این تصویر باشکوه سحابی عظیم "
NGC 3603 " را که در بازوی کارینا-کمان کهکشان راه شیری ما قرار دارد، نشان میدهد. فاصله سحابی و ما حدود 20000 سال نوری است. این سحابی ستارهزایی معروفی است که سر جان هرشل در سال 1834 کشف کرد. در هسته این سحابی اصطلاحاً یک "جعبه جواهر" شگفتانگیز است که از ستارههای جوان درخشان متعددی تشکیل شده است. این ستارگان جوان متعلق به خوشه ستاره ای مرکزی است که جرم این خوشه در حجمی به قطر سه سال نوری 10 هزار برابر جرم خورشید است که یکی از پرجرم ترین خوشه های ستاره ای جوان است و از متراکم ترین ستاره های جوان شناخته شده در کهکشان راه شیری تشکیل میدهد. این خوشه توسط ابرهای گازی بین ستاره ای و گرد و غبار احاطه شده است همچنین مواد عالی برای احتراق و شکل گیری ستاره های جدید. محیط اطراف مملو از اشعه ماوراء بنفش و بادهای شدید ناشی از ستاره های داغ آبی است. این تابشها و بادهای قدرتمند، حفرهای عظیم در گاز و غبار احاطهکننده خوشه ایجاد کردهاند که دیدی بیمانع از خوشه را فراهم آورده و تکامل ستارهای ستارگان را آشکار میسازد. بر اساس مطالعات، تشکیل ستاره در داخل و اطراف خوشه مرکزی حداقل 10 تا 20 میلیون سال است و با سرعت فزاینده ای رخ می دهد. علاوه بر این، مطالعه مراحل مختلف طول عمر این ستارگان غول پیکر به درک ما از منشاء تشکیل ستاره های عظیم در کیهان اولیه کمک می کند.« این تصویر توسط دوربین میدان عریض 3 در تلسکوپ فضایی هابل، با استفاده از فیلترهای زیر گرفته شده است: F128N، F164N، F555W، F657N، و F673N. »
«Channel of Science is for all»