🍇 - ماده‌ای در پوست‌‌ انگور به مبارزه با اضطراب ناشی از استرس مزمن کمک‌ می‌کند.

زیست شناسان دریافته‌اند که رسوراترول، یک ترکیب طبیعی که در پوست انگور و سایر میوه ها یافت می‌شود، به بازیابی ارتباطات مولکولی بین مغز و کبد که به دلیل استرس آسیب دیده‌اند کمک می‌کند و از افزایش اضطراب در موش‌ها جلوگیری می‌کند.

رسوراترول از افزایش سطح هورمون‌های استرس در یکی از آنزیم‌های کبدی خون جلوگیری می‌کند و در نتیجه از سلول‌های بافت عصبی محافظت می‌کند. بنابراین، این ماده می تواند به مبارزه با اختلالات رفتاری در اختلالات اضطرابی کمک‌کند.


با استرس مزمن و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، افراد افزایش اضطراب را تجربه می‌کنند که منجر به نوسانات خلقی مکرر، تحریک پذیری، اختلال در تمرکز و مشکلات خواب می‌شود. داروهای ضد اضطراب کنونی نیاز به تجویز طولانی مدت دارند و همیشه موثر نیستند زیرا تنها یکی از مسیرهای مولکولی متعددی را که در اضطراب دخالت دارند هدف قرار می‌‌دهند. بنابراین، دانشمندان به دنبال داروهای بهتری هستند.

یک نامزد بالقوه رسوراترول است، یک ترکیب طبیعی که در پوست انگور و سایر میوه‌ها، کاکائو و آجیل یافت می‌شود. رسوراترول در حال حاضر در داروها و مکمل های غذایی به عنوان ماده‌ای با اثرات آنتی اکسیدانی، ضد توموری و ضد التهابی استفاده می شود.

علاوه بر این، تحقیقات نشان می‌دهد که این ماده فعالیت آنزیم 11β-HSD-1 را در کبد تنظیم می‌کند که به نوبه خود بر سطح گلوکوکورتیکوئیدها - هورمون های استرس - در خون تأثیر می‌گذارد. بنابراین، رسوراترول می‌تواند به طور بالقوه بر مسیرهای مولکولی مغز-کبد که توسط استرس تحریک می‌شوند و منجر به افزایش اضطراب می‌شوند، تأثیر بگذارد. زیست شناسان همچنین فعالیت آنزیم 11β-HSD-1 و شدت فرآیندهای اکسیداتیو در کبد همه حیوانات را ارزیابی کردند.

در آزمایش‌ها، نویسندگان از سه گروه از حیوانات، هر کدام 12 موش استفاده کردند:
اولین دارونما دریافت کرد و استرس نداشت.
پنبه های آغشته به ادرار روباه هر روز به مدت 10 روز به مدت 10 دقیقه در قفس هایی با جوندگان گروه دوم قرار داده شد تا استرس مزمن در موش ها از حضور منظم یک شکارچی شبیه سازی شود.
حیوانات گروه سوم در معرض همین استرس قرار گرفتند، اما یک ساعت قبل از آن رزوراترول به صورت داخل صفاقی تزریق شد.
پس از گذشت 10 روز از آزمایش، موش ها بر روی یک سکوی صلیب شکل قرار گرفتند که دو تای آن دیوارهای عمودی بلندی داشت و شبیه یک راهرو بود و دو تای آن مانند مسیرهای معمولی باز بودند. این ماز به طور گسترده برای مطالعه رفتار اضطرابی در جوندگان استفاده می شود. بنابراین، اگر حیوانی زمان زیادی را در "راهروهای" بسته سپری کند و تقریباً هرگز روی میله های باز باز نمی شود، این نشان دهنده سطح بالایی از اضطراب است.

مشخص شد حیواناتی که استرس داشتند و تحت درمان قرار نگرفتند، 57 درصد زمان کمتری را در مناطق باز ماز نسبت به موش‌های گروه کنترل سپری کردند. این نشان دهنده سطح بالای اضطراب به دلیل استرس طولانی مدت است. مصرف رسوراترول اضطراب را کاهش داد: جوندگانی که استرس داشتند و دارو به آنها داده شد 2.5 برابر بیشتر از حیواناتی که فقط استرس داشتند به میله های بدون دیوار رفتند.

هورمون های استرس زیادی در بدن تولید می شوند و سلول های عصبی سیستم هایی را برای حذف آنها فعال می‌کنند. در موش های مصرف کننده دارو، فعالیت این سیستم ها تا 45 درصد کاهش یافت که نشان دهنده کاهش موثر هورمون های استرس و اضطراب است.

مطالعه ما از این فرضیه حمایت می‌کند که ارتباطات مولکولی بین مغز و کبد وجود دارد که در اثر استرس بی‌ثبات می‌شوند. این می تواند منجر به اختلالات رفتاری، به ویژه افزایش اضطراب شود. رسوراترول به دلیل اثر محافظتی که بر مغز و کبد دارد، آن را کاهش داد. این دارو التهاب و استرس اکسیداتیو در کبد را کاهش داد و همچنین عملکرد آنزیم درگیر در تولید هورمون های استرس را عادی کرد. این به نوبه خود از سلول های عصبی در برابر هورمون‌های بیش از حد محافظت می کند و واکنش های رفتاری به استرس را تحریک می‌کند.

👤: سحر موحد
📌Source
-
💎«Channel of Science is for all»💎