فقط کار پایان‌ناپذیر سوگواری می‌تواند ما را از شر افتادن در دام این توهم بازدارد که گویی سرانجام والدینی را یافته‌ایم که زمانی با تمام وجود به آنها نیاز داشتیم؛

والدینی همدل و گشوده، درک‌کننده و قابل درک، صادق و در دسترس، یاری‌رسان و بامحبت و بااحساس، شفاف، صریح و عاری از تناقض‌های نامفهوم.

چنین والدینی هرگز از آن ما نبوده‌اند؛ زیرا مادر تنها تا آنجا می‌تواند همدلانه واکنش نشان دهد که از کودکی خود رها شده باشد. هنگامی که او فراز و نشیب‌های دوران اولیهٔ زندگی‌اش را انکار می‌کند، در زنجیرهایی نامرئی گرفتار است.

● @freudisalive

● آلیس میلر
ماجرای کودک با استعداد