تاثیر استرس در بارداری: دانشمندان ارتباط بین هورمون های بارداری و بهره هوشی کودک را کشف کردند.


تحقیقات ارائه شده در بیست و ششمین کنگره اروپایی غدد درون ریز در استکهلم نشان می دهد که افزایش سطح کورتیزول در سه ماهه سوم بارداری می‌تواند بر نمرات بهره‌هوشی (IQ) پسران 7 ساله تأثیر منفی بگذارد.
با کمال تعجب، سطح کورتیزول در خون با نمرات IQ در دختران مرتبط نیست، اما سطوح بالاتر کورتیزون ادرار نمرات آنها را بهبود می بخشد. یافته‌ها نقش مهمی که کورتیزول در رشدجنین پسران و دختران به طور مستقل دارد را برجسته می‌کند.


قرار گرفتن در معرض کورتیزول در دوران بارداری( هورمونی استروئیدی که به بدن کمک می‌کند به استرس پاسخ دهد.) برای رشد جنین لازم است و بر عملکرد شناختی کودکان در مراحل بعدی زندگی تأثیر می‌گذارد.

در دوران بارداری، سطح کورتیزول افزایش می‌یابد و زنان بارداری که دختر دارند معمولاً کورتیزول بیشتری نسبت به زنانی که جنین پسر دارند، ترشح می‌کنند. با این حال، در جفت، آنزیم 11β-هیدروکسی استروئید دهیدروژناز نوع 2 (11β-HSD2) با تبدیل کورتیزول به شکل غیرفعال آن به نام کورتیزون، میزان کورتیزولی را که به جنین می رسد تنظیم می‌کند.


محققان بیمارستان دانشگاه اودنسه در دانمارک قبلاً نشان‌داده‌بودند که کودکان بین یک تا سه سالگی هنگامی که مادرانشان در سه ماهه سوم بارداری سطوح بالایی از کورتیزول داشته باشند، مهارت های گفتاری و زبانی پیشرفته تری دارند.


اکنون، در این مطالعه، محققان داده‌های مربوط به سطوح کورتیزول و کورتیزون 943 زن باردار را در طول سه ماهه سوم بارداری وتست‌های IQ 943 کودک 7 ساله آنها از گروه Odense Child را تجزیه و تحلیل کردند. آنها دریافتند که میزان کورتیزول در خون زنان باردار پسر نسبت به زنان حامله دختر کمتر است. علاوه بر این، پسرانی که در رحم مادرشان در معرض سطوح بالاتر کورتیزول قرار داشتند، در 7 سالگی در تست‌های هوشی نمرات پایین‌تری کسب کردند. دخترانی که در همین سن بودند، زمانی که مادرانشان سطوح بالاتری از کورتیزون ادرار داشتند، امتیاز بهتری در تست‌های هوشی کسب کردند.


دکتر Anja Fenger Dreyer، نویسنده اصلی این مقاله، گفت: «طبق دانش ما، این اولین مطالعه ای است که ارتباط بین سطح کورتیزون ادرار در دوران بارداری و نمرات IQ در کودکان را بررسی می‌کند. در حالی که سایر مطالعات فقط به بررسی کورتیزول در خون در دوران بارداری و ضریب هوشی کودک پرداخته‌اند، ما اولین کسی هستیم که نمونه ادرار و همچنین نمونه خون پسران ودختران را جداگانه بررسی می‌کنیم.


دکتر Fenger Dreyer اضافه کرد: "نتایج ما نشان می‌دهد که دختران ممکن‌است با فعالیت 11β-HSD2 جفت محافظت بیشتری داشته باشند، در حالی که پسران ممکن است در معرض قرار گرفتن در معرض کورتیزول فیزیولوژیکی مادر در دوران بارداری آسیب پذیرتر باشند."


سحر موحد

Source
-
«Channel of Science is for all»