این بیماری رو شایع می‌بینیم و اگه درست بهش رسیدگی نشه متاسفانه عواقب خوبی نداره
بحث اولمون در مورد ارزیابی یک زخم پای دیابتی هست.
چندتا نکته ازش بخوایم یادمون بمونه ایناست:
▫️ مهمترین ریسک‌فاکتورهای ایجاد اولسر: سابقه قبلی اولسر، نوروپاتی، دفورمیتی پا و بیماری عروقی
▫️توجه کنیم علی‌رغم این که مطالعات ارتباط امپاگلیفلوزین و افزایش ریسک آمپوتیشن رو اثبات نکردن ولی در کل آپتودیت در مورد SGLT2 Inhibitorها میگه:
SGLT2 inhibitors should be used with caution in patients who are at increased risk of diabetic foot ulcers.
(Patients with history of amputation or peripheral vascular disease were at highest absolute risk)
▫️ معاینه پا از جهت صرف مشاهده باید توی هر ویزیت روتین انجام بشه و معاینه جامع پا از نظر عروق و اعصاب و ... باید سالانه یکبار انجام بشه.
▫️ یادمون نره توی مشاهده حتما بین انگشتان و زیر سر متاتارس‌ها رو با دقت بیشتر ببینیم.
▫️در صورت شک به بیماری عروق محیطی میشه از ABI استفاده کرد؛ هرچند که توی دیابت حساسیت کمتری داره این تست.
▫️ برای ارزیابی عصبی چیزی که میخونیم اینه که تست مونوفیلامنت انجام بدیم ولی خب چون شاید وقتگیر باشه و شاید در دسترس نداشته باشیم و نهایتاً هم کلاً بیخیالش بشیم، راه آسونتر و عملی‌تر انجام Ipswich touch test هست.
▫️ در نهایت یک‌سری توصیه ساده هست که لازمه حتماً به بیماران گوشزد بکنیم که انجام بدن:
سیگار رو ترک کنن، هیچ‌جا (حتی روی فرش) پا برهنه راه نرن، ناخن‌ها رو به شکل انگشت کوتاه کنن و پوست گوشه‌هاشو نَکنن، هر روز تو آب ولرم پاها رو بشورن و کامل خشک کنن، کفششون نه خیلی تنگ باشه نه خیلی گشاد، جوراب‌ها هم هر روز باید عوض بشن