🗒 پیوند کارزار تحریمی ترامپ با فرسایش توان نظامی آمریکا
◼️ گزارش رصدی | نشریه آتلانتیک در گزارشی تحلیلی، چرخش دولت دونالد ترامپ از حملات نظامی به کارزار طولانیمدت فشار اقتصادی علیه ایران را نه صرفاً یک تصمیم راهبردی، بلکه اقدامی متأثر از کاهش گزینههای نظامی، فرسایش ذخایر تسلیحاتی آمریکا و نگرانی جمهوریخواهان از پیامدهای انتخاباتی جنگ ارزیابی کرده است. به نوشته این نشریه، کارزار بمباران پس از چند ماه بخش قابل توجهی از اثربخشی خود را از دست داده، دیپلماسی به نتیجه نرسیده و تهران نیز توانسته است کنترل خود بر تنگه هرمز را حفظ کند.
➖ آتلانتیک مدعی است راهبرد جدید واشنگتن بر ایجاد نوعی «خفگی اقتصادی» متمرکز است تا ایران به بازگشت جدی به مذاکرات وادار شود. بااینحال، موفقیت این سیاست به مجازات کشورهایی وابسته است که همچنان با ایران تجارت میکنند؛ اقدامی که میتواند آمریکا را با چین، روسیه و دیگر شرکای تهران وارد تقابل اقتصادی مستقیم کند.
➖ مهمترین ابعاد سیاسی و نظامی گزارش عبارتاند از: دولت ترامپ امیدوار است با کاهش حملات و انتقال منازعه به حوزه تحریمها، موضوع ایران را از صدر اخبار خارج کند و توجه رأیدهندگان را به مسائل داخلی معطوف سازد. یکی از مشاوران ترامپ با اشاره به نگرانیهای انتخاباتی جمهوریخواهان گفته است: «فقط تلاش میکنیم تا انتخابات میاندورهای دوام بیاوریم.» جمهوریخواهان از کاخ سفید خواستهاند جنگ را پایان دهد و فشار آن بر قیمت انرژی، اقتصاد آمریکا و شانس انتخاباتی حزب را کاهش دهد. ترامپ در محافل خصوصی اعلام کرده است در صورت بازگشایی تنگه هرمز، آماده است «اعلام پیروزی» کرده و از پرونده جنگ عبور کند.
➖ این رسانه همچنین چرخش به تحریم را با محدودیتهای عملیاتی ارتش آمریکا مرتبط دانسته است. براساس گزارش، ارزیابیهای داخلی پنتاگون پس از کارزار ۱۳روزه ژوئیه نشان میداد ادامه حملات، بازدهی نزولی خواهد داشت و کمبود مهمات را تشدید میکند. مصرف گسترده موشکهای تاماهاوک، پهپادها و رهگیرهای پاتریوت و تاد، ظرفیت ادامه جنگ را تحت فشار قرار داده و بازگرداندن برخی ذخایر به سطح پیش از جنگ ممکن است سالها زمان ببرد.
➖ کشتهشدن ۱۸ نظامی، آسیب به پایگاههای منطقهای و استقرار فرسایشی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن نیز از دیگر هزینههای برجستهشده است. آتلانتیک در عین حال هشدار داده است که تحریمها الزاماً ایران را به عقبنشینی سریع وادار نخواهند کرد؛ زیرا تجربه سیاست «فشار حداکثری» نشان داده تهران آمادگی تحمل فشارهای طولانیمدت را دارد. در نتیجه، اگر کارزار جدید پیش از انتخابات به مذاکره یا کاهش قیمت انرژی منجر نشود، هزینههای سیاسی جنگ همچنان متوجه جمهوریخواهان خواهد بود.
➖ خط اصلی گزارش، بازنمایی سیاست تحریمی جدید به عنوان پوششی برای خروج تدریجی جنگ از ذهن رأیدهندگان آمریکایی است؛ راهبردی که بیش از دستیابی فوری به اهداف اعلامی، برای خرید زمان تا انتخابات میاندورهای طراحی شده است. بااینحال، پاسخ احتمالی ایران به تحریمها یا تشدید مجدد تنش در هرمز میتواند این محاسبه را برهم زده و جنگ را دوباره به مسئله اصلی سیاست داخلی آمریکا تبدیل کند.
🌐 مرکز دیپلماسی اقتصادی
| سایت | | تلگرام | | بله | | آپارات | اینستاگرام |
Post #203
540