✍️ هنوز هیچ کس نمی داند که آلودگی پلاستیکی چه تهدیدی برای سلامت انسان به همراه دارد، اما اینکه ما در حال نوشیدن تکه های نامرئی پلاستیک همراه با آب خود هستیم، بسیاری را ناراحت می کند.

برای جلوگیری از نفوذ میکروپلاستیک ها و نانوپلاستیک ها به اعماق بدن و مغز، محققان دانشگاه میسوری راهی بالقوه پایدار و ایمن برای پاکسازی آب از آلاینده های میکروسکوپی ارائه کرده اند.

این تیم با استفاده از مواد مایع طبیعی که سمیت کمی دارند، نشان داده اند که می توانند حدود ۹۸٪ از دانه های پلی استایرن نانوسکوپی را از آب شیرین و نمک حذف کنند.

حلالی که محققان مهندسی کرده اند، روی سطح آب شناور می شود، مانند روغن. با این حال، یک ترکیب سریع و فوق العاده. مایع پلاستیک های میکروسکوپی را در آب می گیرد و آنها را به سطح می برد.

محققان دانشگاه میسوری با جمع آوری لایه بالایی مایع با پیپت دریافتند که می توانند تقریباً تمام دانه های نانوپلاستیک را از نمونه های آب آلوده خود حذف کنند.

در آب نمک، این روش در استخراج 99.8 درصد از تمام آلاینده های پلی استایرن عمل کرد.

محققان از Mizzou استدلال می کنند که اثبات مفهوم یک راه حل مقرون به صرفه و بالقوه "راه حل پایدار برای مشکل نانوپلاستیک ها" را نشان می دهد. با تحقیقات بیشتر، این تکنیک حتی می تواند برای پاکسازی آب از سایر آلاینده ها مانند مواد شیمیایی همیشه مفید باشد.

مطالعات قبلی نشان داده اند که آب لوله کشی و آب بطری حاوی قطعات میکروسکوپی متعددی از پلاستیک، به ویژه نانوپلاستیک هایی هستند که اندازه آنها کمتر از یک میکرومتر است. در واقع، بر اساس برخی برآوردها، به طور متوسط در هر لیتر آب بطری، حدود ۲۴۰هزار ذره نانوپلاستیک وجود دارد.

این موجودات غیرقابل تخریب گاهی به صورت هدفمند و گاهی از میکروپلاستیک های شکسته تشکیل می شوند.

آنها به راحتی می توانند به اکوسیستم های طبیعی، از طریق رودخانه ها یا شبکه های زهکشی، یا از ساییدگی لاستیک ها، رواناب های کشاورزی یا طرح های تصفیه فاضلاب نفوذ کنند.

امروزه، نانوپلاستیک‌ها در آب‌های سرتاسر جهان، از جمله مکان‌های دورافتاده‌ای مانند اعماق دریا، قطب شمال و دریاچه‌های کوهستانی یافت می‌شوند.

شیمیدان Piyuni Ishtaweera که این تحقیق را در زمان حضور در Mizzou انجام داد، می‌گوید:

نانوپلاستیک‌ها می‌توانند اکوسیستم‌های آبی را مختل کنند و وارد زنجیره غذایی شوند و خطراتی را هم برای حیات وحش و هم برای انسان ایجاد کنند.

علاوه بر این، مواد شیمیایی مضر مانند فلزات سنگین یا خاموش کننده‌های آتش نیز می‌توانند به سطح نانوپلاستیک‌ها بچسبند، جایی که احتمالاً می‌توانند با غشاهای بیولوژیکی تعامل کنند.

حذف چنین آلاینده های کوچکی از محیط کار ساده ای نیست.

این می تواند یک راه ساده برای حذف آلاینده ها از آب آشامیدنی باشد، اما برای حجم های بزرگتر آبی که ممکن است آلوده باشند مفید نیست.

اخیراً، محققان دریافتند که جوشاندن آب لوله کشی می تواند تا ۹۰٪ نانو و میکروپلاستیک ها را از بین ببرد.

تکنیک جدید Mizzou می تواند آلودگی نانوپلاستیک را به روشی بسیار مقیاس پذیرتر مقابله کند.

گری بیکر شیمیدان توضیح می دهد: «استراتژی ما از مقدار کمی حلال طراح برای جذب ذرات پلاستیکی از حجم زیادی آب استفاده می کند.

"در حال حاضر، ظرفیت این حلال ها به خوبی شناخته نشده است. در کارهای آینده، هدف ما تعیین حداکثر ظرفیت حلال است. علاوه بر این، ما روش هایی را برای بازیافت حلال ها بررسی خواهیم کرد و در صورت لزوم امکان استفاده مجدد از آنها را چندین بار ممکن می کنیم."

این مطالعه در ACS Applied Engineering Materials منتشر شد.

ترجمه:یاس

📌Source
-
💎«Channel of Science is for all»💎