❗️فیضِ خداوند در اکنون پنهان است، نه فرداهای خیالی.
گاهی آنقدر خسته و تکهتکهایم که حتی نمیتوانیم چشمانمان را باز کنیم. در این روزگار پرفشارِ ایران، بارِ سنگینِ زندگی گاهی روح ما را به نقطهای از خشکی و تاریکی میکشاند که تسلیم میشویم و با خود میگوییم:
دیگر حوصله ندارم، باشد برای فردا...
ما مدام منتظر یک زمانِ بینقص و یک شرایط ایدهآل میمانیم تا حرکت کنیم، تا تغییر کنیم یا حتی تا با خدا و اطرافیانمان آشتی کنیم.
اما در سنت روحانی الهیات کاتولیک، یک حقیقتِ بیدارکننده و رهاییبخش وجود دارد که به آن سِرّ لحظهی حال میگویند. فیضِ خداوند هرگز در فرداهای خیالی و شرایط بینقصِ ذهنیِ ما یافت نمیشود؛ خدا دقیقاً در همین اکنونِ ناقص، پر از درد و آغشته به خستگیِ ما حضور دارد و منتظر ماست. تلهی کمالگرایی، در واقع وسوسهای تاریک است تا ما را از ملاقات با خدا و دریافتِ فیض در لحظه حال باز دارد.
اگر میخواهید از این مرداب رکود خارج شوید، اولین چیزی که باید متوقف کنید، بیشازحد فکر کردن و گوش دادن به این دروغ است که میگوید:
❗️من هنوز به اندازه کافی خوب، آماده یا کامل نیستم.
در نگاه ایمانی ما، این احساس بیارزشی، تواضع نیست؛ بلکه نادیده گرفتنِ رحمتِ بیکرانِ اوست. مسیح برای کار کردن در زندگی شما، منتظرِ بینقص شدنِ شما نیست؛ او تنها به یک کلمه نیاز دارد:
«آریِ» امروزِ شما.
بیدار شوید! ما هرگز نمیدانیم چقدر فرصت داریم. قدیس یوحنای صلیبی جمله بینظیری دارد:
در شامگاهِ زندگی، ما تنها بر اساسِ عشقمان قضاوت خواهیم شد.
پس از غارِ بهانهها بیرون بیایید. طوری جسورانه تلاش کنید، طوری از صمیم قلب ببخشید و طوری بیدریغ عشق بورزید که انگار فردایی در کار نیست. کینهها، ترسها و کمالگراییِ فلجکننده را همین امروز پای صلیب رها کنید. امروز، دقیقاً همان روزِ موعود برای دگرگونیِ شماست.
💙 برای محتوای بیشتر در تلگرام ما را دنبال کنید:
✈️ @farsicatholic
