📚ادامه از هاریسون

🔰درمان کاتتری-مکانیکی دارویی

🔻درمان کاتتری-مکانیکی دارویی معمولاً ترکیبی از تکه تکه‌کردن فیزیکی یا پودر کردن ترومبوز با کاتتر آغشته به تروبولیز با دوز کم است.  تکنیک‌های مکانیکی شامل مکسر کردن کاتتر و انسداد عمدی لخته خون در نواحی دورتر، ساکشن کردن ترومبوز، هیدرولیز رئولوژیکی و ترومبولیز تسهیل‌شده با امواج کم انرژی اولتراسوند هستند.
با استفاده از درمان کاتتری-مکانیکی دارویی، دوز آلتپلاز معمولاً به شدت کاهش می‌یابد و به جای دوز سیستمیک وریدی محیطی ۱۰۰ میلی‌گرم به محدوده ۲۰–۲۵ میلی‌گرم می‌رسد. در سال ۲۰۱۴، FDA ترومبولیز هدایت‌شده با کاتتر با تسهیل اولتراسوند برای امبولی ریوی massive حاد و آمبولی sub massive را تایید کرده است.
با استفاده از دوز توتال  rtPA معادل ۲۴ میلی‌گرم طی ۱۲ ساعت، این روش موجب کاهش دیلاتاسیون بطن راست، کاهش فشار خون ریوی، کاهش بار آناتومیکی ترومبوز  و کم کردن خونریزی داخل‌جمجمه‌ای شد. دوزهای پایین‌تر و مدت زمان‌های کوتاه‌تر rtPA در حال حاضر در حال بررسی هستند.

🔰آمبولکتومی ریوی

🔻خطر خونریزی شدید ناشی از فیبرینولیز سیستمیک باعث شده است که علاقه به آمبولکتومی جراحی (عمل جراحی که تقریباً به فراموشی سپرده شده بود) دوباره افزایش یابد. ارجاع سریع‌تر قبل از بروز multiorgan failure غیرقابل برگشت و بهبود تکنیک‌های جراحی منجر به نرخ بقای بالا شده است.

🔰پولموناری ترومبواندآرتریکتومی

🔻فشار خون ریوی مزمن ناشی از آمبولی در ۲–۴٪ از بیماران PE حاد بروز می‌کند. بنابراین، بیماران PE که دارای هایپرتنشن ریوی اولیه (که معمولاً با اکوکاردیوگرافی داپلر تشخیص داده می‌شود) هستند باید در حدود ۶ هفته بعد و در صورت لزوم در ۶ ماه بعدی باید تحت اکوی مجدد قرار گیرند تا مشخص شود که آیا فشار ریوی نرمال شده است یا خیر.
🔹️بیمارانی که به‌دلیل هایپرتنشن ریوی مزمن ترومبوامبولیک, دچار تنگی نفس شده‌اند باید برای پولموناری ترومبواندارتریوکتومی در نظر گرفته شوند، که در صورت موفقیت می‌تواند به میزان قابل‌توجهی فشار خون ریوی را کاهش داده و گاهی اوقات حتی آن را درمان کند. این عمل نیاز به استرنوتومی، بای‌پس قلبی-ریوی، هیپوترمی عمیق و دوره‌هایی از arrest گردش خون هیپوترمیک دارد. نرخ مرگ و میر در مراکز مجرب حدود ۵٪ است. بیمارانی که نمی‌توانند عمل شوند باید تحت درمان با داروهای گشادکننده عروق ریوی و آنژیوپلاستی بالونی شبکه‌های شریانی ریوی قرار بگیرند.

🔰پشتیبانی احساسی

🔻بیماران مبتلا به VTE ممکن است هنگام یادگیری اینکه دچار PE یا DVT هستند احساس فشار کنند. برخی از آن‌ها هرگز با بیماری‌های جدی قلبی عروقی مواجه نشده‌اند. آن‌ها نگران هستند که نتوانند با محدودیت‌های جدید ناشی از آنتی‌کوآگولاسیون وفق پیدا کنند. آن‌ها در مورد سلامت خانواده‌شان و پیامدهای ژنتیکی بیماری خود نگرانند. آن‌هایی که به قطع آنتی‌کوآگولاسیون توصیه می‌شوند، ممکن است به‌خصوص در مورد احتمال بروز مجدد VTE احساس خطر کنند.
🔹️در بیمارستان بریگهام و بیمارستان زنان، گروه پشتیبانی PE به‌صورت مشترک توسط پزشک و پرستار آغاز شده است تا به این نگرانی‌ها پاسخ دهد و برای بیش از ۳۰ سال ماهیانه برگزار می‌شود. سازمان غیرانتفاعی
North American Thrombosis Forum (www.NATFonline.org)
گروه‌های پشتیبانی آنلاین ماهیانه‌ای را آغاز کرده است که مشارکت جهانی را جلب می‌کند.

فیلترهای ورید IVC

دو اندیکاسیون اصلی برای قرار دادن فیلتر IVC عبارتند از: (1) خونریزی فعال که مانع از استفاده از آنتی‌کواگولانت می‌شود، و (2) ترومبوز وریدی عودکننده علی‌رغم درمان شدید با آنتی‌کواگولانت

⚫ پیشگیری از عود PE در بیمارانی که دچار نارسایی قلب راست هستند و کاندیدای فیبرینولیز نیستند و همچنین پیشگیری از عود در بیماران با خطر بسیار بالا، اندیکاسیون  های "ملایم‌تری" برای قرار دادن فیلتر هستند.


❌ عملکرد فیلتر ممکن است با اجازه دادن به عبور لخته‌های کوچک تا متوسط از طریق وریدهای جانبی که توسعه می‌یابند، شکست بخورد. باوجود اینکه معمولا این فیلتر ها از عودPE جلوگیری میکنند اما  به طرز پارادوکسیکالی، با فراهم کردن محیطی برای تشکیل لخته، فیلترها نرخ DVT را افزایش می‌دهند.
در نظر داشته باشید که فیلترهای قابل بازیابی را به جای فیلترهای دائمی استفاده کنید. فیلترهای قابل بازیابی می‌توانند چندین ماه پس از قرار دادن، برداشته شوند، مگر اینکه لخته‌ای تشکیل شود و درون فیلتر گیرکند.
https://t.me/bums_case_report/331