عفونت های مقاربتی یا STI در افراد مسن در حال افزایش است. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری گزارش می دهد که تعداد افراد بالای ۶۵ سال مبتلا به کلامیدیا، سوزاک یا سیفلیس در ایالات متحده از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ به ترتیب حدود سه، پنج و هفت برابر افزایش یافته است.
داده ها همچنین نشان می دهد که زنان بالای ۵۰ سال بیشتر از زنان جوان در معرض خطر ابتلا به HIV هستند.
توضیح اینکه چرا این عفونت‌ها در افراد مسن بسیار شایع هستند شامل:
1- درک محدود بیماری‌های مقاربتی در این گروه سنی.بسیاری از افراد مسن تر تمایلی به بحث در مورد سابقه جنسی خود با شرکای خود به پرسنل مراقبت های بهداشتی ندارند، که این باعث ایجاد تصورات نادرست مبنی بر تک همسری یا نداشتن فعالیت جنسیِ آنها می شود.
2- استفاده نادر از کاندوم.
3- افزایش مصرف داروها برای شرایطی که معمولاً فعالیت جنسی را در افراد مسن محدود می‌کند، مانند ویاگرا و سیالیس برای اختلال نعوظ.
4- کرم ها و قرص های استروژن برای خشکی واژن.
- ❓ - چرا زنان یائسه حساسیت بیشتری به بیماری‌های مقاربتی دارند؟!
تحقیقات اخیر نشان می دهد که یائسگی با از بین رفتن سد محافظ دستگاه تناسلی، که یک دفاع ضروری در برابر پاتوژن های میکروبی که سبب بیماری های مقاربتی می شوند، مرتبط است.
❗️یائسگی: بخشی طبیعی از پیری است؛ یائسگی مرحله ای از زندگی یک زن است که به مدت ۱۲ ماه متوالی قاعدگی ندارد. در ایالات متحده، یائسگی به طور متوسط بین ۴۵ تا ۵۵ سالگی شروع می شود. تخمین زده می شود که تا سال ۲۰۳۰، حدود 1.2 میلیارد زن در سراسر جهان یائسه خواهند شد.
یائسگی ناشی از از دست دادن تولید استروژن از تخمدان ها است که می تواند کشش بافت واژن را کاهش دهد.
این می تواند سبب ایجاد بیماری سندرم ادراری تناسلی یائسگی یا GSM شود که شامل علائمی مانند خشکی و سوزش واژن، رابطه جنسی دردناک و عفونت های مکرر دستگاه ادراری است. تقریبا نیمی از زنان یائسه GSM را تجربه می کنند.
علاوه بر این اثرات منفی بر سلامت واژن، تحقیقات نشان داده است که یائسگی همچنین یکپارچگی ساختاری بافت پوشاننده واژن را مختل می کند.
سطح واژن از لایه‌های متعدد سلول‌های اپیتلیال تشکیل شده است که توسط مولکول‌های چسبنده متعددی از جمله پروتئین‌های desmoglein-1 یا DSG1 و desmocollin-1 یا DSC1 به هم متصل شده‌اند. این پروتئین ها پوشش واژن را تقویت می کنند و دسترسی پاتوژن را به بافت های عمیق تر محدود می کنند و خطر عفونت را کاهش می دهند.
برای بررسی اینکه چگونه یائسگی بر پوشش واژن تأثیر می گذارد، ما سطوح DSG1 و DSC1 را در بافت واژن از زنان یائسه و قبل از یائسگی مقایسه کردیم و سطوح DSG1 و DSC1 را در زنان یائسه به طور قابل توجهی پایین تر یافتیم.
سپس تخمدان‌های موش‌ها را با جراحی برداشتیم تا از دست دادن تولید استروژن تخمدانی در زنان یائسه را مدل‌سازی کنیم. پروتئین‌های DSG1 و DSC1 کمتری را در بافت واژن از موش‌های بدون تخمدان در مقایسه با موش‌هایی با تخمدان سالم شناسایی کردیم.
موش های بدون تخمدان نیز حساسیت بیشتری به عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس نوع 2 یا HSV-2 داشتند و کمتر قادر به پاکسازی عفونت کلامیدیا از دستگاه تناسلی تحتانی خود بودند. از سوی دیگر، استفاده از کرم استروژن بر روی موش‌های بدون تخمدان، یکپارچگی پوشش واژن را بازیابی کرد و این موش‌ها را به طور کامل از عفونت HSV-2 محافظت کرد.
یافته‌های آزمایشگاه ما نشان می‌دهد که ترکیبات حاوی استروژن که برای تسکین سوزش واژن و سایر علائم سندرم تناسلی ادراری یائسگی استفاده می‌شوند، می‌توانند حساسیت به بیماری‌های مقاربتی را در افراد مسن کاهش دهند.
در عین حال، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند با مشاوره مداوم در مورد اقدامات جنسی ایمن و ارائه غربالگری معمول STI به کاهش خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی در میان سالمندان کمک کنند.
این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
ترجمه:یاس
📌Sexually Transmitted Infections Are Rising in Older People, And This May Be Why : ScienceAlert
-
💎«Channel of Science is for all»💎