مطالعه‌ جدید میکروپلاستیک را در بافت مغز انسان شناسایی می‌کند.

مشکل میکروپلاستیک ما از بین نمی‌رود. این قطعات ریز آلودگی پلاستیکی قبلاً در ریه‌های ما، در سنگ‌های باستانی و در آب‌های بطری دیده شده‌اند. یک مطالعه جدید میزان نفوذ آنها به مغز را نیز نشان می‌دهد.

یک تیم بین‌المللی از دانشمندان به لامپ‌های بویایی‌- توده‌های بافت مغزی که اطلاعات بویایی را از بینی می‌گیرند - در 15 انسان متوفی بررسی کردند و در 8 مورد از آنها میکروپلاستیک‌ها وجود داشت.

محققان قبلاً میکروپلاستیک‌ها را در لخته‌های خون مغز پیدا کرده بودند، اما این اولین مطالعه منتشر شده برای شناسایی این ماده در بافت واقعی مغز است. تحقیق مشابه دیگری اکنون در حال بررسی است.

محققان در مقاله منتشر‌شده خود می‌نویسند : «در حالی که میکروپلاستیک‌ها در بافت‌های مختلف انسان شناسایی شده‌اند، حضور آنها در مغز انسان مستند نشده‌است، و این سؤالات مهمی را در مورد اثرات بالقوه نوروتوکسیک و مکانیسم‌هایی که میکروپلاستیک‌ها ممکن است به بافت‌های مغز برسند، ایجاد می‌کند».

محققان خاطرنشان می‌کنند که ذرات و الیاف رایج‌ترین شکل‌ها و پلی پروپیلن رایج‌ترین پلیمر بودند: این یکی از پرکاربردترین پلاستیک‌ها است که در همه چیز از بسته‌بندی گرفته تا قطعات خودرو و تجهیزات پزشکی یافت می‌شود. اندازه ذرات از 5.5 میکرومتر تا 26.4 میکرومتر متغیر بود که بیشتر از یک چهارم عرض متوسط ​​موی انسان نیست.


تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که ذرات آلودگی هوا مسیر خود را به سمت مسیر بویایی باز می‌کنند – این مطالعه اخیر نشان می‌دهد که میکروپلاستیک‌ها می‌توانند از مسیر مشابهی به مغز، از طریق سوراخ‌های کوچک در صفحه صاف (درست زیر لامپ بویایی) استفاده کنند.

محققان می‌نویسند : «شناسایی میکروپلاستیک‌ها در بینی و اکنون در پیاز بویایی، همراه با مسیرهای آناتومیک آسیب پذیر، این تصور را تقویت می‌کند که مسیر بویایی محل ورود مهمی برای ذرات اگزوژن به مغز است.

علیرغم همه این خطرات و اثرات سلامتی، به نظر نمی‌رسد که ما بتوانیم اتکای خود به پلاستیک را کاهش دهیم. علیرغم تلاش‌های مداوم برای تولید پلاستیکی که زیست تخریب پذیرتر است، واقعیت این است که تولید پلاستیک در 20 سال گذشته دو برابر شده‌است.

چیزی که هنوز مشخص نیست این است که این میکروپلاستیک‌ها چه آسیبی ممکن است به سلامتی ما وارد کنند، اما مطمئناً افزایش غلظت مواد مصنوعی در داخل مغز خبر خوبی نیست.
براساس تحقیقات اخیر، آسیب نورون
و افزایش خطر اختلالات عصبی محتمل است.
همچنین اتصال بینی وجود دارد که باید در نظر بگیرید. ارتباط بین آلودگی هوا و مشکلات شناختی قبلاً به خوبی ثابت شده است، و اگر میکروپلاستیک‌ها راه خود را به مجرای بینی ما باز کنند، احتمالاً اوضاع را بدتر می‌کند.

محققان می‌نویسند: «به نظر می‌رسد برخی‌از بیماری‌های عصبی، مانند بیماری پارکینسون، با ناهنجاری‌های بینی به عنوان علائم اولیه ارتباط دارند.

سحر موحد

Source
-
«Channel of Science is for all»