🔷 با خصولتی سازی، از چاله به چاه افتادیم.
🌀 لغزش به «اقتصاد تیول‌داری»
از انحرافی «جاده خصوصی‌سازی»
🔴ماشین اقتصاد ایران اگرچه ظاهرا در سال‌های بعد از جنگ در «جاده خصوصی‌سازی» به راه افتاد اما واقعیت آن است که در این جاده حرکت نکرد و از انحرافی این جاده به مسیر «تیول‌داری» و «سرمایه‌داری دولتی» لغزید و هرگز به جاده اصلی بازنگشت.
🔴دکتر موسی غنی‌نژاد در این باره به تجارت فردا می‌گوید: امروزه در ادبیات اقتصادی علاوه بر دو قالب مشهور «اقتصاد سوسیالیستی» و «اقتصاد بازار آزاد» نوع دیگری از سیستم اقتصادی به نام «سرمایه‌داری رفاقتی» یا «سرمایه‌داری سیاسی» شناخته شده است. به نظر می‌رسد اتفاقی که در کشور ما رخ داده نیز حرکت به سمت چنین سیستمی بوده است: ما از اقتصاد دولتی خارج شدیم، اما وارد اقتصاد بازار نشدیم، بلکه وارد نوعی سرمایه‌داری دولتی یا رفاقتی یا سیاسی شدیم که اسم ایرانی‌اش را می‌توان «اقتصاد تیول‌داری» گذاشت. یعنی در واقع از چاله به چاه افتادیم.
🔴اما چرا می‌گویم از چاله به چاه؟ چون زمانی که ما در چاله اقتصاد دولتی بودیم، روشن بود که اقتصاد ناکارآمد است و مسوولیت آن نیز با مقامات دولتی بود که بالاخره تا حدودی پاسخگو بودند. اما از وقتی اقتصاد غیردولتی شد و «خصولتی‌ها» کار را به دست گرفتند، دیگر کسی پاسخگو نیست. اگر به یک وزیر کابینه گفته شود چرا وضعیت فلان صنعت این‌گونه است، می‌گوید آنها دیگر خصوصی شده‌اند و به ما ارتباطی ندارند.
☑️ @ehsanmnotes
Post #238
29