▪️نکات عوارض شوک الکتریکی

شوک الکتریکی در تمام مقاطع بارداری ایمن است ولی مانیتور FHR بعد از پروسیجر توصیه می‌شود.

تغییرات ST-T بعد از شوک در ECG غیراختصاصی و خودمحدود شونده بوده و نباید به عنوان تنها کرایتریا برای تشخیص ایسکمی استفاده شود.

وقوع آریتمی‌های بطنی ارتباطی با تعداد شوک داده‌شده ندارد و نمی‌توان با داروی آنتی‌آریتمی از وقوع آن‌ها پیشگیری کرد.

احتمال نیاز به پیس قلبی (از جهت بلاک یا برادی‌کاردی‌ها) بلافاصله بعد از کاردیوورژن زیر ۱٪ است.

بیمارانی که داروهای آنتی‌آریتمی مصرف می‌کنند بیشتر مستعد ابتلا به برادی‌کاردی و آسیستول هستند و برای این‌ها پیس‌میکر اکسترنال باید در دسترس باشد.

نیازی به ارزیابی روتین آنزیم‌های قلبی بعد از کاردیوورژن الکتریکی در بیماران بدون علامت نیست (ممکن است مختصراً بالا رفته باشند).

اختلال عملکرد میوکارد ناشی از Stunning ممکن است طی ۴۸-۲۴ ساعت اول بعد از ارست برطرف شود؛ بنابراین اگر بلافاصله پس از ایست قلبی اختلال عملکرد بطنی مشهود باشد، تصویربرداری باید ظرف چند روز آینده تکرار شود.

هایپوتنشن گذرا تا چندساعت بعد از کاردیوورژن می‌تواند رخ بدهد. بیشتر بیماران به هیچ درمانی نیاز ندارند؛ در صورت لزوم، این هایپوتنشن معمولاً به مایع‌درمانی پاسخ می‌دهد.

برای سوختگی پوست متعاقب کاردیوورژن می‌توان از سیلور سولفادیازین، کورتون و NSAID موضعی استفاده کرد.

▪️سدیشن پیش از شوک:

در بیماران Unstable نباید باعث تاخیر در اعمال شوک شود.

بیماران VF و pVT نیاز به سدیشن و آنالژزی قبل شوک ندارند.

▫️کتامین:

1-1.5 mg/kg/dose IV over 1-2 min
or 4-5 mg/kg IM
در همودینامیک ناپایدار:
0.5 mg/kg IV
به علاوه (در صورت لانگ‌نبودن QT یا مصرف داروهای موثر بر QT):
Ondansetron 0.15 mg/kg IV (Max: 4 mg)

دوز قابل تکرار:
0.5-1 mg/kg every 5-10 min
با این که آپنه در کمتر از ۱٪ موارد ممکن است رخ بدهد باید BVM در دسترس باشد.
تجویز همزمان با آنتی‌کولینرژیک‌ها، پروپوفول یا باربیتورات‌ها عوارض جدی دارد.
اثر سداتیو فرم عضلانی با ۵ دقیقه تاخیر شروع می‌شود.

ممنوعیت‌های نسبی:
سن زیر ۱۲ ماه
عفونت ریوی فعال (شامل URI)
بیماری قلبی مشکوک یا شناخته‌شده (نارسایی شدید قلبی یا بیماری ایسکمیک)
شک به افزایش فشار اینتراکرانیال
گلوکوم یا آسیب حاد چشم (اپن گلوب)
پورفیری
اختلال تیروئید

ممنوعیت مطلق:
سن زیر ۳ ماه
سایکوز مشکوک یا شناخته‌شده

▫️ترکیب اتومیدیت + فنتانیل:

➖ اتومیدیت:
0.1-0.3 mg/kg IV
دوز پایینتر برای اختلال کبدی یا کلیوی
دوز قابل تکرار:
0.05 mg/kg every 3-5 min (Up to 0.6 mg/kg total dose)
گزینه مناسب در مواردی که وضعیت کاردیووسکولار بیمار نامشخص است.
در بیماران مسن یا اختلال کبدی یا کلیوی از حد پایین رنج دوز استفاده شود.

ممنوعیت مطلق:
نارسایی آدرنال مادرزادی یا اکتسابی

➖ فنتانیل:

0.5-1 mcg/kg (Max: 50 mcg/dose in Peds)
دوز قابل تکرار:
0.5 mcg/kg every 3-5 min (Max: 25 mcg/dose in Peds)
Max cumulative dose: 5 mcg/kg or 250 mcg

▫️آپشن جایگزین بزرگسالان:
بولوس‌های ۵۰-۱۰ میلی‌گرمی از پروپوفول تا حدی که عدم پاسخدهی به دستورات کلامی و از دست‌رفتن رفلکس مژه (پلک‌زدن در نتیجه لمس مژه‌های پلک بالا) اتفاق بیفتد.
در صورت نیاز بولوس‌های ۲-۱ میلی‌گرمی میدازولام هم می‌توان افزود.
نادر است که به اینتوبیشن نیاز شود ولی BVM باید در دسترس باشد و بیمار هم قبل از پروسه اکسیژن دریافت کند.