موسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن

دکتر جواد رنجبر درخشی‌لر در نشست تخصصی «از حیدربابا تا خراسان؛ شعر فارسی به مثابه سرمایه هویتی و ابزار دیپلماسی فرهنگی» که در مؤسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن برگزار شد تبیین کرد:

شهریار؛ از کلیشه «شاعر دل‌شکسته» تا «دیده‌بان هویت ایرانی»

🔻تقلیل شهریار به شاعری احساسی و رنجور، نادیده گرفتن منظومه فکری و حکمت استوار اوست. دوری هوشمندانه او از امواج ایدئولوژیک و تشکل‌های چپ‌گرای عصر، کنشی آگاهانه و تاریخی در پاسداری از پیوستار فرهنگی ایران بود تا هنر خود را از مصادره جریانات مقطعی مصون دارد.

🔻تعبیر ناروای «سنت فارسی‌نویسی» ریشه در ناآگاهی تاریخی دارد؛ چراکه فارسی میراث مشترک تمام اقوام ایرانی است. از این رو، «حیدربابایه سلام» نه مرثیه‌ای بومی، بلکه «شاهنامه‌ای فلسفی» در نقد تجدد شتاب‌زده و ازخودبیگانگی انسان معاصر است.

🔻شهریار نماد انسجام ملی و هم‌افزایی بی‌تعارض زبان مادری و زبان تمدنی در برابر خوانش‌های تفرقه‌افکن به شمار می‌رود.

───@diyarekohan───

پروفسور نعمت ییلدیریم در نشست تخصصی «از حیدربابا تا خراسان؛ شعر فارسی به مثابه سرمایه هویتی و ابزار دیپلماسی فرهنگی» که در مؤسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن برگزار شد تبیین کرد:

شعر شهریار؛ زبان مشترک تمدنی و پل پیوند فرامرزی

🔻نفوذ گسترده شهریار در فرامرزهای ایران، به‌ویژه در ترکیه و حوزه قفقاز، حاصل «صدق هنری» و اصالت عاطفی کلام اوست. شاهکار جاودان «حیدربابایه سلام» صرفاً یک نوستالژی بومی نیست، بلکه تجلی‌گاه حافظه جمعی و پلی میان سنت‌های اصیل هویتی و انسان معاصر به شمار می‌رود که مرزهای جغرافیایی را درنوردیده است.

🔻سیر تکاملی شهریار از شیدایی زمینی تا معرفت والای عرفانی و تجلی ارادت قلبی به اهل‌بیت (ع)، الگویی بی‌بدیل از تلفیق سبک کلاسیک و ذوق نوگرایانه خلق کرده است.

🔻شهریار سرمایه‌ای نمادین در دیپلماسی فرهنگی و محور همگرایی منطقه‌ای است که توانسته روح فرهنگ و ادب ایرانی را به گفتمانی فراملی بدل سازد.

───@diyarekohan───

یادداشت دکتر رضا خبازها؛ نگاهی به شهریار و روایت ایران در شعر.

───@diyarekohan───

دکتر داود زرین پور رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در قاهره در نشست دوم «گفتگوهای فرهنگی موزه‌محور: دیپلماسی موزه در روابط فرهنگی ایران و مصر» که با همکاری همکاری مؤسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن ، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی  و دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در قاهره برگزار شد تشریح کرد:

سفیران خاموش: روایتی از پیوند تمدنی ایران و مصر در دل موزه‌ها

🔻آثار تاریخی ایران در موزه‌های مصر، تنها اشیایی باستانی نیستند، بلکه سفیران خاموش و گواهی بر تعامل عمیق تمدنی میان دو ملت به شمار می‌روند. به جای نگاه صرف به خاستگاه این آثار، باید به مسیر تاریخی و داستان پیونددهنده آن‌ها توجه کرد؛ رویکردی که اثر را از یک شیء نمایشی، به ابزاری قدرتمند برای دیپلماسی فرهنگی و گفت‌وگوی تمدنی ارتقا می‌دهد.

🔻عملی‌ترین گام برای توسعه روابط دوجانبه، تدوین «نقشه آثار ایرانی در موزه‌های مصر» در قالب یک بستر رقومی و تعاملی است. این طرح با پژوهش مشترک متخصصان دو کشور، به جای نمایش قطعات جداگانه، روایتگر سفری فرهنگی است و میراث تاریخی را از افتخاری در گذشته، به سرمایه‌ای زنده برای شراکت فرهنگی نوین تبدیل می‌سازد.

