دکتر جواد رنجبر درخشی‌لر در نشست تخصصی «از حیدربابا تا خراسان؛ شعر فارسی به مثابه سرمایه هویتی و ابزار دیپلماسی فرهنگی» که در مؤسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن برگزار شد تبیین کرد:
شهریار؛ از کلیشه «شاعر دل‌شکسته» تا «دیده‌بان هویت ایرانی»
🔻تقلیل شهریار به شاعری احساسی و رنجور، نادیده گرفتن منظومه فکری و حکمت استوار اوست. دوری هوشمندانه او از امواج ایدئولوژیک و تشکل‌های چپ‌گرای عصر، کنشی آگاهانه و تاریخی در پاسداری از پیوستار فرهنگی ایران بود تا هنر خود را از مصادره جریانات مقطعی مصون دارد.
🔻تعبیر ناروای «سنت فارسی‌نویسی» ریشه در ناآگاهی تاریخی دارد؛ چراکه فارسی میراث مشترک تمام اقوام ایرانی است. از این رو، «حیدربابایه سلام» نه مرثیه‌ای بومی، بلکه «شاهنامه‌ای فلسفی» در نقد تجدد شتاب‌زده و ازخودبیگانگی انسان معاصر است.
🔻شهریار نماد انسجام ملی و هم‌افزایی بی‌تعارض زبان مادری و زبان تمدنی در برابر خوانش‌های تفرقه‌افکن به شمار می‌رود.
───@diyarekohan───
Post #1393
10
