شامپانزه‌های وحشی مانند انسان‌ها درگیر واکنش ها آنی و متقابل می‌شوند، جایی که فقط کسری از ثانیه منتظر می‌مانند تا نوبت «بازخورد» شود. این حیوانات بیشتر با حرکاتی از جمله حرکات دست و حالات صورت ارتباط برقرار می کنند. دانشمندانی که محاورات آنها را به طور دقیق مطالعه کردند دریافتند که آنها هنگام تبادل اطلاعات "واکنشهای سریع" انجام میدهند و همچنین گاهی اوقات مکالمه یکدیگر را قطع می کنند.
پروفسور کت هوبایتر (Cat Hobaiter) از دانشگاه سنت اندروز به بی بی سی گفت:
این مکاشفه حاکی از "شباهت های عمیق تکاملی [با انسان ها] در نحوه ساختار گفتگوهای رو در رو است."
پروفسور هوبایتر، که ارتباطات نخستی‌ها را مطالعه می‌کند، توضیح داد که این عکس العمل سریع یک مشخصه مکالمه انسانی است. همه ما بین 200 میلی ثانیه فاصله می گذاریم و تنوعات فرهنگی کوچک جالبی را نشان می دهیم. بعضی فرهنگ ها "تندگو" هستند.
یک مطالعه زبان‌شناسی در سال 2009 این تفاوت‌ها را زمان‌بندی کرد - نشان داد که به‌طور متوسط، ژاپنی‌ها 7 میلی‌ثانیه طول می‌کشند تا پاسخ دهند، در حالی که زبان‌دانان دانمارکی حدود 470 میلی‌ثانیه برای عکس العمل و مداخله در صحبت نیاز دارند.
پروفسور هوبایتر و همکارانش با بررسی هزاران مورد از شامپانزه های وحشی که با یکدیگر ارتباط برقرار می کردند، توانستند مکالمات حیوانات را زمان بندی کنند. او گفت: «این شگفت انگیز است که می بینیم سرعت زمان واکنش شامپانزه و انسان چقدر به هم نزدیک بوده است.»
شامپانزه ها در زمان بندی مکالمه خود محدوده بیشتری داشتند. پروفسور هوبایتر توضیح داد: «فاصله‌ها از قطع کردن سیگنال‌دهنده 1600 میلی‌ثانیه قبل از اتمام ژست تا 8600 میلی‌ثانیه برای پاسخ‌دهی متغیر بودند.
این می‌تواند به این دلیل باشد که شامپانزه‌ها در یک محیط طبیعی قرار داشتند، بنابراین آنها می‌توانستند طیف وسیع‌تری از رفتار خود را ابراز کنند - گاهی اوقات سریع حرف یکدیگر را قطع می‌کنند و گاهی زمان زیادی برای پاسخ دادن نیاز دارند. به عنوان بخشی از بررسی منشا تکاملی ارتباطات، محققان دهه‌ها را صرف مشاهده و ثبت رفتار پنج جامعه شامپانزه‌های وحشی در جنگل‌های اوگاندا و تانزانیا کرده‌اند. آنها بیش از 8000 ژست از بیش از 250 حیوان را ثبت و ترجمه کرده اند.
دکتر گال بدیهی، محقق ارشد در دانشگاه سنت اندروز، توضیح داد که ژست‌ها به شامپانزه‌ها اجازه می‌دهد از درگیری اجتناب کنند و با یکدیگر هماهنگ شوند.
بنابراین یک شامپانزه می‌تواند به دیگری اشاره کند که غذا می‌خواهد، و دیگری ممکن است به آنها غذا بدهد یا اگر احساس سخاوتمندی کمتری داشتند، با اشاره به آنها پاسخ دهد که دور شوند. آنها ممکن است در مورد نحوه یا مکان تمیز کردن و آراسته شدن به توافق برسند. و این را تنها در چند حرکت کوتاه به هم میگویند؛ این جذاب است.
او گفت که مطالعات آتی که در مورد ارتباط در دیگر گونه‌های نخستی‌سانی است که با ما مرتبط هستند، تصویر تکاملی کامل‌تری از این که چرا این گفتگوی سریع را اتخاذ کرده‌ایم، به ما می‌دهد.
او افزود: "این یک راه عالی برای درک بهتر این مسئله است که چه زمانی و چرا قوانین مکالمه ما تکامل پیدا کرد."
ترجمه: روزبه شریف زاده
Source
-
💎«Channel of Science is for all»💎
