چالش ورتای خیالپادکستای کدعین ؛ بعضی صداها را وقتی می‌شنوی، انگار یکی کنارت نشسته. نه آن‌طرف شهر. نه آن‌طرف دنیا. همین‌جا. درست کنار گوشت. دارد برایت حرف می‌زند. آرام. صمیمی. بی‌ادا. پادکست یعنی همین. یعنی یک صدا که از میان هزاران صدای دنیا، راهش را پیدا می‌کند تا گوش…
خیلی قشنگ و خواستنی بود. انگار یادم رفته بود چیکار دارم میکنم. خیلی به دلم نشست 🫶🏽.
نیاز دارم یجایی و جوری زندگی کنم که دغدغم فقط این باشه که امروز بورِک درست کنم یا اشترودل، کیکِ شکلاتی یا پرتقالی، بیرونِ خونم پر درخت باشه و یه رودخونه عریضِ که دورش پرِ پونه و گلای زرد باشه، صبحا، لباس چیندار پف پفیمو بپوشم و موهامو جم کنم پشت سرم و کلاهمو سرم بزارم و با یه سبد حصیری که خودم بافتمش برم توتفرنگی بچینم و بیارم و باهاش تارت درست کنم. یه کلبه چوبی که پنجَرش باز میشه به یه درخت گیلاسِ بزرگ و درست زیر همون پنجره، مشغول پخت و پز بشم. شبام در حالی که داستایفسکی و امیلی برونته میخونم خوابم ببره. توو خیالمم نمیتونم خودمو تنها تصور نکنم. جالب.
چنلِ کُدی :»از فیلم "laveable" یاد گرفتم ترسهایی که از خیلی وقت پیش توو وجودتن، توو بزرگسالی میتونن گند بزنن به زندگیت. ولی تو میتونی بپذیری و باهاشون روبرو بشی و اینجاست که زندگی دیگه خیلی تلخ و فرساینده بنظر نمیرسه و با شگفتی خودتو بغل میکنی و از خودت معذرت میخوای که…
از فیلمِ "flyboys" یاد گرفتم که برایِ رسیدن به پیروزی، گاهی عزیزترین چیزهاتو از دست میدی و عشق حتی در بحبوحه زندگی و سخت ترین شرایط، میتونه اتفاق بیفته و بدادت برسه.
چن 
