#دختر_خیابان_انقلاب
📑 مباحث ارائه شده در اولین نشست تخصصی را که اولین مورد از مجموعه نشست‌های مرکز بررسی‌های استراتژیک درخصوص مقوله حجاب و سیاست‌گذاری حجاب است، می‌توان در چند گزاره مشخص جمع‌بندی کرد:
✅ هنوز الگوی مشخصی از تحقیقات برای شاخص‌سازی وضعیت حجاب در قالب کمیت‌هایی که حداکثر اجماع میان محققان و سیاست‌گذاران درخصوص آن‌ها وجود داشته باشد وجود ندارد. شناخت وضعیت پدیده‌های اجتماعی کشور نیازمند شاخص‌هایی است که درخصوص آن‌ها اجماعی وجود داشته باشد و سنجش دوره‌ای آن‌ها امکان رصد کردن تغییرات اجتماعی را فراهم آورد. درخصوص حجاب چنین شاخص‌هایی، و تحقیقات مناسب بر مبنای آن‌ها وجود ندارد.
✅ پژوهش‌های کیفی مناسبی نیز برای شناسایی ابعاد معنایی و عمیق حجاب به‌مثابه سبک زندگی و سیاست زندگی وجود ندارند، یا نتایج آن‌ها برای استفاده در سیاست‌گذاری‌ها جمع‌بندی و ارائه نشده است. به نظر می‌رسد شکاف عمیقی میان تحقیقات اجتماعی و فرهنگی، و سیاست‌گذاران، بخشی از علت‌های پیدایش وضع فعلی در سیاست‌گذاری حجاب است.
✅ تحقیقات اجتماعی درخصوص حجاب برای اهداف سیاسی – نظیر متهم کردن دولت یازدهم به تسریع علل بدحجابی - به‌کار گرفته می‌شوند و این کار بدون توجه به ماهیت ساختاری و تدریجی بودن تغییرات اجتماعی صورت می‌گیرد.
✅ میان کارشناسان و متخصصان حاضر در نشست بر سر این موضوع که روش‌های گذشته برای پیشبرد الگوهای مطلوب پوشش در کشور ناکام بوده‌اند، اجماع وجود دارد.
✅ کارشناسان در حالی از ناکارآمدی الگوهای پیشین سخن می‌گویند، که درخصوص الگوهای ایجابی جدید نیز از ارائه کلیات فراتر نمی‌روند. بیان عباراتی نظیر زبان مهربانانه یا روش‌های غیرخشن، به معنای حل مسأله سیاست‌گذاری در عرصه حجاب نیستند. این عبارات نیز راهبرد مشخصی را نشان نمی‌دهند.
✅ سیاست‌گذاری درخصوص حجاب در چنین فضایی که متغیرهای اقتصادی، اجتماعی، تاریخی، فرهنگی و سیاسی؛ و تغییرات در ادراکات و نگرش‌های ایرانیان لحاظ نمی‌شوند، ناکارآمدی‌های بسیاری دارد. این ناکارآمدی‌ها به صورت تجربی مشخص شده‌اند، و حتی استفاده‌های سیاسی از آن‌ها نیز به عمل می‌آید، اما حداقل بر اساس نظرات بیان شده از سوی برخی مسئولین مرتبط در نشست تخصصی برگزار شده، راهبرد مشخص و شناخت‌های لازم برای سیاست‌گذاری مناسب مغفول است.
Post #18
35