آدمخوارها؛ انسان ها سابقه طولانی در خوردن یکدیگر دارند.
اجداد ما بیش از یک "میلیون سال" است که یکدیگر را می خورند. در واقع، به نظر می رسد که در طول اعصار، حدود یک پنجم جوامع آدمخواری کرده اند. در حالی که برخی از این آدم خوریها ممکن است صرفا برای زنده ماندن انجام شده باشد، در بسیاری از موارد، دلایل پیچیده تر به نظر می رسند. برای مثال، در مکان‌هایی مانند غار گوف، به نظر می‌رسد که خوردن اجساد مردگان بخشی از یک مراسم تشییع جنازه بوده است.
برخی باستان شناسان می گویند که آدم خواری ممکن است راهی برای نشان دادن احترام و عشق به مردگان باشد. داستان های آدمخوارها را می توان در طول تاریخ بشر یافت. در اودیسه هومر که ۶۰۰ سال قبل از میلاد نوشته شده است، قهرمان یونانی اودیسه بسیاری از مردان و کشتی های خود را به قبیله ای از غول های آدمخوار به نام Laestrygonians از دست می دهد. روایات مشابه، قهرمانانی که با آدمخوارهای بدجنس برخورد می کنند، از آن زمان تکرار شده اند.
در دوران استعمار، زمانی که سرکوبگران از کلیشه نژادپرستانه "بومی آدمخوار" برای توجیه تسخیر و استثمار استفاده کردند، اوضاع تاریک تر شد. داستان های ساختگی در مورد میسیونرها که در دیگ ها می جوشانند این ایده را تقویت کرد که جمعیت های بومی درگیر رفتارهای وحشیانه بود و به زور نیاز به "متمدن" شدن داشت. این به نوبه خود منجر به واکنش شدیدی شد که در سال ۱۹۷۹ با انتشار کتابی به نام «افسانه انسان خوار» که در آن ویلیام آرنز انسان شناس استدلال می کرد که هیچ مدرک خوبی از آدمخواری در هیچ جامعه ای وجود نداشته است، به اوج خود رسید.
« برای خوانش ادامه مطلب کلیک کنید. »
ترجمه: یاس
Source
-
«Channel of Science is for all»
Post #1476
2.48K
Forwarded from Science is for all🔬 (моя)
- 👍 8