───@diyarekohan───

دکتر مجتبی فردوسی‌پور رئیس دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در نشست دوم «گفتگوهای فرهنگی موزه‌محور: دیپلماسی موزه در روابط فرهنگی ایران و مصر» که با همکاری همکاری مؤسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن ، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در قاهره برگزار شد تشریح کرد:

از کتیبه داریوش تا دیوان حافظ؛ دیپلماسی موزه‌ای چگونه پیوند تاریخی تهران و قاهره را احیا می‌کند؟

🔻آثار باستانی ایران از هخامنشی تا قاجار در موزه‌های مصر، گواهی روشن بر پیوندهای عمیق دو تمدن است؛ از کتیبه داریوش تا نسخه‌های خطی دیوان حافظ که همچون سفیران فرهنگی عمل می‌کنند.

🔻موزه‌ها نباید تنها مخزن اشیا باشند؛ بلکه باید به تریبون دیپلماسی فرهنگی نوین ارتقا یابند. با تکیه بر این ریشه‌های مشترک و راهکارهایی چون ایجاد بایگانی رقومی مشترک و برگزاری نمایشگاه‌های ادواری، می‌توان این گنجینه را به پلی استوار برای گفت‌وگوی تمدنی و توسعه روابط تبدیل کرد.

───@diyarekohan───

🔷موسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن برگزار می‌کند:

نشست: «بررسی نقش و تاثیر ساختار پیشمرگان کرد مسلمان در حفاظت از تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران»

سخنران:

🔸 رسول گلباخی
روزنامه‌نگار مسائل کردی

🔸 احمد پور خلیل
راوی خاطرات پیشمرگان کرد مسلمان

جمعه: ۱۴۰۵/۰۷/۰۳
ساعت: ۲۰ به وقت تهران

🔺نشست به صورت مجازی و در بستر اسکای روم برگزار می شود

لینک ورود به نشست :
https://www.skyroom.online/ch/khanahouse/kohan

───@diyarekohan───

دکتر نوذر شفیعی در نشست «دروازه های تجاری و پیوند های فرهنگی؛ نقش استراتژیک سیستان و بلوچستان و شبکه های دیاسپوری در اقتصاد ایران و پاکستان» که به همت موسسه تاریخ و فرهنگ دیارکهن برگزار شد، تشریح کرد:

همکاری میان بلوچستان ایران و پاکستان منوط به سه شرط

🔻دکتر شفیعی با اشاره به «پارادیپلماسی» گفت همکاری میان بلوچستان ایران و پاکستان به ارتقای روابط دوجانبه، اراده سیاسی دو سوی مرز و اقدامات متقابل زیرساختی نیاز دارد؛ در غیر این صورت، تعاملات مرزی به تهدید امنیتی تبدیل می‌شود.

🔻وی با نقد کاربرد واژه «دیاسپورا» برای بلوچ‌های دو سوی مرز، بر پیوندهای قومی و خویشاوندی تأکید کرد و این پیوندها را سرمایه‌ای برای همکاری اقتصادی و فرهنگی دانست. به باور او، خالی شدن سیستان و بلوچستان از جمعیت، بدترین سناریو برای امنیت ملی است.

🔻دکتر شفیعی تبدیل مرز امنیتی به اقتصادی را در استفاده از زیرساخت‌های موجود، تکمیل پروژه‌های ریلی و جاده‌ای و فعال‌سازی نقاط جدید مرزی دانست. وی بر همکاری میان بنادر گوادر و چابهار و رسمی‌سازی تجارت سنتی برای مهار قاچاق و ایجاد اشتغال تأکید کرد.

