سیستم عصبی دارند.
پس چرا در وهله اول به آب فلوراید اضافه می کنیم؟ و در مورد ایمن بودن آن چه می دانیم؟
ایده افزودن فلوراید به آب چگونه شکل گرفت؟
تاریخچه فلورایداسیون آب به اوایل قرن بیستم برمی‌گردد، زمانی که دندانپزشک جوانی به نام دکتر فردریک مک‌کی (Frederick McKay) متوجه پدیده عجیبی در کلرادو اسپرینگز شد.ساکنان شهر به صورت واضحی لکه‌های زردرنگ تا قهوه‌ای روی دندان‌های خود داشتند. دکتر فردریک مک‌کی با تحقیق و بررسی بیش‌تر پی برد که با وجود این لکه‌های قابل توجه، به نظر می‌رسد افراد مبتلا به "لکه قهوه‌ای کلرادو" یا فلوئوروزیس دندان‌هایی دارند که به طور غیرعادی در برابر پوسیدگی مقاوم هستند. پوسیدگی دندان که فساد دندانی یا سوراخ شدگی دندان نیز نامیده می شود، منجر به پدید آمدن حفراتی در دندان ها می شود.
محققان متوجه شدند که علت مبتلا شدن این افراد به فلوئوروزیس دندانی بر اثر مصرف آبی بود که از منبع آب شهر کلرادو اسپرینگز بین ساکنان توزیع می‌شد، این منبع آب حاوی مقادیر بیش از حد مجاز فلوراید بود. این یافته ارزشمند، دندان پزشکان را بر آن داشت تا بررسی کنند که آیا می‌توان از اثرات مفید و محافظ دندان آب حاوی فلوراید استفاده کرد، بدون اینکه مصرف‌کنندگان به فلوئوروزیس دندانی دچار شوند.
در سال 1945، گراند رپیدز ایالت میشیگان، اولین شهر در جهان بود که برنامه آزمایشی فلورایداسیون آب را تصویب کرد. محققان مقدار کمی فلوراید به منبع آب شهر اضافه کردند و میزان پوسیدگی دندان را در حدود 30000 دانش آموز این شهر در دهه آینده مورد ارزیابی قرار دادند. یافته‌های آنها نشان داد که کودکانی که پس از شروع فلورایداسیون آب به دنیا آمده‌اند، بیش از 60 درصد کمتر از کودکانی که قبل از این برنامه متولد شده‌اند، پوسیدگی دندانی کمتری را تجربه کردند.
فواید آب حاوی فلوراید
از سال 1945، عمل افزودن فلوراید به آب آشامیدنی به عنوان یک روش بهداشت عمومی گسترده به اقصی نقاط جهان گسترش یافت و سازمان هایی مانند انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA) قاطعانه از فلورایداسیون آب حمایت کردند. بسیاری از مطالعات از این ایده پشتیبانی می کند که فلوراید موجود در آب از پوسیدگی دندان در کودکان جلوگیری می کند.
نیل مانیار، استاد بهداشت عمومی دانشگاه نورث ایسترن، در ایمیلی به لایوساینس گفت:
مشخص شد که فلوراید به طور قابل توجهی پوسیدگی دندان را کاهش می دهد. افزودن آن به منبع آب نوعی پیشگیری پاسیو (غیرفعال) است که می تواند سلامت دهان را بهبود بخشد.
اگرچه خمیردندان فلوراید دار بسیاری از خواص آب حاوی فلوراید را داراست. با این حال متخصصان می گویند که آب حاوی فلوراید مزیت‌های خاصی برای سلامت عمومی دارد، که خمیر دندان فاقد آن است. به این دلیل که آشامیدن آب حاوی فلوراید، به جای مسواک زدن، منجر به مقادیر باثبات‌تری از فلوراید در دهان در طول روز می‌شود که به ویژه برای سلامت دهان و دندان افراد در سنین رشد (کودکان) مفید است. آب حاوی فلوراید همچنین میزان پایه ای از محافظت را برای افراد کم درآمدی فراهم می‌کند که امکان دسترسی مداوم به خمیردندان حاوی فلوراید یا سایر اشکال مراقبت از دندان ندارند.
مانیار گفت:
این راهی برای همه افراد جامعه است تا از مزایای فلوراید به شیوه ای مقرون به صرفه بهره مند شوند. در حالی که ما اغلب دسترسی به دندانپزشک و حتی چیزی به سادگی مسواک زدن دو بار در روز را مسلم می دانیم، این موضوع به عنوان یک مسئله حل نشده در بسیاری از جوامع به حساب می‌آید.
📌ادامه مطلب
-
💎«Channel of Science is for all»💎