Bir ota keldi.

«Bolam menga gapirmay qo'ydi, xonasiga kirib oladi», dedi. O'smir. Men so'radim: kichkinaligida siz u bilan qancha gaplashardingiz? Jim qoldi. Keyin tan oldi: «Ishdan charchab kelardim, unga telefon berardim, o'zim ham telefonda edim.»

Mana ildizi.

Munosabat bir kunda buzilmaydi — u yillar davomida quriladi yoki buziladi. Bola kichkinaligida siz bilan «jonli muloqot»ni istagan, siz esa band edingiz. Unga «raqamli so'rg'ich»ni tutqazib, o'zingiz ham ekranga mixlandingiz. Endi u o'smir, endi u band, sizga vaqti yo'q.

Bu — o'ch olish emas. Bu — o'rganilgan masofa.

Psixolog sifatida aytaman: munosabatlar ham miya kabi egiluvchan (neuroplasticity). Yaxshi xabar: hali kech emas. Bugun uning yoniga o'tiring. Telefonsiz. Hech narsa so'ramay, shunchaki: «Bugun kuning qanday o'tdi?»

Balki javob bermas. Yig'laydimi? Yig'lasin. Jim turadimi? Mayli. Ertaga yana so'rang. Ko'prik bir kunda emas, har kuni tiklanadi.

O'zgarishni boladan emas, o'zingizdan boshlang. Tamom.

@ekransiz

#Parenting #Ekransiz