آرون می‌دانست که پیشرفتِ ملازمِ نهادها و رویه‌های لیبرال، به نیاز به داوریِ سیاسی یا فضیلتِ مدنی خاتمه نخواهد بخشید. آرون عالمِ سیاسی‌ای بود که جهانِ انسانی را منصفانه داوری می‌کرد؛ او ضمنِ پاسداشتِ اصول لیبرال، از جای دادنِ سرراستِ نیازها و شورهای انسانی و اجتماعی در چارچوبِ تنگِ آموزه‌ای خاص سر باز می‌زد. علمِ سیاستِ آرون با عنایت به امور انسانی و با درکِ «گستردگی و تنوعِ جهانِ انسانی» مشخص می‌شد...

#برش
از مقدمه‌ی کتاب آزادی مدرن و ناخرسندی‌های آن اثر پیر مانه

@EhsaneAzizi