Тапёр – самая хутка зніклая і забытая прафесія. На пачатку ХХ стагоддзя музыкі дапаўнялі нямое кіно падчас сеансаў акампанементам на піяніна, а ўжо ў 1930-я гады з’явіўся гукавы кінематограф.
Некалькі гадоў таму група энтузіястаў з Менску падхапіла гэтую ідэю агучвання фільмаў і пачала ладзіць кінаканцэрты, на якіх дэманстравалася нямое кіно, а музыкі выконвалі нажывую свае творы, напісаныя спецыяльна для паказу.
У сталіцы кінаканцэрты праводзяцца ў атмасферы музея Азгура, а з цягам часу праект прыйшоў і ў рэгіёны. І сёння адзін з уікэндаў жніўня насычаны подыхам восені, музыкай і чорна-белым экранам.
Гэта толькі на першы погляд падаецца: ну каму сёння цікавае нямое кіно? Чорна-белая плёнка, іншая манера гульні, наіўныя сюжэты. Але ўсё мяняецца, калі пачынае гучаць жывая музыка.
«Кінэмо» – адзіны ў Беларусі штогадовы культурна-адукацыйны праект у сферы нямога кіно і сучаснай музыкі. Яго асноўная задача – папулярызацыя і пераасэнсаванне класікі нямога кінематографа праз сродкі сучаснай музыкі. Гучыць мудрагеліста, але на справе ўсё геніяльна проста: бяруць шэдэўр сусветнага кіно, запрашаюць музыкаў, тыя некалькі месяцаў ствараюць арыгінальны акампанемент, а потым выконваюць яго ўжывую падчас дэманстрацыі фільма.
📌 Чытаць далей…
———
Дзецікава – канал пра Берасце і берасцейцаў