در کانالِ یک فنجان چای داغِ جناب حامد قدوسی، دیدم ایشان و چند نفر دیگر (محمد اکبرپور، هژیر رحمانداد، بابک حیدری، نوید غفارزادگان) مقاله‌ای در روزنامه دنیای اقتصاد و نیز در تجارت فردا چاپ کرده‌اند و برای روبرو شدن با موج شدید کرونا یک تعطیلی کلی چندهفته‌ای را در سطح کشور توصیه فرموده‌اند. تعطیلی سه هفته‌ای کشور امر پیش‌وپا افتاده‌ای نیست، بلکه برعکس عواقب بسیار هنگفتی (به خصوص با وضعیت اقتصادی فعلی) خواهد داشت‌.

خواستم مروری کنم بر مقاله‌شان، و بر نقاط قوت وضعف و مسائل نادیده تاملی کنم! اما به نظرم یک نکته اساسی هست که قبل از هر چیز باید به آن پرداخت: چنین امر بزرگ و شگرفی، خواه ناخواه، هزاران مشکل اقتصادی برای بسیاری از مردم و صنایع و واحدهای اقتصادی به همراه خواهد داشت و حتی ممکن است خیلی‌ها را ورشکست کند. حال، اگر جامعه و کشور تمام این مشکلات بسیار بزرگ و حتی فلج‌کننده را پذیرفت، ولی به هر دلیل، در بازه زمانی میان‌مدت (مثلاً شش ماه)، در کل و در جمع، تاثیر درخوری روی مشکل کرونا ندید، آیا این توصیه‌کنندگان هیچ گونه تاوان و جریمه‌ای درخور خواهند پرداخت؟ یعنی آیا #پوست_در_بازی دارند یا نه؟!

اگر جواب "بله" است، می‌شود این‌پیشنهادِ ایشان را بررسی کرد. اگر "نه"، بهتر است آن را در حد یک وقت‌گذرانی علمی-تفریحی تلقی کرد (مثل مقاله‌ی منتشر شده از استاد علینقی مشایخی در اسفندماه) ، حتی اگر خروار خروار حکمت و معرفت در آن نهفته باشد.

بدون پوست در بازی افرادِ حتی خیلی باسواد و با نیت خیر و بشردوستانه می‌توانند توصیه‌کنندگان و مشاوران بسیار خطرناکی باشند.

(این کماکان با ادای احترام به جناب قدوسی که از ایشان زیاد آموخته‌ام).