UpToDate 2026
▪️مقدار انرژی لازم برای شوک (بای‌فازیک) در شرایط مختلف:
▫️بزرگسالان:
شوک سینک (کاردیوورژن):
در SVT با ۱۰۰-۵۰ ژول در ابتدا
در AF و فلاتر دهلیزی: ۲۰۰ ژول
در VT با نبض: ۱۰۰ ژول
شوک آسینک (دفیبریلیشن):
اگر QRSها پهن و Bizarre بودند یا VT پلی‌مورفیک بود: ۲۰۰ ژول (حداکثر انرژی موجود دستگاه)
در VF یا VT بدون نبض: ۲۰۰ ژول (حداکثر انرژی موجود دستگاه)
▫️اطفال:
شوک سینک (کاردیوورژن):
First attempt: 0.5-1 J/kg
Subsequent attempts: 2 J/kg
شوک آسینک (دفیبریلیشن):
First attempt: 2 J/kg
Second attempt: 4 J/kg
Subsequent attempts: 4 J/kg or higher (Maximum dose 10 J/kg)
▪️نکات اعمال شوک:
▫️محل قرارگیری پدل یا پدها:
➖ پوزیشن انتریور-اپکس:
یک پد یا پدل باید در سمت راست استرنوم زیر کلاویکل قرار بگیرد و پدل یا پد دیگر در خط میدآگزیلاری چپ در سمت لترال برست و در سطح نیپل قرار بگیرد.
➖ پوزیشن انتریور-پوستریور:
مرکز پد قدامی باید کمی در سمت چپ استرنوم و پد خلفی در وسط قسمت بالایی پشت چسبانده شود.
برای قراردادن پدها بیمار باید موقتاً به پهلو چرخانده شود و پس از چسباندن مجدداً به وضعیت سوپاین برگردانده شود.
اگر تلاش‌های اولیه برای خاتمه دادن به آریتمی ناموفق بود، باید محل پدها (نه پدل) را به وضعیت دیگر تغییر داد (انترولترال به انتروپوستریور یا بالعکس).
برای تاکی‌آریتمی‌های دهلیزی (خصوصاً AF) قرار دادن پدها به صورت انتریور-پوستریور ارجحیت دارد.
▫️در صورت استفاده از پدل‌ها، باید آن‌ها را با فشاری قابل‌توجه، محکم و یکنواخت روی سینه فشرد.
▫️پدل‌ها و پدهای الکترود نباید به‌هیچ‌وجه با یکدیگر تماس پیدا کنند؛ همچنین باید مراقب بود که مواد واسط قرارگرفته در یک سمت قفسه سینه، با مواد سمت مقابل اتصال یا تماس پیدا نکنند.
پدها نیاز به کرم یا ژل واسط ندارند.
▫️مواد واسطی که باید از آن‌ها اجتناب کرد شامل نرمال سالین، ایزوپروپیل الکل، ژل سونوگرافی و همچنین استفاده از پدل‌های بدون ژل است.
▫️پدل‌های بزرگسال برای کودکان بالای ۱۰ کیلو توصیه می‌شود. برای شیرخواران زیر ۱۰ کیلو باید از پدل مخصوص شیرخواران استفاده کرد.
اگر پدل مخصوص شیرخواران در دسترس نباشد و ناچار به استفاده از پدل بزرگسال باشیم باید از پوزیشن انتریور-پوستریور استفاده کرد.
▪️نکات ایمنی:
▫️پیش از اعمال شوک باید فلوی اکسیژن ساپلمنتال قطع شود یا نازال کانولا و ماسک صورت و ... از بیمار جدا گردد و حداقل ۱ متر از بیمار فاصله داشته‌باشد.
پس از اعمال شوک می‌توان مجدداً فلوی اکسیژن را برقرار کرد.
▫️هرگونه ماده قابل اشتعال نیز باید حداقل ۱ متر از بیمار فاصله داشته باشد.
▫️پیش از اعمال شوک اطرافیان و فرد احیاکننده نباید هیچ تماسی با بیمار یا برانکارد داشته باشند.
▫️در محیط‌های خارج بیمارستان پیش از دریافت شوک بیمار باید از روی زمین خیس یا آب‌گرفته جابجا شود.
▪️سایر نکات:
▫️برای شوک سینک لیدی را انتخاب کنید که بلندترین R را دارد.
▫️اگر شوک اول نتواند آریتمی را برطرف کند و نیاز به شوک دوم برای کاردیوورژن باشد مجدداً باید حالت سینک را انتخاب کرد زیرا اکثر دستگاه‌ها بعد از اعمال هر شوک به طور خودکار به حالت دیفالت آسینک برمی‌گردند.
▫️وقتی دستگاه روی حالت سینک تنظیم می‌شود دکمه شوک باید فشرده و نگه داشته شود تا وقتی که دستگاه QRS شناسایی کرده و شوک را اعمال کند.
▫️در بیماران دارای ICD یا پیس‌میکر پدهای دستگاه باید حداقل ۱۲ سانت از دستگاه فاصله داشته‌باشند و قرارگیری انتریور-پوستریور توصیه می‌شود. کاردیوورژن الکتیو این‌ها باید با پایین‌ترین میزان انرژی توصیه‌شده آغاز شود.
▫️اگر بیمار ICD دارد که نتوانسته ریتم را برگرداند و نیاز به دفیبریلاتور خارجی دارد باید میزان انرژی روی حداکثر و حالت آسینک باشد.
▫️داروهای آمیودارون، کینیدین، فلکائینید و فنی‌توئین می‌توانند باعث افزایش قابل‌توجه ترشهولد دفیبریلیشن شوند.
▫️در بیماران با مسمومیت با دیگوکسین:
اگر SVT داشتند: کاردیوورژن ترجیحاً تا بازگشت سطح دیگوکسین به نرمال و بهبود بالینی توکسیسیتی به تعویق بیفتد. اگر بابت همودینامیک ناپایدار نیاز به کاردیوورژن فوری بود باید از حداقل انرژی ممکن استفاده کرد.
اگر VT داشتند: لیدوکائین پروفیلاکتیک ابتدا تجویز و سپس شوک با حداقل انرژی ممکن داده شود.
Lidocaine 1 mg/kg (Up to 100 mg) IV Push
▪️نکات تکمیلی AED:
دستگاه‌های AED امکان اعمال شوک سینک ندارند.
در بیماران زیر ۸ سال از الکترودهای dose attenuator استفاده شود و پوزیشن انتریور-پوستریور ارجح است. اگر این الکترودها در دسترس نبود می‌توان از الکترودهای عادی هم استفاده کرد.
در کودکان بزرگتر پوزیشن انتریور-اپکس توصیه می‌شود.