مطمئناً ۱۰ ساعت دویدن در هفته برای بیش از ۱۲۰ کیلومتر ورزش دشوار است. با این حال، یک مطالعه جدید نشان می دهد که برخی از ورزشکاران حرفه ای با چنین روتین های بی رحمانه ای سال ها به زندگی خود اضافه می کنند.
این تجزیه و تحلیل شامل داده های بهداشت عمومی از ۲۰۰ نفر اول است که در دهه های ۱۹۵۰، ۶۰ و ۷۰ یک مایل را در کمتر از ۴ دقیقه دویدند. به گفته تیمی از محققان از کانادا و استرالیا، این دوندگان حرفه ای به طور متوسط تقریباً ۵ سال بیشتر از جمعیت عادی عمر کردند.
یافته‌ها با این دیدگاه که ورزش بیش از حد در درازمدت اثرات منفی بر سلامتی دارد، تناقض دارد. فشار دادن بدن انسان به حداکثر خود می تواند در واقع مفید باشد، حداقل برای برخی.
در حالی که بسیاری از مطالعات اپیدمیولوژیک نشان می دهد که افراد فعال بیشتر از افراد غیر فعال عمر می کنند، هنوز مشخص نیست که آیا ورزش بیش از حد برای سلامتی مفید است یا خیر.
برخی از دانشمندان می گویند سبک زندگی ورزشکارانی که در ماراتن، دوچرخه سواری استقامتی، یا سه گانه شرکت می کنند، می تواند به قلب آنها فشار بیاورد و آنها را در معرض خطر مرگ زودهنگام قرار دهد. اما در حالی که ورزش شدید مطمئناً می تواند افراد کم تحرک را در معرض خطر مشکلات سلامتی قرار دهد، شاید نتایج برای ورزشکاران باتجربه متفاوت باشد.
در سال ۲۰۲۲، یک مطالعه دانشگاه هاروارد نشان داد افرادی که بیش از حد توصیه شده ورزش می کنند، خطر مرگ خود را ۳۰٪ کاهش می دهند.
در واقع، استفان فولکز، متخصص قلب دانشگاه آلبرتا و همکارانش می نویسند:
مطالعات اپیدمیولوژیکی دوچرخه سواران تور دو فرانس، ورزشکاران المپیک و قایقرانان نشان داده است که طول عمر بیشتری نسبت به جمعیت عمومی افزایش یافته است.
اکنون، محققان نشان داده‌اند که این الگو برای سریع‌ترین دوندگان یک مایل نیز صادق است.
ورزشکارانی که می توانند یک مایل را در کمتر از ۴ دقیقه طی کنند، به دلیل فشار بیشتر سیستم تنفسی، قلبی عروقی، متابولیک و اسکلتی عضلانی خود، جمعیت منحصر به فردی هستند.
برای دستیابی به این سطح از سرعت، دوندگان به طور منظم در طول هفته در مسابقات ورزشی با شدت بالا شرکت می کنند.
در سال ۲۰۱۸، متخصصان قلب دریافتند که ۲۰ دونده اول که یک مایل را در کمتر از ۴ دقیقه دویدند، به طور متوسط ۱۲ سال بیشتر از امید به زندگی زندگی کردند.
مطالعه جدید یک گروه بزرگتر را در طول سه دهه در نظر می گیرد جالب توجه است، دوندگانی که در دهه ۱۹۶۰ یک مایل را در کمتر از ۴ دقیقه کامل کردند، نسبت به دوندگانی که در دهه های متوالی به این موفقیت دست یافتند، امید به زندگی بیشتری داشتند.
محققان پیشنهاد می‌دهند:
این ممکن است منعکس کننده بهبود امید به زندگی در جمعیت عمومی و همچنین مدیریت چندین بیماری عمده واگیردار و غیرواگیر باشد.
به عبارت دیگر، تمام مزایای امید به زندگی که در ورزشکاران حرفه ای دیده می شود، ممکن است تنها به دلیل سبک زندگی آنها نباشد. به عنوان مثال، ممکن است که ورزشکاران دارای ژن های مطلوب با نرخ های بالاتری نسبت به جمعیت عمومی باشند. در گروه دوندگان ۲۰۰ مایلی، محققان ۲۰ مجموعه خواهر و برادر و چندین پدر و پسر را شمارش کردند.
در حالی که ما نتوانستیم علت مرگ اکثر دوندگان را تعیین کنیم، مطالعاتی که در مورد دوچرخه سواران تور دو فرانس و گروه های المپیکی (شامل دوندگان مسافت های طولانی) گزارش می دهند، نشان می دهد که اثرات طول عمر در درجه اول به واسطه کاهش نرخ بیماری های قلبی عروقی و سرطان است.
این مطالعه در مجله British Journal of Sports Medicine منتشر شد.
ترجمه:یاس
Source
🌐«Channel of Science is for all»