───@diyarekohan───

دکتر ویدا یاقوتی در نشست « دروازه های تجاری و پیوندهای فرهنگی؛ نقش استراتژیک سیستان و بلوچستان و شبکه های دیاسپوری اقتصاد ایران و پاکستان» که به همت موسسه تاریخ و فرهنگ دیارکهن برگزار شد، تشریح کرد:

«امنیت، ثمره اقتصاد»؛ سیستان و بلوچستان را از خط دفاعی به خط تولید ثروت تبدیل کنیم

🔻دکتر یاقوتی با نقد نگاه امنیتی، بر تبدیل سیستان و بلوچستان از «خط دفاعی» به «خط تولید ثروت» تأکید کرد. وی دیاسپورای بلوچ را سرمایه‌ای دانست که با زبان و شبکه‌های فامیلی، هزینه معاملات را کم کرده و اعتماد لازم برای همکاری اقتصادی را فراهم می‌کند.

🔻ایشان با اشاره به اتاق بازرگانی استان، بر «مقیاس‌سازی» تأکید کرد و گفت باید رابطه ۴۰ ساله «اول امنیت، بعد اقتصاد» را معکوس کرد. تجارت رسمی، فقر، بیکاری، قاچاق و ناامنی را کاهش می‌دهد.

🔻دکتر یاقوتی عمان را «بازیگر سوم» و جمعیت بلوچ‌تبار آن را ۳۵ درصد اعلام کرد و پیشنهاد داد با تاجران بلوچ عمان، شبکه‌ای برای دسترسی به بازار خلیج فارس ایجاد شود. وی امنیت مرزی را نتیجه شکوفایی اقتصادی دانست و بر تکمیل زیرساخت‌ها، قانونمندکردن بازارچه‌ها و تبدیل اعتماد قومی به ابزار مالی تأکید کرد.

صالح آلبوغبیش در نشست «شن‌های عرب؛ بازخوانی روایت تسیجر از جامعه و فرهنگ عرب» تشریح کرد:

ترجمه «شن‌های عرب»؛ تلاشی برای انتقال یک جهان فرهنگی

🔻آلبوغبیش با اشاره به علاقه دیرینه خود به «شن‌های عرب» گفت که ترجمه این اثر پس از سال‌ها پیگیری و با هدف انتقال دقیق روایت و جهان فرهنگی تسیجر به مخاطب فارسی‌زبان انجام شده است.

🔻وی دشواری اصلی ترجمه را تنها در برگردان واژگان ندانست و افزود که نام قبایل، مناطق، شهرها و اصطلاحات فرهنگی کتاب، نیازمند شناخت دقیق زبان و زمینه فرهنگی جوامع عرب است.

🔻آلبوغبیش همچنین تأکید کرد که «شن‌های عرب» از منابع مهم برای شناخت زندگی، آداب، روابط اجتماعی و فرهنگ عرب‌های شبه‌جزیره است و مطالعه آن می‌تواند شناخت دقیق‌تری از پیوندهای فرهنگی و تاریخی عرب‌های ایران با جهان عرب فراهم کند.

───@diyarekohan───

احمدی سلامی‌تبار در نشست «شن‌های عرب؛ بازخوانی روایت تسیجر از جامعه و فرهنگ عرب» تشریح کرد:

تجربه زیسته تسیجر در میان عرب‌ها؛ از آزادی تا شناخت فرهنگی

🔻سلامی‌تبار با اشاره به شرایط جغرافیایی شبه‌جزیره عربستان بیان کرد که این منطقه در مقایسه با مناطقی مانند ایران، هند و آفریقا، از منابع سفرنامه‌ای و مطالعات میدانی کمتری برخوردار بوده و تسیجر با انتخاب شخصی، زندگی در میان جوامع عرب را از نزدیک تجربه کرده است.

🔻وی با تأکید بر مفهوم آزادی در نگاه تسیجر افزود که او زندگی در میان قبایل را به دلیل فاصله بیشتر از محدودیت‌های زندگی مدرن، مرزهای سیاسی و چارچوب‌های ثابت اجتماعی، واجد نوعی آزادی می‌دانست و سال‌های حضور خود در میان عرب‌های بیابان را از ماندگارترین تجربه‌های زندگی‌اش توصیف می‌کرد.

🔻سلامی‌تبار همچنین گفت که فهم «شن‌های عرب» بدون توجه به جهان‌بینی تسیجر کامل نیست؛ چراکه تجربه او در میان جوامع عرب، نگاهش به زندگی، فرهنگ و تمدن را تحت تأثیر قرار داد و موجب شد شعر، زبان و فرهنگ شفاهی این جوامع را نیز در روایت خود مورد توجه قرار دهد.

