از همان سال ۱۳۷۳ تا کنون, کسانی که به این انجمن آمده و برخی مانده و برخی رفته و یا در گذشته‌اند, میتوان نام برد از شاعران: دکتر هدایت باقری, زنده یاد خلیل اولاد, دکتر احمدعلی احمدی, شهرام کمالی, روح‌الله پویان(کارشناس هنری اداره ارشاد), زنده یاد حمید صادقی, طاهره احمدی, عصمت احمدی, کامبیز نجفی, عليرضا تقی‌زاده‌ی میمندی, حسین اقلیدی, سعید امیری طیبی, عباس فیروزآبادی, محمدرضا نجفی, دکتر محمدرضا شهریاری, احمد وکیلی, محبوبه امیرحشمتی, بهرام کمالی, طاهره ریحانی, احتشام سلیمانی, رحمان بشردوست, مانیا طاهری, هادی محیط, مرضیه محیط, زهرا رضایی, عزیز شبانی, عباس حسنی طیبی, سیروس بصیری, احسان رنجبر فهلیانی, یونس حلمی, پدرام اکبری,حمزه خاکسار, دارا نصیری طیبی, زنده‌یاد عبدالوهاب محضری, اسماعیل رهبری, بهرام وکیلی, ارسلان جوانبخت, مهرداد عشقی, رامین خسروی, شکرالله رزمی, منصور محمدی نمدی, شهلا امیری, عاطفه چراغی و دیگران.
انجمن شعر قشقایی
فیروزآباد, به چند چیز نام‌آور است و چند خصلت در نهاد اوست. یکی از ویژگی‌های فیروزآباد, این بوده که خانه‌ی ترک و فارس بوده و سده هاست که در زیستی همدلانه و سازگار در کنار هم به‌سر برده‌اند و روز به روز, پیوندهای فرهنگی,اجتماعی, اقتصادی و خانوادگی آنان بیشتر شده است. در پیوند این شهر با قشقایی و هنر قشقایی, میتوان به یاد آورد مشایخ فرهنگ و هنر قشقایی که شهروند این شهر بوده‌اند. محمدابراهیم نظر شاعر سده‌ی دوازدهم, استاد هادی نکیسا نوازنده‌ی نامدار, محمدقلی بیگ خورشیدی آوازخوان پرآوازه‌ی قشقایی, زنده‌یاد شهباز شهبازی(مؤلف شعر کلاسیک قشقایی) و بسیاری دیگر در این شهر می‌زیسته‌‌اند. ماذون قشقایی شاعر پر آوازه‌ی قشقایی نیز در سده‌ی دوازده قمری و همچنین محمد بهمن‌بیگی مدتی دراین شهر به سر برده اند.
یکی از نمودهای این همسازی و سازگاری فرهنگی و اجتماعی, انجمن‌های شعر فارسی و قشقایی بوده است. این انجمن‌ها, نشستنجای شاعران ترک و فارس بوده است و از همان چهل سال پیش, یک سنت در این انجمن‌ها پدیدار شد و آن, شعرخوانی ترکان و فارس‌ها در شب‌های شعر بود. به دیگر سخن, انجمن‌های ادبی نیز در استواری این پیوند قومی, بهره داشته‌اند؛ و یکی از هنرهای ادبیات, همین است.
پس پر دور نبود که شاعران قشقایی نیز در این شهر در تکاپوی ادبیات قشقایی باشند. کامبیز نجفی ,علی عسکر نجفی, منصور شاه‌محمدی, محمد شهبازی, دکتر نادر عبداللهی و تنی چند, در سال ۱۳۷۳ انجمن فرهنگی قشقایی را در فیروزآباد بنا نهادند. این انجمن در آذرماه ۱۳۷۶, شب شعر قشقایی را در سالن کانون امور تربیتی برگزار کرد. این انجمن‌ها و شب شعرها, نخستین کوشش‌های قشقایی‌ها برای نهادسازی ادبی و بنای انجمن و شب‌شعر در قشقایی بود.
در این شب شعر, منصور شاه‌محمدی, نادر فرهنگ, قاسم طیبی, محسن رجایی قِرِّخلو,همراه دانشور, علی روستا, مرادعلی حیدری, عزیزالله عطایی, فردوس وزیری, نادر عبداللهی, علی‌عسکر نجفی و کامبیز نجفی شعر خواندند و سخن گفتند. شاهنامه‌خوانی محمودخان اسکندری و موسیقی قشقایی(مسعود نامداری, محمدرضا نجفی, محمد شهبازی و شاهرخ بصیری) از برنامه‌های این شب بود.
تا این‌که علی‌عسکر نجفی, کامبیز نجفی, شهرام کمالی و عبدالله پناهی در سال هزار و سیصد و هفتاد و چهار , در اداره‌ی فرهنگ و ارشاد, پایه‌ی « انجمن شعر و ادب قشقایی» را گذاشتند. در این دوره, مدیر انجمن قشقایی عسکر نجفی و دبیر آن شهرام کمالی بود. چندی بعد, عبدالله پناهی عهده دار مدیریت انجمن شد. این انجمن تا سه _چهار سال برقرار بود, اما با مهاجرت اعضای اصلی به شهرهای دیگر, کم کم از کار خود باز ماند.
از برخی قشقایی‌ها که اعضای پیوسته و ناپیوسته‌ی انجمن بودند, میتوان یاد کرد از زنده‌یاد همراه دانشور, نوذر دانشور, زنده‌یاد نادر فرهنگ, منصور شاه‌محمدی, زنده‌یاد اسماعیل روستا(شایلو), دکتر محمدرضا شهریاری, دکتر نادر عبداللهی, دکتر هدایت باقری, عوض الله صفری, کیهان شهبازی, قادر وزیری نمدی, فردوس وزیری نمدی, دارا نصیری طیبی, ارسلان میرزایی, بهمنیار آقارضایی, قاسم طیبی, عبدالله سلیمانی, صمد بهرامی کشکولی, رهام بهرامی کشکولی, زنده‌یاد جلال بهرامی کشکولی, سعید امیری طیبی و دیگران.
این انجمن که اسم و رسمش تا دورترها رفته بود, میزبان شاعران و ادبیان قشقایی از جاهای دور و نزدیک قشقایی نیز بود و گاهی کسانی از جاهایی همچون خنج, لار, خورموج, شیراز, سمیرم و جاهای دیگر برای شرکت در این انجمن, خودشان را به فیروزآباد می‌رساندند.
Post #225
6