کشف فسیل هایی از دایناسورهای پاتاگونیای ماقبل تاریخ
این فسیل ها اولین رکورد تروپودها را نشان می دهد - گروهی از دایناسورها که هم پرندگان مدرن و هم نزدیک ترین خویشاوندان دایناسور غیر پرنده آنها را شامل می شود ( از بخش شیلیایی پاتاگونیا). یافتههای محققان شامل مگاراپتورهای غولپیکر با چنگالهای داسیمانند بزرگ و پرندگان از گروهی است که گونههای امروزی را نیز در بر میگیرد.
سارا دیویس، نویسنده اصلی این مقاله، که این کار را به عنوان بخشی از مطالعات دکترا خود با پروفسور جولیا کلارک در دانشکده علوم زمین شناسی UT جکسون به پایان رساند، گفت: "جانوران پاتاگونیا که منجر به انقراض جمعی شد، واقعاً متنوع بوده است. در آن گوشتخواران بزرگ تروپود و گوشتخواران کوچکتر و همچنین این گروه های پرنده را در کنار سایر خزندگان و پستانداران کوچک دارید.
این مطالعه در مجله علوم زمین آمریکای جنوبی منتشر شد.
از سال ۲۰۱۷، اعضای آزمایشگاه کلارک، از جمله دانشجویان فارغ التحصیل، به گروهی علمی از شیلی در پاتاگونیا پیوستند تا فسیلها را جمعآوری کنند و رکوردی از حیات باستانی منطقه بسازند. طی سالها، محققان فسیلهای گیاهی و جانوری فراوانی را از قبل از برخورد سیارکی که دایناسورها را از بین برد، پیدا کردهاند.
این مطالعه به طور خاص بر روی تروپودها متمرکز است، فسیلهایی که قدمت آنها بین ۶۶ تا ۷۵ میلیون سال پیش است.
دایناسورهای تروپود غیر پرندگان عمدتاً گوشتخوار بودند و شکارچیان برتر در زنجیره غذایی را شامل می شوند. این مطالعه نشان میدهد که در پاتاگونیای ماقبل تاریخ، این شکارچیان شامل دایناسورهایی از دو گروه بودند - مگاراپتورها و غیر انلاژینها.
مگاراپتورها با طول بیش از ۲۵ فوت از دایناسورهای تروپود بزرگتر در آمریکای جنوبی در دوره کرتاسه پسین بودند.
unenlagiines
گروهی با اعضایی که از اندازه مرغ تا بیش از ۱۰ فوت قد داشتند - احتمالاً مانند بستگان نزدیک آنها Velociraptor با پر پوشیده شده بودند. فسیلهای unenlagiinae توصیفشده در این مطالعه، جنوبیترین نمونه شناختهشده این گروه دایناسور هستند.
فسیلهای پرندگان نیز از دو گروه بودند - انانتیورنیتینها و اورنیتورینها. اگرچه در حال حاضر منقرض شده اند، انانتیورنیتین ها متنوع ترین و فراوان ترین پرندگان میلیون ها سال پیش بودند که شبیه گنجشک بودند٫ اما با منقارهایی که با دندان ها پوشانده شده بودند. گروه ornithurae شامل تمام پرندگان مدرنی است که امروزه زندگی می کنند. آنهایی که در پاتاگونیای باستانی زندگی می کردند ممکن است شبیه غاز یا اردک بوده باشند، اگرچه فسیل ها بسیار تکه تکه هستند که نمی توان با اطمینان گفت.
محققان تروپودها را از قطعات کوچک فسیلی شناسایی کردند. دایناسورها را بیشتر از دندان ها و انگشتان پا، پرندگان را از قطعات کوچک استخوان. دیویس گفت که مینای دندان که روی دندانهای دایناسور میدرخشد به شناسایی آنها در میان زمینهای سنگی کمک میکند.
برخی از محققان پیشنهاد کرده اند که نیمکره جنوبی پس از برخورد سیارک با تغییرات اقلیمی کمتر شدید یا تدریجی نسبت به نیمکره شمالی روبرو بوده است. این ممکن است پاتاگونیا و سایر مکانهای نیمکره جنوبی را به پناهگاهی برای پرندگان و پستانداران و سایر حیاتهایی که از انقراض جان سالم به در بردهاند تبدیل کرده باشد. دیویس گفت که این مطالعه می تواند با ایجاد رکوردی از حیات باستانی قبل و بعد از رویداد انقراض، به بررسی این نظریه کمک کند.
مارسلو، یکی از محققان این مطالعه و مدیر موسسه قطب جنوب شیلی، گفت که سوابق گذشته کلیدی برای درک زندگی به شکل امروزی است.
او گفت: ما هنوز نمی دانیم که چگونه زندگی در آن سناریوی آخرالزمانی راه خود را باز کرد و محیط های جنوبی ما در آمریکای جنوبی، نیوزیلند و استرالیا را به وجود آورد. در اینجا تروپودها هنوز وجود دارند، دیگر نه به عنوان دایناسورها به اندازه مگاراپتوریدها٫ بلکه به عنوان مجموعه متنوعی از پرندگان موجود در جنگل ها، باتلاق ها و باتلاق های پاتاگونیا، و در قطب جنوب و استرالیا.
ترجمه:یاس
https://www.sciencedaily.com/releases/2023/01/230112155821.htm
Scientific chat:
@world_function
💫کانال جهان چگونه کار می کند💫
@Function_of_the_world
Post #1210
2.2K