───@diyarekohan───

در نشست «سلیمه رنگ‌زن؛ یک عمر بر صحنه؛ روایت هویت، هنر و حافظه فرهنگی عرب‌های خوزستان» که به مناسبت روز سینما برگزار شد، حبیب باوی ساجد، کارگردان و پژوهشگر سینما، تأکید کرد:

سلیمه رنگ‌زن؛ بخشی از تاریخ شفاهی هنر و فرهنگ خوزستان

🔻باوی ساجد با اشاره به شکل‌گیری تئاتر و سینما در خوزستان از دهه ۱۳۴۰ و شکل‌گیری سینمای آزاد اهواز در نیمه دوم این دهه، گفت این جریان زمینه را برای روایت مسائل و دغدغه‌های جامعه محلی از نگاه فیلم‌سازان بومی فراهم کرد.

🔻وی با اشاره به محدودیت حضور زنان، به‌ویژه زنان عرب، در سینمای آن دوره، سلیمه رنگ‌زن را از نخستین بازیگران زن عرب خوزستان دانست که با حضور در فیلم‌های کوتاه سینمای آزاد وارد عرصه سینما شد و با حمایت خانواده، در شکستن تابوی حضور دختران عرب در سینما نقش داشت.

🔻این پژوهشگر سینما با اشاره به کارنامه رنگ‌زن و حضور او در آثاری همچون «عروس آتش»، تجربه او را بخشی از تاریخ شفاهی هنر و فرهنگ خوزستان دانست و بر ضرورت ثبت روایت‌های هنرمندان پیشکسوت برای حفظ حافظه فرهنگی و هنری منطقه تأکید کرد.

───@diyarekohan───

در نشست «سلیمه رنگ‌زن؛ یک عمر بر صحنه؛ روایت هویت، هنر و حافظه فرهنگی عرب‌های خوزستان» سلیمه رنگ‌زن، هنرمند پیشکسوت سینما و تئاتر، تأکید کرد:

روایت یک عمر حضور هنری؛ از حمایت پدر تا شکستن تابوی حضور زنان عرب

🔻رنگ‌زن حمایت پدرش را عامل اصلی تداوم فعالیت هنری خود دانست. او گفت پدرش با وجود محدودیت‌های فرهنگی آن دوران، از حضور او در تئاتر و سینما حمایت کرد؛ مسیری که برای دختران عرب آن دوره غیرمعمول بود.

🔻وی فرهنگ عرب را غنی اما ناشناخته خواند و تجربه زیسته‌اش را شاکله اصلی هویت هنری خود دانست. همچنین با اشاره به نقش زنان عرب، به تفاوت الگوهای فداکاری در نسل‌های گذشته و جوان پرداخت.

🔻این هنرمند پیشکسوت با اشاره به سال‌ها حضور در سینما و تئاتر، از محدودشدن بسیاری از نقش‌های خود به شخصیت‌های زن عرب انتقاد کرد و گفت با وجود آنکه این نقش‌ها بخش مهمی از کارنامه او را شکل داده‌اند، ظرفیت ایفای نقش‌های متنوع‌تری را نیز دارد. وی حضور زنان عرب در عرصه بازیگری را مسیری برای شکستن تابوهای فرهنگی دانست و بر ضرورت فراهم‌شدن فرصت برای شکوفایی استعدادهای هنری و معرفی ظرفیت‌های فرهنگی جامعه عرب تأکید کرد.

───@diyarekohan───

موسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن به مناسبت روز ملی شعر و ادب فارسی و‌بزرگداشت استاد شهریار برگزار می‌کند:

«از حیدربابا تا خراسان؛ شعر فارسی به مثابه سرمایه هویتی و ابزار دیپلماسی فرهنگی»

سخنرانان:

🔸پروفسور نعمت ییلدریم
استاد و مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آتاتورک

