باورهای معنوی با یک اثر محافظتی در برابر افسردگی در مغز مرتبط است

بر اساس تحقیقاتی، باورهای مذهبی یا احساس معنویت ممکن است مغز برخی افراد را در برابر افسردگی تقویت کند.
یک مطالعه ارتباط عجیبی را بین باورهای شخصی ما و ضخامت ماده سفید در نوگین های ما پیدا کرده است.

این ایده هنوز در مراحل ابتدایی خود است، اما همانطور که یافته‌هایی مانند این شروع به انباشته شدن می‌کنند، ارتباط بین افسردگی و مذهب جذاب‌تر می‌شود.

امروزه می دانیم که افسردگی، حداقل تا حدودی، پیامد ژن های ماست. تحقیقات زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد اگر یک یا هر دو والدین افسرده باشند، می‌تواند خطر افسردگی کودک را دو برابر یا حتی چهار برابر میزان متوسط ​​افزایش دهد.

اما در حالی که این مطالعات قویاً یک مؤلفه ژنتیکی را نشان می‌دهند، افسردگی روی همه افراد دارای والدین افسرده تأثیر نمی‌گذارد و همچنین می‌تواند در افرادی که هیچ سابقه خانوادگی ندارند نیز ظاهر شود.

این بدان معناست که عوامل دیگری نیز باید در کار باشد و جهان بینی ذاتی یک فرد ممکن است یکی از آنها باشد.

در میان بزرگسالانی که خطر افسردگی در خانواده آنها زیاد است، اعتقاد راسخ به مذهب یا معنویت - به هیچ وجه اهمیتی برای حضور در کلیسا یا سایر اعمال خداپسندانه ندارد - به نظر می رسد که اثر محافظتی دارد و برخی از بیماران را از عود اختلال افسردگی اساسی (MDD) محافظت می کند.

این تحقیق توسط یک مطالعه در سال ۲۰۰۵ حمایت می شود که نشان می دهد مذهب به عنوان یک محافظ در برابر افسردگی در افراد ضعیف تر، عمل می کند. به علاوه، یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ نشان داد که کسانی که به دلیل مشکلات روانی تحت درمان قرار می گیرند، اگر به خدا ایمان داشته باشند، بهتر به درمان پاسخ می دهند.

تحقیقات جدید، از نوعی تصویربرداری عصبی مبتنی بر MRI، به نام تصویربرداری تانسور انتشار، برای تجسم ماده سفید در مغز ۹۹ شرکت کننده، با سطوح مختلف ریسک خانوادگی برای افسردگی، استفاده کرد.

ماده سفید بافت رنگ پریده‌ای است که قشر مغز را می‌سازد و حاوی مدارهایی است که سلول‌های مغز برای برقراری ارتباط با یکدیگر به آن نیاز دارند.

تحقیقات قبلی نشان داده است که نازک شدن ماده سفید یک نشانگر زیستی برای افسردگی در مغز است و یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ نشان داد که مذهب و معنویت با قشر ضخیم‌تر در چندین ناحیه مغز مرتبط با افسردگی مرتبط است.

یافته های مطالعه جدید به سادگی این همبستگی ها را نشان می دهد. محققان دریافتند افرادی که در معرض خطر بالای افسردگی خانوادگی و دارای اعتقادات مذهبی یا معنوی مهم هستند، مغزهایی شبیه به شرکت‌کنندگان با ریسک خانوادگی پایین افسردگی دارند.

نویسندگان نتیجه گرفتند: «ما دریافتیم که اعتقاد به اهمیت [مذهب یا معنویت] با قشر ضخیم‌تر در نواحی جداری و پس سری مرتبط است.

همانطور که قبلاً نازک شدن قشر مغز در این مناطق را به عنوان یک نشانگر زیستی پایدار برای خطر افسردگی گزارش کرده بودیم، فرض کردیم که قشر ضخیم‌تر در کسانی که اهمیت بالایی از اعتقادات [مذهبی یا معنوی] را گزارش می‌کنند ممکن است به عنوان یک مکانیسم جبرانی یا محافظتی عمل کنند.»

به همان اندازه که این ارتباطات جالب هستند، در حال حاضر، این تنها چیزی است که می تواند باشد. تا زمانی که نتوانیم به طور قطع بگوییم که دین چه تأثیری بر ماده سفید دارد، چه رسد به افسردگی، این مطالعه و بسیاری دیگر نیاز به تکرار، تأیید و گسترش در بازه‌های زمانی بیشتری دارند.

وقتی نوبت به مغز انسان می رسد، پاسخ ساده ای وجود ندارد.

این مطالعه در Brain and Behaviour منتشر شده است.

ترجمه:یاس

https://www.sciencealert.com/spiritual-or-religious-beliefs-may-act-like-a-buffer-against-depression-in-the-brain

«Channel of Science is for all»