به نام پدر، پسر، و روحالقدس.
ای حقیقتِ زلال و ای نانِ حیاتبخشِ جانها،
در سپیدهدمِ این شنبه، روزی که کلیسایت یادبود شهید و عارفِ عاشق، قدیس ایگناتیوس انطاکی را گرامی میدارد، جانِ خود را به مذبحِ عشقِ تو میآورم. او که مشتاق بود منِ خاکیاش در آسیابِ رنجها خرد شود تا به نانی خالص برای حضورِ تو بدل گردد، راهِ وصالِ ناب را به ما نشان داد. در کلامِ حیاتبخشت چنین میخوانیم:
زیرا هیچیک از ما برای خود زندگی نمیکند، و هیچیک برای خود نمیمیرد. اگر زندگی میکنیم، برای خداوند زندگی میکنیم؛ و اگر میمیریم، برای خداوند میمیریم. پس خواه زندگی کنیم، خواه بمیریم، از آنِ خداوندیم.
پروردگارا، در این بیداریِ بامدادی، بگذار دندانههای این روز، غرور، توهمِ خویشتن و منِ نفسانیِ مرا خرد و نابود سازد. ای عیسای من، مرا از اسارتِ خواستههای فردی عریان کن تا ظرفِ وجودم، تهی از من و سرشار از تو، نانی تازه برای جاری شدنِ ارادهی مقدّسِ تو در جهان باشد. بگذار امروز هر نفسی که میکشم، اعلامِ مرگِ من و حیاتِ تو در من باشد.
ای روحالقدس، ای شعلهی خاموشناپذیرِ هستی، در خلوتگاهِ جانِ من بوز. پردههای تاریکِ دوگانگی را در من بسوزان و مرا به آن آگاهیِ نابی ببر که در آن مرزهای جدایی فرو میریزد و جز یگانگیِ پروردگار، هیچ نمیماند.
ای مریمِ عذرا، ای مظهرِ کاملِ تسلیم، تو که جانت را بیهیچ دریغی تسلیمِ ارادهی آسمان کردی، دستِ مرا بگیر و شفاعتت را راهنمای این سلوکِ باطنی ساز تا قلبم همواره محرابِ نورِ الهی بماند.
آمین.
🔴 برای محتوای بیشتر در تلگرام ما را دنبال کنید:
🔖 @farsicatholic
