کم خوابی منجر به قطع کمک های انسانی در افراد، گروه ها و جوامع می شود.

انسان ها به یکدیگر کمک می کنند. این ویژگی بنیادی هومو ساپینس یکی از قدرتمندترین نیروهایی بوده است که ظهور تمدن های مدرن را شکل داده است. اما چه چیزی تعیین می کند که آیا انسان ها کمک به یکدیگر را انتخاب می کنند؟ در ٣ مطالعه در سطوح مختلف ، نشان داده شده است که کم خوابی نشان‌دهنده یک عامل ناشناخته قبلیست که تعیین می‌کند آیا انسان‌ها در ٣ سطح مختلف (بين فردي، گروهي و در جامعه) کمک به یکدیگر را انتخاب می‌کنند يا نمي كنند،
مشاهده شده است که. اول، در سطح فردی، 1 شب از دست دادن خواب باعث قطع کمک از فردی به فرد دیگر می شود. علاوه بر این، یافته‌های fMRI نشان داد که کنار گذاشتن کمک‌های انسانی با غیرفعال شدن مراكز کلیدی در شبکه مغز شناخت اجتماعی مرتبط است که مسئول تسهیل جامعه‌پذیری می‌باشد.
دوم، در سطح گروهی، کاهش اکولوژیکی شب به شب در خواب در چندین شب، کاهش متناظر روز بعد را در انتخاب کمک به دیگران در طول تعاملات روزانه پیش‌بینی می‌کند.
سوم، در سطح جامعه و در مقیاس ملي، نشان داده شد که ۱ ساعت فرصت خواب از دست رفته، ناشی از انتقال به وقت تابستانی، کمک‌های نوع دوستانه در دنیای واقعی را عمل اهدایی را کاهش می‌دهد. اين نتيجه از طریق تجزیه و تحلیل داده هاي بیش از ۳ میلیون نفر ایجاد شده است.
بنابراین، خواب ناکافی نشان‌دهنده یک نیروی تأثیرگذار مهم است که تعیین می‌کند آیا انسان‌ها کمک به یکدیگر را انتخاب می‌کنند، که در سطوح میکرو و ماکروسکوپی تعامل متمدن قابل مشاهده است. پیامدهای این تأثیر ممکن است با توجه به ضرورت کمک به انسان در حفظ جامعه مدنی تعاونی، همراه با کاهش گزارش شده در خواب کافی در بسیاری از کشورهای جهان ، بسيار مهم باشد

رفرنس:
Plos Biology
لينك كامل مقاله:
https://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.3001733

برگردان و تاليف: دکتر جمشید شاملو

🔭با ما جهان را کاوش کنید

💬Scientific chat:
@world_function

💫کانال جهان چگونه کار می کند💫

╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮
🆔 @Function_of_the_world
╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