🔸 دکتر محبوب طالعی
عضو هیات علمی گروه زبان و ادبیات ترکی دانشگاه تبریز

🔸دکتر جواد رنجبر درخشیلر
شاهنامه پژوه و دانش آموخته علوم سیاسی

🔸دکتر رضا خبازها
پژوهشگر و مدرس ادبیات فارسی

زمان: جمعه ۲۷ شهریور ماه ۱۴۰۵
ساعت: ۱۸:۰۰ به وقت تهران

لینک ورود به نشست :
https://www.skyroom.online/ch/khanahouse/kohan

───@diyarekohan───

دکتر امیر رضائی پناه در نشست « امکان‌سنجی گفتگوهای فرهنگی موزه‌محور: دیپلماسی موزه در حوزه ایران فرهنگی (با تمرکز بر کشورهای آسیای میانه)» که با همکاری سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و موسسه تاریخ و فرهنگ دیارکهن برگزار شد تشریح کرد:

موزه از حاشیه به متن؛ وقتی «قدرت نرم» با شیء، روایت و اعتماد کار می‌کند

🔻 موزه فراتر از یک نهاد ایستا، کنشگر دیپلماسی فرهنگی است که از طریق «عینیت فرهنگی» (شیء و روایت)، مسیر مفاهمه میان ملت‌ها را باز می‌کند.

🔻«گفت‌وگوی موزه‌محور» شامل تعامل و تفسیر مشترک از میراث مادی و معنوی، از مرمت و نمایشگاه تا آموزش و همکاری دیجیتال است. پایه‌های این رویکرد: میراث مشترک، روایت‌گری واقع‌گرایانه، نهادسازی، اعتمادسازی، مشارکت عمومی و فناوری‌های نوین است.

🔻موزه همزمان سرمایه نمادین (اعتبار تمدنی) و سرمایه اجتماعی (اعتماد و شبکه‌سازی) می‌سازد. آسیای میانه میدان اصلی این مسیر است؛ جایی که راهبردهایی چون شبکه موزه‌های ایران فرهنگی، نمایشگاه‌های موضوعی، موزه‌داری دیجیتال، چندزبانه‌سازی و گردشگری فرهنگی، ابزارهای کلیدی آن هستند.

───@diyarekohan───

دکتر رضا خزاعی در نشست « امکان‌سنجی گفتگوهای فرهنگی موزه‌محور: دیپلماسی موزه در حوزه ایران فرهنگی (با تمرکز بر کشورهای آسیای میانه)» که با همکاری سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و موسسه تاریخ و فرهنگ دیارکهن برگزار شد تشریح کرد:

در «جنگ روایت‌ها» موزه برنده است؛ از خراسان بزرگ تا شبکه روایت مشترک

🔻موزه فقط ویترین اشیا نیست؛ «نهاد حافظه» و راوی مستند تاریخ است. در جنگ روایت‌ها، موزه با تکیه بر داده‌های باستان‌شناسی، حافظه جمعی را در برابر تحریف‌ها و روایت‌های سطحی مصون می‌دارد.

🔻«ایران فرهنگی» مفهومی فراتر از مرزهای سیاسی است؛ از قفقاز تا هندوکش. در قلب این گستره، «خراسان بزرگ» با محوریت زبان فارسی، عرفان و آیین‌هایی نظیر نوروز، پیونددهنده ملت‌هاست.

🔻آسیای میانه کانون بازتولید این میراث است. موزه زمانی قدرت نرم می‌شود که به جای نمایش صرفِ شیء، روایت مشترک بسازد. راهکار عملی، برپایی نمایشگاه‌های شبکه‌ای است تا تهران، دوشنبه، تاشکند، آستانه و هرات را در یک حافظه مشترک به هم پیوند دهد.

───@diyarekohan───

دکتر علی احمد ستاری در نشست «امکان‌سنجی گفتگوهای فرهنگی موزه‌محور: دیپلماسی موزه در حوزه ایران فرهنگی (با تمرکز بر آسیای میانه)» با همکاری سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و مؤسسه تاریخ و فرهنگ دیارکهن، گفت:

موزه‌ها از «انبار گذشته» تا موتور آینده؛ کنسرسیوم ایران فرهنگی در راه است؟

🔻دیپلماسی موزه‌محور نیازمند تغییر نگاه از موزه به‌عنوان مخزن اشیای تاریخی به موزه به‌مثابه نهاد پیونددهنده تمدن‌هاست؛ نهادی که می‌تواند نسل نو را با میراث مشترک همسو کند و به ساختن آینده و همبستگی ملت‌ها کمک کند.

