اهدای جایزه نوبل به کراسناهورکای سبب شد مجدد سری به آثار او بزنم و نظارت بر یکی از آثار تازه‌ترجمه شده‌اش را به پایان برسانم که به‌زودی منتشر می‌شود. اما چرا باید برخی نویسندگان و چهره‌های ادبی یا سینمایی، ارزش کارشان حتماً با جایزه‌ها و رویدادهایی مانند نوبل و نخل و تندیس و غیره شناسایی و داوری شود تا عده‌ی کثیری از مردم متوجه اهمیت آن‌ها و آثارشان شوند؟! برای برخی نویسندگان مطلقاً نیاز نیست تا نوبل ببرند تا اهمیت و خلاقیت و ویژگی‌های آثارشان برای مخاطب آشکار شود. ارزش آثار برخی نویسندگان در خود اثر است نه جایزه‌ای که به‌واسطه‌ی آن شهرت پیدا می‌کند.

شاید خاصیت و کارکرد این رویدادها و جوایز از اساس همین است که هنر یا اثر در شکل ناب آن را به عرصه‌ی نمایش در سطح عام جامعه بیاورند. بدون آن‌که افراد خودانگیخته در پی کشف و خواندنِ آثار نویسندگان باشند. اگر نه اینگونه جوایز به‌طور عینی تأثیری در ماهیت و محتوای آثار نویسندگان ندارد و ارزشی به آثار آن‌ها نمی‌افزاید؛ حتی شاید بعد از اهدای آن جایزه و شهرت بیشتر و به سطح عموم جامعه رفتنِ آثار نویسنده، شرایطی برای او ایجاد کند که دیگر مانند قبل نتواند خلاقیت خود را به منصه ظهور برساند. به هرحال او پیش از آنکه نوبل ادبیات ببرد برایم بهترین نویسنده بود و پس از آن هم یقین دارم که همان کراسناهورکایی خواهد ماند که او را با نه با نوبل ادبیات، بلکه با آثارش شناختم.

۲ آبان ۱۴۰۴
@EhsaneAzizi