کودکی در آرشیو عمومی
شبکههای اجتماعی چند سالی است که به محلی برای نمایش بخشهایی از زندگی خصوصی تبدیل شدهاند و این روزها کم نیستند پدران و مادران بلاگری که از تصاویر فرزندانشان بهعنوان محتوای روزمره استفاده میکنند و منبعی برای درآمدزایی شده است؛ از لحظههای گریه و خنده و بازی گرفته تا موقعیتهایی که شاید کودک، اگر امکان انتخاب داشت، تمایلی به عمومیشدنشان نداشت.
در کنار این موضوع، با کودکانِ اینفلوئنسری هم روبهرو هستیم که بدون شناخت از مناسبات و تبعات حضور در شبکههای اجتماعی، به قطعهای از این ردپای دیجیتال تبدیل میشوند.
این وضعیت، رابطۀ میان والد و کودک را هم وارد قلمروِ جدیدی میکند. اختیار والد برای تصمیمگیری دربارۀ فرزند، تا کجا امتداد دارد؟ حضور کودک در تبلیغات و صفحات درآمدزا چه تفاوتی با انتشار معمولی دارد؟ پلتفرمها، رسانهها و مخاطبان در ماندگاری این تصاویر چه سهمی دارند؟
این شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات را که به مدیر مسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر میشود، از اینجا تهیه کنید.
▫️▪️▪️▫️
@cm_magazine
@parssssssseh
Post #6331
199