🔻«ایران فرهنگی» حوزه‌ای تمدنی فراتر از مرزهای سیاسی است که افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان را دربر می‌گیرد. موزه‌ها ابزار قدرت نرم‌اند: تقویت آگاهی جمعی، تولید اعتماد و حفظ هویت تاریخی.

🔻مقابله با تاریخ‌سازی‌های مصنوعی نیازمند معرفی مستند پیشینه تمدنی منطقه است؛ راه‌حل، کنسرسیوم موزه‌محور منطقه‌ای برای هماهنگی پروژه‌ها و هم‌افزایی ظرفیت‌هاست.

🔻با دیجیتال‌سازی، موزه‌های مجازی و نمایشگاه‌های مشترک در هرات، سمرقند، بخارا و نیشابور، موزه به پیشران توسعه فرهنگی منطقه تبدیل

───@diyarekohan───

دکتر وارطان وسکانیان در نشست «امکان‌سنجی گفتگوهای فرهنگی موزه‌محور: دیپلماسی موزه در حوزه ایران فرهنگی (با تمرکز بر کشورهای آسیای میانه)» با همکاری سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و موسسه تاریخ و فرهنگ دیارکهن برگزار شد تشریح کرد:

ارمنستان؛ قطعه فراموش‌شده «ایران فرهنگی» و زبان ارمنی به‌عنوان موزه زنده

🔻«ایران فرهنگی» پهنه‌ای فراتر از مرز های سیاسی است؛ از شبه‌قاره تا فرات و بالکان، و از قفقاز تا جنوب اروپای شرقی و جنوب خلیج فارس؛ جایی که ایرانیان طی هزاران سال نقش تمدن‌ساز داشته‌اند. ارمنستان جزئی لاینفک از این حوزه و تداوم‌بخش پیوند‌های تاریخی است.

🔻 موزه‌های ارمنستان لایه‌های اشتراک ارمنی-ایرانی را از ماد تا دوره اسلامی منعکس می‌کنند. «زبان ارمنی» نیز موزه‌ای ناملموس و مخزنی از واژگان و ساختارهای ایرانی (پارتی و میانه) است که به‌دلیل تماس پیوسته، عناصری را بهتر از برخی زبان‌های ایرانی حفظ کرده است.

🔻 استمرار اثرپذیری در آیین‌های کلیساییِ مشترک، بازسازی مؤلفه‌های ایران باستان و ساسانی را ممکن می‌کند. مطالعه فرهنگ ارمنستان برای درک تاریخ تمدن ایران و گفت‌وگوی تمدنی و دینی ضروری است.

───@diyarekohan───

دکتر بخت رستم اف در نشست «امکان‌سنجی گفتگوهای فرهنگی موزه‌محور: دیپلماسی موزه در حوزه ایران فرهنگی (با تمرکز بر کشورهای آسیای میانه)» که با همکاری سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و موسسه تاریخ و فرهنگ دیارکهن برگزار شد تشریح کرد:

«ایران فرهنگی» روی نقشه موزه‌ها؛ از حافظه مشترک تا همگرایی آسیای مرکزی

🔻دیپلماسی موزه‌ای، ابزاری راهبردی برای تقویت تعاملات فرهنگی ایران و آسیای مرکزی و بسترساز همگرایی منطقه‌ای است. محور این رویکرد، فهم فرهنگ به‌مثابه مؤثرترین زبان درک متقابل در عصر تغییرات جهانی است؛ بنابراین موزه فراتر از نگهداری آثار، نگهبان حافظه تاریخی و میراث تمدنی مشترک است.

🔻«ایران فرهنگی» شبکه‌ای از اشتراکات ادبی، فلسفی و معماری در مسیر جاده ابریشم است. موزه‌ها با نمایشگاه‌های مشترک و آرشیوهای دیجیتال، می‌توانند به مراکز بازاندیشی هویت مشترک تبدیل شون.

🔻از منظر قدرت نرم، دیپلماسی موزه‌ای با اتکا به میراث تاریخی و بدون فشار سیاسی، تصویر بین‌المللی کشورها را ارتقا می‌دهد. راهکارها شامل پلتفرم‌ دیجیتال، مجامع موزه‌ای، تبادل متخصص و برنامه‌های آموزشی جوانان است؛ با هدف صلح، وحدت و مشارکت‌های منطقه‌ای پایدار.