✅ تهوع و استفراغ

علامتی هست که میتونه در زمینه یه بیماری خوش‌خیم باشه یا حتی در زمینه یه بیماری کشنده.

در مورد اپروچ‌کردن بهش آپتودیت الگوریتم واضحی نداره چون کمتر محتمله که تهوع و استفراغ تنها علامت یه بیماری باشه ولی برای این که ساختار ذهنی مرتب‌تری بتونیم داشته باشیم از الگوریتم‌های کتاب مک‌لئود استفاده میکنیم که براساس حاد یا مزمن بودن تهوع و استفراغ بهش اپروچ میکنه.

▫️تعریفمون از حاد و مزمن چیه حالا؟

at least one month in duration

در مورد درمان، اصولاً باید علت زمینه‌ای رو رفع کنیم ولی به دلیل ماهیت بسیار آزاردهنده این علامت لازمه که خودش رو هم تسکین بدیم.

دسته‌های دارویی مختلفی وجود داره:

▪️آنتی‌هیستامین‌ها:

Diphenhydramine, 25 to 50 mg PO every six hours (up to 300 mg/day)

Dimenhydrinate, 50 mg PO every four hours (up to 300 mg/day)

که خصوصاً برای Motion sickness انتخاب اولمونه و اگر اینا موثر نبودن:

Promethazine 12.5 to 25 mg PO or IM every 6 hours (up to 50 mg/day)

▪️از آنتاگونیست‌های دوپامین متوکلوپرامید، دمپریدون و کلرپرومازین رو داریم که کلرپرومازین با توجه به عوارضش چندان گزینه مناسبی نیست.

Metoclopramide 10 mg IV or oral, may repeat oral after 4 to 6 hours (up to 40 mg/day)

Domperidone 10 mg oral (up to 30 mg/day)

▫️متوکلوپرامید یه خطری که داره Irreversible tardive dyskinesia در دوز های بالا و طولانیشه (بیش از ۳ ماه).
دمپریدون ولی عوارض نورولوژیک متوکلوپرامید رو نداره و از این نظر ایمن‌تره،
البته در مورد جفتشون باید حواسمون به افزایش QT interval باشه.
هم‌چنین اگر شک به GIB، انسداد یا پرفوریشن روده داریم استفاده از این دو دارو ممنوعه
و نهایتاً متوکلوپرامید رو در بیمار با سابقه صرع و سابقه عوارض اکستراپیرامیدال در مصرف قبلی این دارو استفاده نکنیم و تزریق وریدی هم آهسته طی ۱۵ دقیقه باشه.

▫️در صورت بروز دیستونی یا آکاتیژی هم درمانش دیفن‌هیدرامین تزریقیه.

Initial dose: IM, IV: 25 to 50 mg once
Subsequent doses: Oral: 25 to 50 mg every 4 to 12 hours

▪️دسته بعدی آنتاگونیست‌های رسپتور 5HT3 هستن؛ توی این دسته داروهایی مثل اندانسترون یا گرانی‌سترون رو داریم که مطالعات دیدن تفاوت قابل توجهی بین اثربخشیشون وجود نداره.

Ondansetron:
Oral, IV, IM: 4 to 8 mg as a single dose, may repeat 4 to 8 mg every 4 to 8 hours as needed (up to 32 mg/day)

این داروها ممکنه ECG رو دستخوش تغییر کنن یکم ولی اکثراً از لحاظ بالینی اهمیت چندانی نداره.
با این‌وجود FDA توصیه میکنه مانیتورینگ ECG در بیماران هایپوکالمیک، هایپومنیزمیک، نارسایی قلبی، برادی‌آریتمی‌ها و مصرف همزمان داروهای افزاینده QT interval انجام بشه.
هم‌چنین استفاده همزمانشون با SSRI و امثالهم ریسک سندروم سروتونین رو بالا میبره.

▫️هم‌چنین باید بدونیم که فرم خوراکی این داروها اثربخشی مشابهی با فرم وریدی‌شون داره.
با این‌حال Lexidrug آپتودیت میگه اگه میخواید تزریقی استفاده کنید فرم IV از IM بهتره (هرچند ریسک افزایش QT بیشتری داره)

شایعترین عارضه این دسته هم سردرد خفیفی هست که میدن.

▫️نهایتاً به دلیل کاربرد بالاش لازمه که دوزش در اطفال رو هم بدونیم:

IV: Children ≥6 months: IV: 0.15 or 0.3 mg/kg/dose once; maximum dose: 16 mg/dose

Oral: 
Note: May repeat dose if patient vomits within 15 minutes.

Children ≥6 months:
<15 kg: Oral: 0.2 mg/kg/dose once
15 to 30 kg: Oral: 4 mg once
>30 kg: Oral: 8 mg once

▪︎داروهایی که ریسک افزایش QT interval رو دارند هم اینجا مرور میکنیم.